വിഷ്ണുലോകം | Vishnulokam

കൊവെന്‍ട്രി കാര്‍ണിവല്‍

2010-04-15T02:14:00.000-07:00

ഫോര്‍മുല വണ്‍ കറോട്ടത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതിന്‍റെ ആവേശം കെട്ടടയും മുന്‍പേ ആണ് അത് പോലെ തന്നെ മറ്റൊരു പാര്‍ട്ട്‌ ടൈം ജോലിയുടെ അവസരം എന്നെ തേടി എത്തിയത്. ഒരു ദിവസത്തെ ജോലിയുണ്ട് വരാന്‍ താത്പര്യം ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു നമ്മുടെ ജോബ്‌ ഏജന്‍സിയില്‍ നിന്നും ഒരു ഫോണ്‍ കോള്‍.ഞങ്ങടെ നാടായ കൊവന്‍ട്ര്യില്‍ ഒരു ഉത്സവം നടക്കുണ്ട് അതില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ താത്പര്യം ഉണ്ടോ എന്നാരുന്നു കോള്‍. കൊവെന്‍ട്രി കാര്‍ണിവല്‍ അഥവാ ഗൊഡൈവ ഫെസ്റ്റിവല്‍ എന്ന ആഘോഷത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് എന്താ ജോലി എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് പുള്ളി കൂടുതല്‍ വിശദമായ വിവരങ്ങള്‍ പറയുന്നത്. ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഒരു ഘോഷയാത്ര ഉണ്ട് അതില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ കുറെ ആളെ വേണം. നാലഞ്ചു മണിക്കൂര്‍ ചെന്ന്‍ നിന്ന് കൊടുത്താല്‍ മതി, വീട്ടില്‍ പോകാന്‍ നേരം ജോര്‍ജ് കുട്ടീടെ പെടക്കുന്ന അഞ്ചാറ് നോട്ടുകള്‍ നമ്മുടെ പോക്കറ്റില്‍ വീഴും. സംഗതി കൊള്ളാമല്ലോ. കെ മുരളീധരനേം പിണറായി വിജയനേം ഒക്കെ നമിച്ചു പോയ നിമിഷങ്ങള്‍. കാരണം അവരാണെല്ലോ അംഗം ബലം കാണിക്കാന്‍ ജാഥയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നത്. അറിയാവുന്നവരെ ഒക്കെ അറിയിച്ചോ ജാഥക്ക് മാക്സിമം ആളെ വേണം എന്നാരുന്നു അങ്ങേരുടെ ആവശ്യം.

ജാഥക്ക് വരുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം കൈ നിറയെ കാശ് അതാണ് കോണ്ട്രാക്റ്റ്. കേട്ടപാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഞാന്‍ അറിയാവുന്ന ടീംസിനെ എല്ലാം വിളിച്ചു കൂട്ടി. വീട്ടിലെ മൂത്താപ്പ ആയ ഹരീഷേട്ടന്‍, അരുണ്‍, ശിവരാമന്‍, ജെഫ്രി, പിന്നെ ക്ലാസ്സ്‌മേറ്റ്സ് ആയ ബിനേഷ്, സാം, സ്വന്തം കക്ഷിയായ ബാലു, അതും പോരഞ്ഞു പണി ഒന്നും കിട്ടാതെ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞു തേരാപാരാ നടക്കുന്ന കുറെ തെലുങ്ക്, ഹിന്ദി ടീംസ് അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഒരു പട തന്നെ കൂടി ജാഥക്ക് പോകാന്‍. നാളെയാണ് ജാഥ, അത് കൊണ്ട് ഒട്ടുമിക്ക എല്ലാരും തന്നെ അന്ന് രാത്രി ഞങ്ങടെ വീട്ടില്‍ എത്തി. ഒരു അഭയാര്‍ഥി ക്യാമ്പിനുള്ള ജനസാഗരം ഉണ്ടാരുന്നു അന്നവിടെ തമ്പടിക്കാന്‍.

കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഒന്‍പതാമത്തെ വല്യ സിറ്റി ആണ് കൊവെന്‍ട്രി. പക്ഷെ വലിപ്പം കൊണ്ട് നമ്മുടെ കോട്ടയം പട്ടണത്തിന്‍റെ പകുതി പോലും വരില്ല. പഞ്ചാബികളും, പാകിസ്ഥാനികളും ഒരുപാടുള്ള ഈ പട്ടണത്തിലെ ആകെ ജനസംഖ്യ മൂന്ന് ലക്ഷത്തിനടുത്ത് വരും. പട്ടണം ചെറുതാണെങ്കിലും വലിയ ഒരു വ്യാവസായിക ഹബ്ബാണ് കൊവെന്‍ട്രി. ലോക പ്രശസ്ത കാര്‍ നിര്‍മ്മാതാക്കളായ ജഗ്വാര്‍ ആന്‍ഡ്‌ ലാന്‍ഡ്‌ റോവര്‍ (ഇപ്പോള്‍ അവരെ നമ്മുടെ ടാറ്റ ഗ്രൂപ്പ്‌ വിഴുങ്ങി) തലസ്ഥാനം ഇവിടെയാണ്. പത്തൊന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ലോകത്തില്‍ വ്യാവസായിക വിപ്ലവം ബ്രിട്ടനില്‍ അരങ്ങേറിയപ്പോള്‍ അതില്‍ ഒഴിച്ച് കൂട്ടാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു സ്ഥാനം ഈ പട്ടണത്തിന്‍റെ ചരിത്രത്തോടൊപ്പം എഴുതി ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു. ബി എം ഡബ്ല്യു, പ്യുഷോ, സിട്രോയെന്‍, റോവര്‍ തുടങ്ങിയ ലോകത്തിലെ ഒട്ടു മിക്കാന്‍ കാര്‍ നിര്‍മ്മാതാക്കളുടെയും സാന്നിധ്യം ഈ നഗരത്തില്‍ ഉണ്ട്. അമേരിക്കയിലെ ഡിട്ട്രോയിട്ട്, അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മുടെ പൂനെ പോലുള്ള ഒരു സ്ഥാനമാണ് ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ കൊവെന്‍ട്രിക്ക്.

പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ഗൊഡൈവ എന്ന തമ്പുരാട്ടി കൊച്ചിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കായാണ് എല്ലാ വര്‍ഷവും ഗൊഡൈവ ഫെസ്റ്റിവല്‍ എന്ന പേരില്‍ കൊവെന്‍ട്രി കാര്‍ണിവല്‍ എന്ന ഈ ഉത്സവം നടത്തുന്നത്. ലിയോഫ്രിക്ക് എന്ന അകാലത്തെ ഇവിടുത്തെ നാട്ടുപ്രമാണിയുടെ പത്നി ആയിരുന്നു ഗൊഡൈവ തമ്പുരാട്ടി. ലിയോഫ്രിക്ക് പ്രഭു ഒരു കലിപ്പ് ടീം ആയിരുന്നു. അങ്ങേരു നാട്ടുകാരെ പിഴിയാന്‍ വേണ്ടി ഒടുക്കത്തെ നികുതി ഏര്‍പ്പെടുത്തി. പ്രഭുവിനോട്‌ പിടിച്ചു നില്ക്കാന്‍ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് നാട്ടുകാരെല്ലാം സങ്കടഹര്‍ജി ബോധിപ്പിക്കാന്‍ ഗൊഡൈവ ചേച്ചിടെ അടുത്തെത്തി. അവരുടെ അവസ്ഥയില്‍ അലിവു തോന്നിയ ഗൊഡൈവ നികുതി കുറക്കാന്‍ തന്‍റെ പതിയുടെ അടുത്ത് അഭ്യര്‍ഥിച്ചു. പക്ഷെ അങ്ങേരു ഒട്ടും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. ഒടുവില്‍ സ്വന്തം ഭാര്യ താണു കേണ് അപേക്ഷിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് അങ്ങേരു ഒരിക്കലും നടക്കാന്‍ സാധ്യത ഇല്ല എന്നൊരു ഉപാധി വച്ചു. കണ്ടീഷന്‍ ഇതാരുന്നു. നികുതി കുറയ്ക്കണമെങ്കില്‍ തമ്പുരാട്ടി ഒരു തവണ പൂര്‍ണ്ണ നഗ്നയായി കുതിരപ്പുറത് നഗരം ചുറ്റണം. പക്ഷെ പ്രഭുവിന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ തെറ്റിച്ചു ഗൊഡൈവ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി ആ ത്യാഗം ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായി. തങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും വലിയ ത്യാഗം സഹിക്കാന്‍ തയ്യാറായ തമ്പുരാട്ടിക്ക് ഐക്യദാര്‍ഡ്യം പ്രഖ്യപിച്ച് അന്നേ ദിവസം ജനങ്ങള്‍ എല്ലാം വീടിനുള്ളില്‍ കതകടച്ചിരിക്കാന്‍ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു. അങ്ങനെ ഗൊഡൈവ പൂര്‍ണ്ണ നഗ്നയായി കുതിരപുറത്ത് പ്രയാണം ആരംഭിച്ചു. പക്ഷെ ആ നാട്ടിലെ പ്രധാന തല്ലുകൊള്ളിയായ ടോം എന്നൊരുത്തന്‍ ആ പ്രതിജ്ഞ തെറ്റിച്ചു. ഫസ്റ്റ് ഡേ തന്നെ ഫുള്‍ നേക്കഡ് ആയി തമ്പുരാട്ടിയെ കാണാന്‍ ലവന്‍ തന്‍റെ ജനാലക്കകത്തൂടെ കുതിരപ്പുറത്തുള്ള ആ വരവ് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. പക്ഷെ ഒരു നോക്ക് കണ്ടതും ടോമിന്‍റെ കാഴ്ച ശക്തി എന്നന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയി എന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു. അതിനു ശേഷം ആണ് 'പീപ്പിംഗ് ടോം' എന്ന പ്രയോഗം തന്നെ വരുന്നത്. എന്തായാലും ഗൊഡൈവ ആ നഗര പ്രദക്ഷിണം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത് കൊണ്ട് പ്രഭു പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിക്കാന്‍ നികുതി ഇളവു പ്രഖ്യാപിച്ചു. അന്ന് മുതല്‍ ഈ നാട്ടുകാരുടെ കണ്‍ കണ്ട ദൈവമായി ഗൊഡൈവ. അവരുടെ സ്മരണക്കയാണ് എല്ലാ കൊല്ലവും ഗൊഡൈവ ഫെസ്റ്റിവല്‍ നടത്തുന്നത്.

അങ്ങനെ അന്നേ ദിവസം ഞങ്ങള്‍ ഗഡികള്‍ എല്ലാം കൂടെ കൊവെന്‍ട്രി കനാല്‍ ബേസിന്‍ എന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി. അവിടുന്നാണ് ജാഥ തുടങ്ങുന്നത്. അവിടെ ഞങ്ങളേം കാത്ത് ഏജന്‍സികാരന്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ഇത്രേം പേരെ കണ്ടപ്പോള്‍ പുള്ളി ഒന്ന് ഞെട്ടിയോ എന്ന് സംശയം. അല്ലെങ്കിലും നോക്ക് കൂലി വാങ്ങാന്‍ കരയിലെ എല്ലാ അട്ടിമറികാരും എത്തും എന്നാണെല്ലോ. പക്ഷെ അങ്ങേര്‍ക്ക് ഓരോരുത്തര്‍ക്കും കിട്ടുന്ന കാശിന്റെ നല്ലൊരു കമ്മിഷന്‍ സിറ്റി കൌണ്‍സില്‍ അങ്ങേര്‍ക്കു കൊടുക്കും.അങ്ങേരു ഞങ്ങളെ എല്ലാം വിളിച്ചോണ്ട് വലിയ ഒരു ഹാളിലേക്ക് പോയി. അവിടെ പ്ലസ്റ്റെര്‍ ഓഫ് പാരിസില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കുറെ ആനകള്‍. ജാഥക്ക് ഒപ്പം നടക്കുമ്പോള്‍ ആ ആനകളേം കൂടെ തള്ളണം. ഓഹോ അപ്പോള്‍ അതാണല്ലേ പണി..ഞങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. ഇതറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു ലുങ്കി ഉടുത്ത് കയ്യില്‍ ഒരു തോട്ടിയുമായി വരാമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ആന പാപ്പന്‍മാരാകാന്‍ മാനസികമായി തയ്യാറെടുത്തു. കേരളത്തില്‍ ഈ കണ്ട ആനകള്‍ ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും പാപ്പാന്‍റെ വേഷം കെട്ടാന്‍ മരുന്നിനു പോലും ഒരു ആന ഇല്ലാത്ത ഈ ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ വരണ്ടി വന്നു. കലികാലം എന്നല്ലാതെ എന്താ പറയുക. നാലടി പോക്കമേ ഉള്ളെങ്കിലും ആനകള്‍ എല്ലാം ശരിക്കും തറവാട്ടില്‍ പിറന്നവര്‍ തന്നെ. കാരണം ഓരോ ഗജവീരനേം സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ജഗ്വാര്‍ മുതല്‍ ബി ബി സി വരെയുള്ള വമ്പന്മാര്‍. സ്പോണ്‍സര്‍മാരുടെ പേരുകള്‍ വെണ്ടയ്ക്ക അക്ഷരത്തില്‍ ഒരു ബോര്‍ഡില്‍ തൂക്കി അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരാനക്ക് രണ്ടു പാപ്പാന്‍ അതാണ് കണക്ക്. ഒന്നാം പാപ്പാന്‍ മുന്നില്‍ നിന്ന് ഒരു കയറു കെട്ടി ആനേ വലിക്കണം, രണ്ടാം പാപ്പാന്‍ പിന്നില്‍ നിന്ന് തള്ളണം. അങ്ങനെ നൈസ് ആയ റോഡിലൂടെ ആനകള്‍ സ്വന്തം വീലില്‍ ഉരുണ്ടോളും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂര്‍ പദ്മനാഭന്‍, പാമ്പാടി രാജന്‍, മണിശ്ശേരി കര്‍ണ്ണന്‍ എന്നിവരുടെ ഇംഗ്ലീഷ് വേര്‍ഷന്‍ ആയ ഗജവീരന്‍ ലണ്ടന്‍ ലോനപ്പന്‍, ഗജരത്നം മഞ്ച്സ്റ്റെര്‍ മാത്തപ്പന്‍, ഗജകേസരി ബര്‍മിങ്ങം ബ്രിട്ടോളി തുടങ്ങിയ നാലടി പൊക്കവും അതിനൊത്ത തലയെടുപ്പും ഉള്ള ആനകളുമായി നഗര പ്രദക്ഷിണം ആരംഭിച്ചു.

ആനകള്‍ പോകുന്ന വഴിക്ക് പനിനീര്‍ തളിക്കുകയും, പിണ്ടം ഇടുകയും ചെയ്യാത്തത് കൊണ്ട് പാപ്പാന്മാര്‍ക്ക്‌ കാര്യമായ പണി ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ആനകളേം മേയ്ച് കൊണ്ട് നടന്നു നടന്നു ഞങ്ങള്‍ ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന കൊവെന്‍ട്രി കത്തീഡ്രലിന്‍റെ മുന്നില്‍ എത്തി. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചതാണ് കൊവെന്‍ട്രി കത്തീഡ്രല്‍. ഓള്‍ഡ്‌ സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ്, ന്യൂ സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് എന്നീ രണ്ടു പള്ളികള്‍ ചേര്‍ന്നതാണ് കൊവെന്‍ട്രി കത്തീഡ്രല്‍. അതില്‍ ഓള്‍ഡ്‌ സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് പള്ളിയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ മാത്രമേ ഇപ്പോള്‍ ബാക്കി ഉള്ളു. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധ കാലത്ത് ജര്‍മന്‍ പോര്‍വിമാനങ്ങള്‍ അവ തകര്‍ത്ത് തരിപ്പണം ആക്കി. കൊവെന്‍ട്രി ബ്ലിറ്റ്സ് എന്നാരുന്നു ആ ആക്രമണ പരമ്പരയുടെ പേര്. ബ്രിട്ടനിലെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യാവസായിക നഗരം ആയതു കൊണ്ടാണ് ഹിറ്റ്ലറുടെ നാസിപട തന്ത്രപ്രധാനമായ ആ ആക്രമണം നടത്തിയത്. കൊവെന്‍ട്രിയിലെ ഫാക്ടറികള്‍ തകര്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി ലക്ഷ്യമിട്ട് നടത്തിയ ആ ആക്രമണത്തില്‍ അറുനൂറിലേറെ പേര്‍ മരിക്കുകയും, ആയിരത്തോളം പേര്‍ക്ക് പരിക്കേല്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് പള്ളി ഉള്‍പ്പടെ ഒട്ടേറെ ആരാധനാലയങ്ങളും വീടുകളും ആശുപത്രികളും ഒക്കെ ആ അഞ്ഞൂറ് ടണ്‍ പ്രഹര ശേഷി ഉള്ള ആ ആക്രമണത്തില്‍ കത്തി നശിച്ചു. മേല്‍കൂര ഇല്ലാത്ത ആ പഴയ സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് ദേവാലയം ഇന്ന് ആ ദുരന്തത്തിന്റെ ചരിത്ര സ്മാരകം ആയി നില കൊള്ളുന്നു.

ലോക പ്രശസ്തന്‍ ബാസില്‍ സ്പെന്സ് എന്ന ശില്പിയുടെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ ആണ് ന്യൂ സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് ദേവാലയം നിര്‍മ്മിച്ചത്. ഇപ്പോള്‍ സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് കത്തീഡ്രല്‍ ഒരു ലിസ്റ്റ്ഡ് ബില്‍ഡിംഗ്‌ ആണ്. ബ്രിട്ടനിലെ ചരിത്ര പ്രധാനമായ കെട്ടിടങ്ങള്‍ ആണ് ലിസ്റ്റ്ഡ് ബില്‍ഡിംഗ്‌ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അവയുടെ പ്രാധാന്യം അനുസരിച് ഗ്രേഡ് വണ്‍, ടു, ത്രീ, എ, ബി എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയില്‍ തന്നെ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യം ഉള്ളത് കൊണ്ടാകും സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് കത്തീഡ്രല്‍ ഗ്രേഡ് വണ്‍ എന്ന വിഭാഗത്തില്‍ ആണ് ഉള്ളത്. 1956ല്‍ ബ്രിട്ടീഷ്‌ രാജ്ഞി തറകല്ലിട്ട ഈ കത്തീഡ്രല്‍ പണി തീരാന്‍ ആറു കൊല്ലം എടുത്തു. പരമ്പരാഗത രീതിയില്‍ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തം ആയാണ് ഈ ദേവാലയം നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. പല വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ ഉള്ള ഗ്ലാസ്‌ കൊണ്ട് നിര്‍മ്മിച്ച ഉയരമുള്ള ജനാലകള്‍ ഈ കത്തീഡ്രലിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത ആണ്. തുണിയില്‍ വരച്ച ചിത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടും മനോഹരം ആണ് ഈ ദേവാലയത്തിന്റെ ഉള്‍വശം. കത്തീഡ്രലിന്റെ പുറവും വളരയേറെ പ്രത്യേകത ഉള്ളതാണ്. സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് ചെകുത്താന് മേല്‍ ഉള്ള വിജയം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കൂറ്റന്‍ പ്രതിമ കത്തീഡ്രലിന്റെ ഭിത്തിയില്‍ തൂക്കി ഇട്ട നിലയില്‍ കാണാം.

ഏതാണ്ട് ഒന്നര മണിക്കൂറോളം ഞങ്ങള്‍ ആനകളേം പരിചരിച്ചു ഞങ്ങള്‍ കത്തീഡ്രലിന്റെ മുന്നില്‍ തമ്പടിച്ചു. ആനകളെ പോലെ തന്നെ മറ്റനേകം രൂപങ്ങളും പല വഴികളില്‍ നിന്ന് അവിടെ എത്തി ചേര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു. അവ എല്ലാം കൂടി ഒരുമിച്ചാണ് ഇനി പൂരപറമ്പിലേക്ക് നീങ്ങാന്‍ പോകുന്നത്. കൊവെന്‍ട്രിയുടെ സാംസ്കാരിക കലണ്ടറിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിശേഷ ദിവസങ്ങള്‍ ആണ് മൂന്ന് ദിവസം നീണ്ടു നില്‍കുന്ന ഗൊഡൈവ ഫെസ്റ്റിവല്‍. അതില്‍ ഇവിടെയുള്ളവര്‍ അവരുടെ കഴിവിനനുസരിച് ഓരോ കലാ രൂപങ്ങള്‍ ഡിസൈന്‍ ചെയ്യും. കാബറെ മുതല്‍ പഞ്ചാബി ബംഗ്ര വരെ ഉള്ള ആട്ടവും പാട്ടിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ ആണ് ഈ കലാരൂപങ്ങള്‍ കത്തീഡ്രലിന്‍റെ മുന്നില്‍ നിന്ന് വാര്‍ മെമ്മോറിയല്‍ പാര്‍ക്ക്‌ എന്ന മൂന്ന് മൈല്‍ അകലെ ഉള്ള പൂരപറമ്പിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത്. 1678ല്‍ ചെറിയ ഒരു ആഘോഷം ആയി തുടങ്ങിയ ഈ ഫെസ്റ്റിവല്‍ ഇന്ന് ബ്രിട്ടനിലെ ഏറ്റവും വലിയ കാര്‍ണിവലില്‍ ഒന്നാണ്. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് ജനങ്ങള്‍ ആണ് ഇവ കാണാന്‍ എത്തി ചേരുന്നത്. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഏറ്റവും നല്ല സ്ട്രീറ്റ് എന്‍റെര്‍റ്റൈന്‍മെന്‍റ് എന്ന അവാര്‍ഡും നേടിയിട്ടുണ്ട് ഗൊഡൈവ ഫെസ്റ്റിവല്‍. അങ്ങനെ ആനകളേം വലിച്ചു, പൂരകാഴ്ചകള്‍ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനമായ വാര്‍ മെമ്മോറിയല്‍ പാര്‍കില്‍ എത്തി.

അവിടെ ഒരു കൂറ്റന്‍ സ്റ്റേജില്‍ നഗരത്തിന്റെ കാരണവര്‍ ആയ മേയര്‍ സാര്‍ ആ വര്‍ഷത്തെ മേള ഔദ്യോഗികമായി ഉത്ഘാടനം ചെയ്തു. ഇന്നാട്ടിലെ വ്യവസായികള്‍ തങ്ങളുടെ ശക്തി കാണിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു വേദി ആണ് ഈ പൂരപറമ്പ്. പാവകള്‍, ബൊമ്മകള്‍, ബലൂണ്‍ എന്നിവ അടങ്ങിയ ചിന്തികടകള്‍ മുതല്‍ ജാഗ്വറിന്‍റെ ഏറ്റവും മുന്തിയ ഇനം കാറുകളുടെ പ്രദര്‍ശനം വരെ ഉണ്ട് അവിടെ. പോരാത്തതിനു പൂരപറമ്പിലെ സ്ഥിരം കാഴ്ചകള്‍ ആയ ജയന്റ് വീല്‍, മുതല്‍ മരണകിണര്‍ വരെ അടങ്ങിയ ഒരു വീഗാലാന്‍ഡും ഉണ്ട് ഇവിടെ കാണികളെ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍. ആനകളെ അവരുടെ താവളത്തില്‍ കയറ്റിയതോടെ ഞങ്ങളുടെ പാപ്പാന്‍ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു. പല്ലാവൂര്‍ അപ്പുമാരാരുടെ ഡബിള്‍ തായമ്പകക്കും, ശിങ്കാരിമേളത്തിനും പകരം ബംഗ്രയും കാബറെയും ആണെന്നെ ഉള്ളു, ബാക്കി പൂര കാഴ്ചകള്‍ ഇവിടെയും ഒരു പോലെ. അങ്ങനെ വലിയ ഒരു മേളയുടെ ഭാഗമാകാന്‍ കഴിഞ്ഞ ത്രില്ലില്‍ അതിലുപരിയായി ബയോഡേറ്റയില്‍ ചെയ്ത ജോലികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ 'പ്രൊഫഷണല്‍ എക്സ്പീരിയന്‍സ് ആസ് ആന്‍ ആന പാപ്പാന്‍' എന്ന ഒരു ജോലി കൂടി ചേര്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയ സന്തോഷത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ ആ പൂരപറമ്പിനോട് ഗുഡ്ബൈ പറഞ്ഞു.

************************************************************************************************
കൊവെന്‍ട്രി കാര്‍ണിവലിന്‍റെ കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

സില്‍വര്‍സ്റ്റോണ്‍ ഫോര്‍മുലവണ്‍

2010-01-01T06:16:00.000-08:00

റോയല്‍ അസ്കോട്ടില്‍ എലിസബത്ത് രാജ്ഞിയെ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്തു വന്ന ആ രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാനേ കഴിഞ്ഞില്ല. കാതില്‍ ആ പോളിഷ് സുന്ദരിയുടെ വചനങ്ങള്‍ മന്ത്രിക്കുന്നു. നാളത്തെ ജോലി ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസ് ട്രാക്കില്‍ ആണ്. റൂമില്‍ ചെന്ന് ഈ വിവരം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ അറിയുന്നെ നമ്മുടെ സുഹൃത്തായ ജെഫ്രി ഇന്ന് അവിടെ ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നതേ ഉള്ളു എന്ന്‌. മൂന്നു ദിവസം ആണ് ഫോര്‍മുല വണ്‍ കാറോട്ട മത്സരം. വെള്ളിയാഴ്ച പ്രാക്ടീസ് മത്സരം, ശനിയാഴ്ച ക്വാളിഫയിംഗ്, ഞായറാഴ്ച യഥാര്‍ത്ഥ റേസ് ഡേ. ഹോ അങ്ങനെ നാളെ ശനിയഴ്ചാ ഞാനും ജെഫ്ഫ്രിയും ഒരു കലക്ക് കലക്കും എന്ന്‌ ഓര്‍ത്തു കിടന്നു ഞാന്‍ നേരം വെളുപ്പിച്ചു.

രാവിലെ ആറു മണിക്ക് തന്നെ ഞങ്ങള്‍ കുളിച്ചൊരുങ്ങി ജോബ്‌ ഏജന്‍സിയില്‍ എത്തി. നമ്മുടെ പോളിഷ് ചെല്ലകിളികള്‍ ആദ്യത്തെ വരിയില്‍ തന്നെ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ കുറെ മെയിഡ് ഇന്‍ ചൈന ടീമ്സും, കുറെ കറമ്പന്‍മാരും, ഇന്ത്യകാരായി ഞാനും ജെഫ്ഫ്രിയും അങ്ങനെ മൊത്തം ഒരു മുപ്പതു പേര് കാണും അവിടെ . ജോലിക്ക് പോകാനുള്ള വണ്ടി കാത്തു നിന്നപ്പോഴാണ് ജോബ്‌ ഏജന്‍സിയിലെ തള്ളയുടെ ഒരു ഉത്തരവ്. " ഇന്ന് ജോലിക്ക് ഇരുപതു പേര് മതി, ബാക്കിയുള്ളവര്‍ പിരിഞ്ഞു പോണം" എന്ന്. ചെയ്യാന്‍ പോകുന്നത് സ്വീപ്പര്‍ തസ്തികയില്‍ ഉള്ള ജോലി ആണെങ്കിലും ഒരു ദിവസം പണി എടുത്താല്‍ മിനിമം ഒരു അമ്പതു പൌണ്ട് എങ്കിലും കിട്ടും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ഒരുത്തനും പിരിഞ്ഞുപോകാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഒടുവില്‍ തള്ള അടവ് മാറ്റി. ലിസ്റ്റില്‍ ആദ്യമുള്ള ഇരുപതു പേര് പോയാല്‍ മതി, ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ പിരിഞ്ഞു പോണം എന്നായി. ലിസ്റ്റില്‍ പേര് നോക്കിയപ്പോള്‍ ജെഫ്രി ഇരുപതാമത്, ഞാന്‍ ഇരുപത്തി ഒന്നും. ഡെസ്സ്പ്പ്!! ലോകം അവസാനിച്ചതു പോലെ. അങ്ങനെയാണ് എന്‍റെ ഉടായിപ്പ് ബുദ്ധിയില്‍ ജെഫ്ഫ്രിയെ കുരുതി കൊടുത്താലോ എന്ന ഒടുക്കത്തെ ബുദ്ധി ഉദിച്ചത്. എന്‍റെ സ്വാര്‍തഥ കൊണ്ട് "നീ ഇന്നലെ പോയതല്ലേ, പകരം ഞാന്‍ ഇന്ന് പോകോട്ടെ " എന്ന്‌ ഒരു ഉളുപ്പും ഇല്ലാതെ ഞാന്‍ അവനോടു യാചിച്ചു. കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു ജാക്ക് ഡാനിയല്‍ കൂടി ഓഫര്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ ജെഫ്രിയുടെ നല്ല മനസ്സ് അലിഞ്ഞു. എന്നെ പോലെ തന്നെ സ്ഥിര ജോലി ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യന്‍ ആണെങ്കിലും ആ നല്ല സുഹൃത്ത്‌ എനിക്ക് വേണ്ടി വഴി മാറി തന്നു. അന്ന് ഓഫര്‍ ചെയ്ത ജാക്ക് ഡാനിയല്‍സ് ഇന്നും ഒരു കടമായി തന്നെ കിടക്കുന്നു എന്നത് ഒരു പച്ചയായ സത്യമാണ്.

അങ്ങനെ എന്‍റെ ജീവിത അഭിലാഷങ്ങളില്‍ ഒന്നായ ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസ് കാണാനുള്ള സ്വപ്ന യാത്ര ഞാന്‍ ആരംഭിച്ചു. പത്തിരുനൂറു പൌണ്ട് ടിക്കറ്റ്‌ നിരക്കുള്ള കാറോട്ട മത്സരം ഫ്രീ ആയി നേരിട്ട് കാണുകയും ചെയ്യാം, വൈകുന്നേരം തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ കൈ നിറയെ കാശും കിട്ടും. പക്ഷെ കിട്ടുന്ന കാശിനേക്കാള്‍ ഒരു റേസ് നേരിട്ട് കാണാന്‍ കഴിയും എന്ന ആവേശം ആരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതല്. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ 'പണിക്കാരെയും' വഹിച്ചു കൊണ്ടുള്ള വണ്ടി നോര്‍താപ്ടണ്‍ഷയര്‍ എന്ന പ്രവശ്യയില്‍ ഉള്ള സില്‍വര്‍സ്റ്റോണ്‍ ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസ് സര്‍ക്ക്യുട്ടില്‍ എത്തി. സില്‍വര്‍സ്റ്റോണ്‍ സര്‍ക്യുട്ട് 1948 ലാണ് നിര്‍മ്മിച്ചത്. 1987 മുതല്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും ബ്രിട്ടീഷ്‌ഗ്രാന്‍ഡ്‌ പ്രീ ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസും, സൂപ്പര്‍ ബൈക്ക് ലോക ചാമ്പ്യന്‍ഷിപ്പും 5.15 കിലോമീറ്റര്‍ നീളം ഉള്ള ഈ അതിവേഗ ട്രാക്കിലാണ് അരങ്ങേറുന്നത്. 2009 സീസണിലെ എട്ടാമത്തെ റേസിന്‍റെ ക്വാളിഫയിംഗ് റൌണ്ട് ആണ് അന്ന് അവിടെ നടക്കാന്‍ പോകുന്നത്. ഈ സീസണില്‍ അത് വരെ മുന്നിട്ടു നില്‍ക്കുന്നത് ബ്രോണ്‍ ജിപിയുടെ ജെന്‍സന്‍ ബട്ടന്‍ എന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാരന്‍ ആയതു കൊണ്ടാകും കാണികള്‍ക്കെല്ലാം വന്‍ ആവേശം. എവിടെയും ജെന്‍സന്‍ ബട്ടന്റെ പോസ്റ്ററുകള്‍. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ ലോക ചാമ്പ്യന്‍ ലുയിസ് ഹാമില്‍ട്ടനും ഒരു ബ്രിട്ടിഷുകാരന്‍ തന്നെ ആണെങ്കിലും അവന്‍ ഒരു കാപ്പിരി ആയതു കൊണ്ട് ഈ അലവലാതി സായിപ്പന്മാര്‍ക്കൊന്നും ആ ചെക്കനെ കണ്ടു കൂടാ. എത്ര പുരോഗമിച്ച നാടാണെങ്കിലും ഇവിടെ ഉള്ളവന്മാരുടെ മനസ്സില്‍ ഇപ്പോഴും വര്‍ണ്ണവിവേചനം അലയടിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് അത്. കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ ചുവപ്പയത് കൊണ്ട് ( ഐ മീന്‍ ഫെറാറി ഫാന്‍) എനിക്കും ഹാമില്‍ട്ടനെ കാണരുത്. കാരണം അവന്‍ നമ്മുടെ എതിര്‍ ടീം ആയ മക്ലരെന്‍ ആണെല്ലോ.

ഫെറാറി, മക്ലരെന്‍, റെനോ, ബി എം ഡബ്ലു, വില്ലിയംസ്, റെഡ് ബുള്‍, ബ്രോണ്‍ ജി പി, ടൊയോട്ട, ടോറോ റോസ്സോ, പിന്നെ നമ്മുടെ മദ്യ രാജാവ് വിജയ്‌ മല്ല്യ ചട്ടമ്പിയുടെ ഫോഴ്സ് ഇന്ത്യ അടക്കം പത്തു ടീമുകള്‍ ആണ് 2009 ഫോര്‍മുല വണ്‍ സീസണില്‍ ഉള്ളത്. ഓരോ ടീമിനും രണ്ടു ഡ്രൈവര്‍മാര്‍ വീതം, അങ്ങനെ ഇരുപതു കാറുകള്‍. ബ്രിട്ടന്‍ അടക്കം പതിനേഴു വേദികളിലായി ഒരു കൊല്ലം നീളുന്നതാണ് ഒരു സീസന്‍. ഒരു റേസ് ജയിക്കുന്ന ഡ്രൈവര്‍ക്ക് പത്തു പോയിന്റ്‌, പിന്നില്‍ വരുന്ന ബാക്കി എട്ടു പേര്‍ക്ക് യഥാക്രമം 8, 6, 5, 4, 3, 2, 1 എന്നിങ്ങനെ പോയിന്റുകള്‍. എട്ടില്‍ താഴെ സ്ഥാനത്ത് വന്നാലോ റേസ് മുഴുവന്‍ പൂര്‍ത്തി ആകാതെ പിന്‍ വാങ്ങിയാലോ പോയിന്റ് ഒന്നും ലഭിക്കില്ല. അവസാനം പതിനേഴു റേസും കൂടെ കൂട്ടി ഏറ്റവും അധികം പോയിന്റ്‌ നേടുന്ന ആളാണ് ഡ്രൈവേര്‍സ് ചാമ്പ്യന്‍. കൂടുതല്‍ പോയിന്റ്‌ നേടുന്ന ടീം കണ്‍സ്ട്രക്ക്ട്ടെഴ്സ് ചാമ്പ്യന്‍. യഥാക്രം ഫെറാറിയും,മൈക്കേല്‍ ഷൂമാക്കെറും (മൂപ്പര് 2006 ല്‍ വണ്ടി ഓടിര് നിര്‍ത്തിയെങ്കിലും 2010 ല്‍ വീണ്ടും വരുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു) ആണ് ഇന്ന് വരെ ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസുകള്‍ ഏറ്റവും അധികം ജയിച്ച ടീമും,ഡ്രൈവറും. അതിനാലാകാം ഞാന്‍ അവരുടെ കടുത്ത ആരാധകന്‍ ആയതു. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളില്‍ ആയാണ് ക്വാളിഫയിംഗ് റേസ്. നിശ്ചിത സമയത്ത് ഒരു ഡ്രൈവര്‍ക്ക് എത്ര തവണ വേണമെങ്കിലും ഒരു റൌണ്ട് (ലാപ്പ്) ഓടിക്കാം. ഒന്നാം ഘട്ടം തീരുമ്പോള്‍ അവസാനം വരുന്ന അഞ്ചു പേര് പുറത്താകും. അവര്‍ പിറ്റേ ദിവസം പതിനാറു മുതല്‍ ഇരുപതു വരെ ഉള്ള സ്ഥാനത്ത് റേസ് തുടങ്ങും. അങ്ങനെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തില്‍ പതിനൊന്നു മുതല്‍ പതിനഞ്ചു വരെയുള്ള സ്ഥാനക്കരെയും മൂന്നാം ഘട്ടത്തില്‍ ആദ്യ പത്തു പേരെയും തീരുമാനിക്കും. ഏറ്റവും വേഗം ഒരു ലാപ്പ് പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്ന ആളാണ് പിറ്റേ ദിവസം ഏറ്റവും മുന്നില്‍ റേസ് തുടങ്ങുന്നത്.

റേസിനു ഒരു മണിക്കൂര്‍ മുന്‍പ് ഞങ്ങള്‍ സില്‍വര്‍സ്റ്റോണിള്‍ എത്തിയെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ജോലി തുടങ്ങുനത് റേസ് മുഴുവന്‍ തീര്‍ന്നതിനു ശേഷം ആണ്. തലേ ദിവസം റോയല്‍ അസ്ക്കൊട്ടിലെ പോലെ ഇവിടെയും ക്ലീനിംഗ് തന്നെ ആണ് പണി. റേസ് കഴിഞ്ഞു പവലിയനില്‍ കാണികള്‍ ബാക്കി വയ്ക്കുന്ന കന്നാസും കടലാസും പെറുക്കി പിറ്റേ ദിവസത്തെ റേസിനു മുന്‍പ് പവലിയന്‍ ക്ലീന്‍ ക്ലീന്‍ ആക്കണം. കൃത്യം മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞു ഇതേ സ്ഥാനത്ത് പണിക്കു കയറാന്‍ ഹാജരാകണം എന്ന്‌ പറഞ്ഞു ഞങ്ങളെ അഴിച്ചു വിട്ടു. സില്‍വര്‍സ്റ്റോണിലെ പ്രവേശന കവാടം തുറന്നു ഞാന്‍ കയറി ചെന്നത് മായ കാഴ്ചകളുടെ ഉത്സവം ആയ റേസ് വില്ലെജിലെക്കാണ്. അതി നൂതമായ കാറുകളുടെ ഒരു അതിവിശാല എക്സിബിഷന്‍ പോലുണ്ട് അവിടം. ഓരോ ടീമിനും അവരുടെ കഴിവ് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ ഈരണ്ടു സ്റ്റാളുകള്‍. ഒന്നില്‍ ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസ് കാറും, കൂടിയ ഇനം സ്പോര്‍ട്സ് കാറും, അടുത്ത സ്റ്റാളില്‍ അവരുടെ ബ്രാന്‍ടെഡ് ടി-ഷര്‍ട്ട്‌, ബാഗുകള്‍, തൊപ്പികള്‍, പെര്‍ഫ്യൂം,കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍, പാവകള്‍, ബൊമ്മകള്‍, ബലൂണ്‍ എന്നിവയും. ആദ്യം കയറിയത് മെര്‍സിഡീസിന്റെ സ്റ്റാളില്‍. അവിടെ അവരുടെ AMG സ്പോര്‍ട്സ് കാര്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാര്‍ ആണ് ഫോര്‍മുല വണില്‍ സേഫ്റ്റി കാര്‍ ആയി ഓടുന്നത്. സേഫ്റ്റി കാര്‍ എന്നാല്‍ റേസിനു ഇടക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം നടന്നാല്‍ ആ ഭാഗം ക്ലിയര്‍ ആക്കുന്നത് വരെ റേസ് കാറുകളുടെ മുന്നില്‍ ഓടിക്കുന്ന കാര്‍. സേഫ്റ്റി കാര്‍ വന്നാല്‍ എല്ലാ കാറുകളും വേഗം കുറച്ചു അതിനു പിന്നാലെ പോണം, ഈ സമയത്ത് മുന്നില്‍ പോകുന്ന കാറുകളെ ഓവര്‍ടേക്ക് ചെയ്യാന്‍ പാടില്ല. അങ്ങനെ ആ മെര്‍സിഡീസ് AMG യെ തൊട്ടും തലോടിയും കിടന്നും മറിഞ്ഞും പടം പിടിച്ചും ഞാന്‍ അടുത്ത സ്റ്റാളിലേക്ക് കയറി. അവിടെ ലുയിസ് ഹാമില്‍ട്ടന്‍ 2008ല്‍ ലോക കിരീടം ജയിച്ചപ്പോള്‍ ഓടിച്ച കാര്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ആ കാര്‍ നോക്കി ഇളിച്ചു കാണിച്ചു പടം എടുത്തു നമ്മുടെ സ്വന്തം ടീമായ ഫെറാറിയുടെ സ്റ്റാളില്‍ കയറി നിരങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ കാതടപ്പിക്കുന്ന ഒരു വന്‍ ശബ്ദം കേട്ടത്. ക്വാളിഫയിംഗ് ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ അവിടെ നിന്ന് ക്യാമറയും തൂക്കി റേസ് കാണാന്‍ ഓടി. ഇവിടെ നമ്മുടെ സ്വന്തം സ്ഥലമാണ് എന്ന മട്ടില്‍ ഒരു പവലിയനിലേക്ക് ഓടി കയറാന്‍ ശ്രമിച്ച എന്നെ ഒരു തടിയന്‍ സെക്യുരിറ്റി തടഞ്ഞു. ടിക്കെറ്റ് എടുക്കെടാ ചെക്കാ എന്ന മട്ടില്‍ ഒരു ആഗ്യം കാണിച്ചു. ടിക്കെറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മോന്‍ വന്ന വഴി വിട്ടോളാന്‍ പറഞ്ഞു. മുട്ടുവിന്‍ തുറക്കപ്പെടും എന്നാണെല്ലോ, ഞാന്‍ അടുത്ത ഗ്യാലെറിയിലേക്ക് ഓടി. അവിടുന്നും അത് പോലെ തന്നെ ആട്ടി പുറത്താക്കി. അവസാനം നമ്മള്‍ അറ്റ കൈ പ്രയോഗിച്ചു. എവിടുന്നോ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ചാക്ക് സംഘടിപ്പിച്ചു സെക്ക്യുരിറ്റി ചേട്ടനോട് ആധികാരികമായി പറഞ്ഞു. "ചേട്ടോ ഞാന്‍ ഇവിടെ ഗ്യല്ലേറി വൃത്തിയാക്കാന്‍ വന്ന പയ്യന്‍ ആണ്. എന്നെ അകത്തേക്ക് ആനയിച്ചാലും". അങ്ങനെ കാര്യകാരണ സഹിതം വിശദീകരിച്ചപ്പോള്‍ ലവന്‍ എന്നെ അകത്തേക്ക് വിട്ടു. ഹോ അല്ലെങ്കില്‍ ഇവന്‍ അല്ല ഇവന്‍റെ അപ്പന്‍ ഉപ്പായി മാപ്പിള വന്നാലും ഞാന്‍ അകത്തു കയറാന്‍ തുനിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയാല്‍ കയറിയിരിക്കും. നെട്ടൂരാനോടാ അവന്‍റെ കളി. ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു ചിരിച്ചു.

റേസ് കാറുകളുടെ ശബ്ദം എന്‍റെ ചെവി അടപ്പിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. നോക്കിയപ്പോള്‍ കാണികള്‍ എല്ലാവരും ചെവിയില്‍ ഇയര്‍ പ്ലഗ്ഗും വച്ചാണ് ഇരിപ്പ്. അങ്ങനെ ഞാനും കാശ് കൊടുത്തു കളി കാണാന്‍ വന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഞെളിഞ്ഞു ഇരുന്നു ചെവി പൊത്തിക്കൊണ്ട് റേസ് കാണാന്‍ തുടങ്ങി. ഫെറാറിയുടെ കാറ് പോകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആര്‍പ്പ് വിളിക്കും. പക്ഷെ ഓടിക്കുന്നത് ഫിലിപ്പെ മാസ്സ ആണോ (അന്ന് മാസക്ക് പരിക്കേറ്റിട്ടില്ല, അതിനു ശേഷം ആണ് അങ്ങേരു ഗുരുതരമായ പരിക്ക് പറ്റി 2009 സീസണില്‍ നിന്ന് പിന്മാറിയത്) കിമി റൈക്കൊണന്‍ ആണോ എന്ന്‌ എനിക്ക് പോലും തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റി ഇല്ല. രണ്ടും ഒരേ നിറത്തില്‍ ഉള്ള ഫെറാറി കാര്‍ ആണെല്ലോ. തിരിച്ചറിയാന്‍ ഏക വഴി ഒന്നുകില്‍ കാറിന്റെ മുന്നില്‍ ഉള്ള നമ്പര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ ഹെല്‍മെറ്റ്‌ (ഹെല്മെട്ടില്‍ മിക്കവാറും അവരവരുടെ രാജ്യത്തിന്റെ കൊടി ആയിരിക്കും ഡിസൈന്‍). പക്ഷെ കാറുകളുടെ ശരവേഗം കൊണ്ട് ഇവ രണ്ടും തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റില്ല. റേസ് അല്പം കണ്ടു കഴിഞ്ഞു ഇനി അല്പം പടം പിടുത്തം ആകാം എന്ന്‌ കരുതി ഞാന്‍ ക്യാമറയുമായി മുന്നോട്ട് ഇറങ്ങി. പക്ഷെ സംഗതി കരുതുന്നത് പോലെ എളുപ്പം അല്ലായിരുന്നു. മണിക്കൂറില്‍ 250 കിലോമീറ്ററില്‍ അധികം വേഗത്തില്‍ പോകുന്ന കാറുകളെ ഫ്രെയിമിനുള്ളില്‍ ആക്കാന്‍ ചില്ലറ പാടൊന്നും അല്ല എന്ന്‌ ശരിക്കും മനസ്സിലായി. ഒരു പത്തു സെക്കണ്ട് എങ്കിലും മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടാലെ നമ്മള്‍ വിചാരിക്കുന്ന ഫ്രെയിം പതിയൂ. സ്പോര്‍ട്സ് ഫോട്ടോഗ്രാഫെര്‍മാരെ ശരിക്കും നമിച്ചു പോയി ആ നിമിഷത്തില്‍.

അങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പടം പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോഴാണ് എന്‍റെ കൂടെ പണിക്കു വന്ന പോളിഷ് സുന്ദരികള്‍ തൊട്ടടുത്ത പവലിയനില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടത്. അത് തുറസ്സായ ഗ്യാലെറി ആണ്. അവിടെ നിന്നാല്‍ കുറച്ചൂടെ ഭംഗിയായി പടവും പിടിക്കാം കൂട്ടത്തിനു ആ പെണ്‍ കിടാങ്ങളെ ഒന്ന് മുട്ടുകയും ചെയ്യാം എന്ന്‌ കരുതി ഞാന്‍ അവരുടെ മുന്നില്‍ തന്നെ പോയി കുറ്റിഅടിച്ചു. അവരെ ഒന്ന് ഇമ്പ്രെസ്സ് ചെയ്യാന്‍ ബി എം ഡബ്ലുവിന്‍റെ പോളിഷ് ഡ്രൈവര്‍ ആയ റോബര്‍ട്ട്‌ കുബിസ്സക്ക് വേണ്ടി ജയ് വിളിച്ചു. ഇനി പിന്നിലുള്ള ച്യാച്ചിമാരെ കുപ്പിയിലാക്കാം എന്ന്‌ കരുതി പുറകോട്ടു തിരിഞ്ഞ ഞാന്‍ തകര്‍ന്നു പോയി. പോളിഷിനു പകരം നല്ല ഒന്നാന്തരം വാര്‍ണിഷ്. കറുത്ത് കരിക്കട്ട പോലെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു അഡാറു ഐറ്റം എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. ഡിസൈന്‍ഡ് ആന്‍ഡ് ഡെവലപ്പ്ഡ് ഇന്‍ സോമാലിയ എന്ന്‌ അവരുടെ മുഖത്ത് എഴുതി ഒട്ടിച്ച പോലുണ്ട്. നോക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ പോളിഷ് ടീംസ് അങ്ങ് താഴെ കൂടെ സ്ഥലം കാലിയാക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. റേസ് മുഴുവന്‍ തീരുന്നതിനു മുന്‍പ് ഇതുങ്ങള്‍ എങ്ങോട്ടാ കെട്ടി എടുക്കുന്നെ എന്ന്‌ ആലോചിച്ചപ്പോഴാണ് എന്‍റെ ജോലി തുടങ്ങാന്‍ സമയം ആയെല്ലോ എന്ന്‌ ഓര്‍ത്തത്‌. ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് ക്വാളിഫയിംഗ് അവസാനിച്ചിരുന്നു. റെഡ് ബുള്‍ ടീമിന്റെ ജര്‍മന്‍ ഡ്രൈവര്‍ ആയ സെബാസ്റ്റിന്‍ വെട്ടല്‍ ആണ് അന്ന് ഏറ്റവും വേഗത്തില്‍ ഒരു ലാപ്പ് പൂര്‍ത്തി ആക്കി പിറ്റേ ദിവസത്തെ ഒന്നാമത്തെ ഗ്രിഡില്‍ റേസ് തുടങ്ങാന്‍ യോഗ്യതെ നേടിയത്. കിമിയും, മാസ്സയും, ബട്ടനും അഞ്ചില്‍ താഴെ ആണ് ഫിനിഷ് ചെയ്തത്. പക്ഷെ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപെട്ട റിസള്‍ട്ട്‌ ഹാമില്‍ട്ടന്റെ ആയിരുന്നു. ഒന്നാമാതാകാന്‍ കച്ച കെട്ടി ഇറങ്ങിയ അവന്‍ പത്തൊന്‍പതാം സ്ഥാനത്താണ് തോറ്റു തൊപ്പി ഇട്ടു ഓടി എത്തിയത്.

പവലിയനില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി റേസ് വില്ലെജിലൂടെ നടന്നപ്പോഴാണ് വല്യ ഒരു ആള്‍കൂട്ടം ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്. നോക്കുമ്പോള്‍ റേസ് ഡ്രൈവറുടെ വേഷത്തില്‍ ഒരാള്‍ അവിടെ നിന്ന് പ്രസംഗിക്കുന്നു. അതാരാ എന്ന്‌ മുന്നില്‍ നിന്ന സായിപ്പിനോട്‌ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അയാളുടെ ആക്കിയ ഒരു മറുപടി. "അയ്യേ, അയാളെ അറിയില്ലേ അതാണ് ബ്രോണ്‍ ജി പി യുടെ ബ്രിട്ടീഷ്‌കാരന്‍ ടെസ്റ്റ്‌ ഡ്രൈവര്‍ ആന്റണി ഡേവിഡ്‌സണ്‍" ടെസ്റ്റ്‌ ഡ്രൈവര്‍ എന്നാല്‍ പ്രധാന ഡ്രൈവര്‍മാരില്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും പരിക്കേറ്റാല്‍ പകരം വണ്ടി ഓടിക്കുന്ന ശിങ്കിടി ഡ്രൈവര്‍. അല്ല അവനെ അറിയാത്തതില്‍ എന്നെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യം ഇല്ല. നാലാള് അറിയണമെങ്കില്‍ ഒന്നുകില്‍ റേസ് ജയിക്കണം, അല്ലെങ്കില്‍ ഹെല്‍മെറ്റ്‌ ഊരിയ നിലയില്‍ ഇവന്‍റെ ഒക്കെ ഒരു ഫോട്ടോ എങ്കിലും മനോരമയില്‍ അച്ചടിച്ച്‌ വരണം. ഇതു രണ്ടും ഇല്ലെങ്കില്‍ എങ്ങനാ ഈ ഡൂക്കിലി ഡ്രൈവറെ ഒക്കെ ഞാന്‍ അറിയുന്നെ. റേസ് കഴിഞ്ഞു ആളുകള്‍ മൊത്തം ഒഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം ഞങ്ങള്‍ക്ക് അവിടെ മുഴുവന്‍ കാബൂളിവാല ആയി വിലസാന്‍. അഞ്ചു പേര് വീതം ഉള്ള നാല് ടീം ആയി ഞങ്ങളെ തിരിച്ചു. എന്‍റെ കൂടെ ഉള്ളത് രണ്ടു വെല്ലിപ്പന്‍മാരും കണ്ടാല്‍ ചൈനകാരനെ പോലെ ഇരിക്കുന്ന ഒരുത്തനും. പരിചയപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ ഇന്ത്യകാരന്‍ ആണ് അരുണാചല്‍ സ്വദേശി പേര് സാങ്. പക്ഷെ ഞാന്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടിയത് അവന്‍ പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ പഠിച്ചത് ഞാന്‍ പഠിച്ച കോട്ടയം എം റ്റി സെമിനാരി സ്കൂളില്‍ ആണ് എന്ന്‌ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്. അവന്‍റെ അച്ഛന് പണ്ട് കോട്ടയം റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ ആയിരുന്നു ജോലി. ഞ്ചാറ് കൊല്ലത്തോളം അവന്‍ കേരളത്തില്‍ ആണ് പഠിച്ചത്.ഞാന്‍ പഠിക്കുന്നതിനും അഞ്ചു കൊല്ലം മുന്‍പ് അവന്‍ അവിടുന്ന് പഠിച്ചിറങ്ങി. അവനെ അവിടെ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഇതാണോ പണ്ട് മുകേഷ് പറഞ്ഞ പോലെ ആകസ്മികമായ കണ്ടു മുട്ടല്‍ എന്ന്‌ എനിക്ക് തോന്നി. ഇപ്പോള്‍ നാല് കൊല്ലമായി അവന്‍ ഇവിടെ യുകെയില്‍ ആണ്. ഭാര്യയും രണ്ടു കുട്ടികളും ഉണ്ട് ആശാന്. ഏതോ കമ്പനിയില്‍ സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ ആയിരുന്നു. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കാരണം ജോലി പോയി. ഇപ്പോള്‍ ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഏജന്‍സിയില്‍ പാര്‍ട്ട്‌ ടൈം പണിക്കു പോകുന്നു. കേട്ടപ്പോള്‍ കഷ്ടം തോന്നി.

ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസില്‍ അല്പം താത്പര്യം ഒക്കെ ഉള്ള കക്ഷി ആണ് സാങ്. അത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ വിശദമായി കാണാന്‍ ട്രാക്കിന്റെ അടുത്തൂടെ നീങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ കത്തി വച്ചും ഫോട്ടോ എടുത്തു കൂട്ടത്തില്‍ പണി എടുത്തും അഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‍ റേസ് ട്രാക്ക് വലം വക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഇരുനൂറു പൌണ്ടിന്റെ ടിക്കെറ്റ് എടുത്തു റേസ് കണ്ടാല്‍ പോലും കിട്ടാത്ത ഭാഗ്യം ആണ് ഇപ്പോള്‍ പാട്ട പെറുക്കി ചാക്കില്‍ ആക്കി നടപ്പോള്‍ കിട്ടുന്നത്. ട്രാക്കിലെ വളവും, തിരിവും, ബാങ്കിംഗ് ഓഫ് കേര്‍വ് (അത് എന്താ എന്ന ചോദിക്കരുത്...പണ്ട് സ്കൂളില്‍ പഠിച്ച ഫിസിക്സ്‌ ക്ലാസ്സ്‌ ഓര്‍ക്കുക) ഒക്കെ കണ്ടു മനസ്സിലാക്കി. എന്ത് കൊണ്ട് ഫോര്‍മുല വണ്‍ റേസില്‍ വളവുകളില്‍ കൂടുതല്‍ ഓവര്‍ ടേക്ക് നടക്കുന്നു എന്നും , ട്രാക്ഷന്‍ കണ്ട്രോള്‍ എന്ന സംഗതി എഫ് വണ്‍ കാറില്‍ എങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എന്നും ഒക്കെ ഞങ്ങള്‍ ഡിസ്ക്കസ് ചെയ്തു. നടന്നു നടന്നു ഞങ്ങള്‍ റേസ് കണ്ട്രോള്‍ പൊയന്റില്‍ എത്തി. അവിടെയാണ് പിറ്റ് സ്റ്റോപ്പ്‌ നടക്കുന്നത്. പിറ്റ് സ്റ്റോപ്പ്‌ എന്നാല്‍ റേസിന്‍റെ ഇടക്ക് ഇന്ധനം നിറക്കാനും ടയറു മാറാനും ഒക്കെ കയറുന്ന സ്ഥലം. അങ്ങനെ ട്രാക്കിന്റെ മറു വശത്ത് നിന്ന് ഞങ്ങള്‍ എഫ് വണ്‍ കാറുകളുടെ ഗരാജും ടിവി കമന്റ്റെറ്റര്‍മാര്‍ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലവും പ്രസ്‌ബോക്സും ഒക്കെ കണ്ടു. ട്രാക്കില്‍ ഇറങ്ങി ഒന്ന് വന്ദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ കൂറ്റന്‍ കമ്പി വേലികള്‍ വിലങ്ങു തടി ആയി ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ വലിച്ചു കെട്ടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവസാനം ഞങ്ങള്‍ ചെക്കെട് ഫ്ലാഗ് (Chequered Flag എന്നാല്‍ റേസ് ജയിച്ചു എന്ന്‌ കാണിക്കാന്‍ വീശുന്ന കൊടി) വീശുന്ന സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ഫിനിഷ് ലൈനില്‍ എത്തി. അവിടെ റേസ് തുടങ്ങുന്ന അഞ്ചു ചുവന്ന സിഗ്നലുകളും ഇരുപത് കാറുകളും സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യേണ്ട വരകളും വരച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. കൂട്ടത്തില്‍ മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ ഏല്‍പ്പിച്ച ജോലി ഭംഗിയായി നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇനി അല്പം വിശ്രമിക്കാം എന്ന്‌ കരുതി പവലിയന്റെ മുകളില്‍ കയറി. അപ്പോഴാണ് അല്പം അകലെ ആയി കൊട്ടും പാട്ടും വെടികെട്ടും ഒക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. റേസ് കഴിഞ്ഞുള്ള ഇവെനിംഗ് പാര്‍ട്ടി ആണ് അവിടെ നടക്കുന്നത്. അവിടേക്ക് കാണികള്‍ക്ക് പ്രവേശനം ഇല്ല. അതാണ് നമ്മുടെ ഡ്രൈവര്‍മാരുടെ താവളം. അതായതു അവര്‍ അവരുടെ കാമുകിമാരുടെയോ ഇനി അങ്ങനെ ഒരു സെറ്റ് അപ്പ് ഇല്ലെങ്കില്‍ ഭാര്യമാരുടെയോ കൂടെ കുടിച്ചു കൂത്താടുന്ന പാര്‍ട്ടി. അതിന്‍റെ പരിസരത്ത് കൂടെ പോയി ഒളിഞ്ഞു പാപ്പരാസ്സി ആയി ഒരു പടം എങ്കിലും എടുക്കണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ജോലി കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാന്‍ ഉള്ള വണ്ടി അവിടെ തയ്യാറായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ കൈ നിറയെ പണവും, ക്യാമറ നിറയെ പടങ്ങളും എല്ലാത്തിനും ഉപരിയായി ജീവിത കാലം മുഴുവന്‍ ഓര്‍ത്തു വക്കാന്‍ ഉള്ള അനുഭവങ്ങളും ആയി ഞാന്‍ ആ റേസ് ട്രാക്കിനോട് വിടപറഞ്ഞു.

************************************************************************************************

കൂടുതല്‍ ഫോര്‍മുല വണ്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

റോയല്‍ ആസ്ക്കോട്ട്

2009-09-28T03:44:00.000-07:00

സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി, ഇക്കണോമിക്‌ ക്രൈസിസ്‌ അഥവാ ക്രെഡിറ്റ്‌ ക്രഞ്ച് എന്നത് സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്കും ബാധകമാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് ജൂണ്‍ മാസത്തിലാണ്. മര്യാദക്ക് ഒരു പാര്‍ട്ട്‌ ടൈം ജോലി പോലും കിട്ടാനില്ല. ഐ സി സി ട്വന്റി-20 ലോകകപ്പ്‌ തീര്‍ന്നതോടെ അകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ജോലിയും ഇല്ലാതായി. ക്ലാസ്സ്‌ ഉച്ച കഴിഞ്ഞാണെങ്കില്‍ മിക്കവാറും എണീക്കുന്നത് പത്തര പതിനൊന്നു മണിയാകും. രാവിലത്തെ ബ്രേക്ക്‌ഫാസ്റ്റ് ഒഴിവാക്കാം എന്നതാണ് താമസിച്ച് എണീക്കുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം. അങ്ങനെ ഒരു കാലി ചായും അടിച്ചു നേരെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലേക്ക് വച്ച് പിടിക്കും. ഉച്ച ഭക്ഷണം മിക്കവാറും അടുത്തുള്ള ഗുരുദ്വാരയില്‍ നിന്നാണ്. ഒരു മൈല്‍ നടക്കണം എന്നെ ഉള്ളു, അവിടെ ചെന്നാല്‍ ഓസിനു ശാപ്പാട്‌ അടിക്കാന്‍ ഒട്ടു മിക്ക ഇന്ത്യന്‍ വിദ്യാര്‍ഥികളും കാണും. ചില ദിവസങ്ങളില്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ക്രിസ്ത്യന്‍ യുണിയന്‍ വക ഫ്രീ ഫുഡ്‌ ക്യാമ്പസ്സില്‍ തന്നെ ഉണ്ടാകും. പക്ഷെ അത് കഴിഞ്ഞുള്ള അറു ബോറന്‍ സുവിശേഷ പ്രസംഗം സഹിക്കനാണ് ഏറ്റവും മനക്കട്ടി വേണ്ടത്. പാസ്റ്റര്‍ സായിപ്പ്‌ പ്രസംഗത്തിന്റെ റേഞ്ച് കൂടിയതോടെ അവിടുത്തെ ഫുഡ്‌ അടിഅവസാനിപ്പിച്ചു. വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ ചായകുടി അവിടെ അടുത്തുള്ള ഒരു പള്ളിയില്‍ നിന്നാണ്. ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവര്‍ കയറി 'അശുദ്ധം' ആക്കിയത്‌ കൊണ്ടാണോ അതോ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി മൂര്‍ച്ഛിചതു കൊണ്ടാണോ പെട്ടന്നൊരു ദിവസം യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പും കൂടാതെ അവിടുത്തെ ഫ്രീ ടീസ്റ്റാള്‍ പൂട്ടി. വഞ്ചിനാട് എക്സ്പ്രസ്സില്‍ പന്റ്രി കാര്‍ നിര്‍ത്താലാക്കിയപ്പോള്‍ പോലും ഇത്രയും ഡെസ്പ്പ് ആയിട്ടില്ല. അങ്ങനെ പട്ടിണിയും പരിവെട്ടവും ആയി കടന്നു പോകുമ്പോഴാണ് ഒരു ജോബ്‌ റിക്ക്രൂട്ടിംഗ് ഏജന്‍സിയുടെ മുന്‍പില്‍ ഒരു ബോര്‍ഡ്‌ ശ്രദ്ധിച്ചത്‌. "അടുത്ത് നടക്കാന്‍ പോകുന്ന കായിക വിനോദങ്ങള്‍ക്കായി സഹായികളെ ക്ഷണിച്ചു കൊള്ളുന്നു". കായിക വിനോദം എന്ന് കണ്ടതും ഞാന്‍ അവിടെ കയറി ഒരു അപ്ലിക്കേഷന്‍ പൂരിപ്പിച്ചു നല്‍കി.

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു എനിക്ക് അവിടുന്ന് ഒരു വിളി വന്നു. ലണ്ടന്‍ അടുത്ത് ബെര്‍ക്ഷയര്‍ എന്ന സ്ഥലത്ത് നടക്കുന്ന 'റോയല്‍ ആസ്ക്കോട്ട്' എന്ന വിശ്വപ്രസിദ്ധ കുതിരയോട്ട മത്സരത്തിനു സഹായി ആയി വരാമോ എന്നാണ് ചോദ്യം. പത്തു കാശ് കിട്ടുന്ന കാര്യമല്ലേ, ഒട്ടും അമാന്തിക്കാതെ ഞാന്‍ സമ്മതം മൂളി. പിറ്റേ ദിവസം വെളുപ്പിനെ ഏജന്‍സിയില്‍ ചെല്ലണം. അവിടുന്ന് അവരുടെ വണ്ടിയില്‍ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കുതിരയോട്ടം നടക്കുന്ന വേദിയില്‍ എത്തിക്കും. എന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഞാനും ഹരീഷേട്ടനും ആ ജോലിക്ക് അപ്ലൈ ചെയ്തിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും കൂടെ കൊച്ചുവെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത് അവരുടെ ആപ്പീസില്‍ എത്തി. ഞങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ഒരുപാട് പേര്‍ അവിടെ ജോലിക്ക്‌ എത്തിയിരുന്നു. കൂടുതലും പോളിഷുകാര്‍. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പണ്ടികള്‍ക്ക് തുല്യമാണ് യുറോപ്പില്‍ പോളണ്ടുകാര്‍. ശരിക്കും അധ്വാനിക്കുന്ന ജനവിഭാഗം. 'പോളണ്ടിനെ കുറിച്ച് ഒരക്ഷരം മിണ്ടരുത്‌' എന്ന് പണ്ട് ശ്രീനിവാസന്‍ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള്‍ അന്നാണ് എനിക്ക് ശരിക്കും മനസ്സിലായത്‌.

അങ്ങനെ പോളിഷുകാരോടൊത്ത് ഞങ്ങള്‍ ആസ്ക്കോട്ട് റേസ് കോഴ്സില്‍ എത്തി. ബ്രിട്ടീഷ്‌ റോയല്‍ ഫാമിലിയുടെ കൊട്ടാരമായ വിന്‍സര്‍ കാസിലിന്‍റെ അടുത്താണ് ആസ്ക്കോട്ട്. രാജകുടംബാങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കായിക വിനോദം ആണ് കുതിരയോട്ടം. ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ട്രാക്കുകളില്‍ ഒന്നാണ് 1711ല്‍ തുടങ്ങിയ ആസ്ക്കോട്ട് ട്രാക്ക്. 2006ല്‍ പുതുക്കി പണിതതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ട്രാക്കും പവലിയനും. ബ്രിട്ടനില്‍ ഒരു വര്‍ഷം മൊത്തം 32 റേസ് ആണ് അരങ്ങേറുന്നത്. അതില്‍ 9 എണ്ണം ഈ ട്രാക്കില്‍ തന്നെയാണ്. അതിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ആസ്ക്കോട്ട് ഗോള്‍ഡ്‌ കപ്പ്‌ എന്ന മത്സരമാണ് ഇന്ന് നടക്കാന്‍ പോകുന്നത്. മൂന്ന് ദിവസങ്ങള്‍ ആയി ആണ് മത്സരം നടക്കുന്നത്. നാലു കിലോമീറ്റര്‍ ആണ് ഒരു ലാപ്പ്‌. നമ്മുടെ വള്ളംകളി പോലെ പല ഗ്രേഡില്‍ ഉള്ള കുതിരകള്‍ക്ക് വ്യതസ്ത മത്സരങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഗോള്‍ഡ്‌ കപ്പ്‌, റോയല്‍ ഹണ്ട് കപ്പ്‌, ക്വീന്‍ വാസ്‌ എന്നിവയാണ് പ്രധാന ട്രോഫികള്‍. അതിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തം ഗോള്‍ഡ്‌ കപ്പാണ്. 2,50,000 പൗണ്ട് ആണ് ഇതിന്‍റെ സമ്മാനത്തുക. ഫോര്‍മുല വണ്‍ കാറോട്ട മത്സരം പോലെ മികച്ച കുതിരക്കും, മികച്ച ജോക്കിക്കും, മികച്ച പരിശീലകനും, മികച്ച ഒണര്‍ക്കും സമ്മാനം ഉണ്ട്. ഒരു മുതലാളിക്ക് ഒന്നിലധികം കുതിരകള്‍ ഉണ്ടാവാം.

അവയൊക്കെ അവിടെ കിടന്ന ഒരു ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ ബുക്ക്‌ലെറ്റില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയതാണ്. അവിടെ ജോലിക്ക്‌ വന്ന ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും പല ഗ്രൂപ്പുകളില്‍ ആക്കി പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വിട്ടു. കുതിരച്ചാണകം വാരല്‍ ആകും എന്‍റെ പണി എന്നാണ് ഞാന്‍ ആദ്യം കരുതിയെ. പക്ഷേ കുറച്ച് കൂടെ 'ദിഗ്നിറ്റി' ഉള്ള ജോലിയാണ് എനിക്ക് കിട്ടിയത്‌, 'ക്ലീനര്‍'. തറതുടക്കലും, തൂത്തുവാരലും അല്ല, മറിച്ച് കാണികള്‍ ഉപയോഗശൂന്യം ആക്കുന്ന വെള്ള കുപ്പികളും മറ്റും ശേഖരിച്ചു വലിയ ഒരു കൂടയില്‍ കൊണ്ടെ തള്ളണം. ഗ്രാന്‍ഡ്‌ സ്റ്റാന്റ്, സില്‍വര്‍ റിംഗ്, റോയല്‍ എന്ക്ലോഷര്‍ എന്നി മൂന്ന് പവലിയനുകള്‍ ആണ് ഉള്ളത്‌. സില്‍വര്‍ റിങ്ങില്‍ ആണ് ഏറ്റവും 'തറ' ടിക്കറ്റ്‌. വില 'വെറും' നൂറു പൗണ്ട്. ഗ്രാന്‍ഡ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ഇരുനൂറു മുതല്‍ അഞ്ഞൂറ് പൗണ്ട് വരെ ഉള്ള ടിക്കറ്റ്‌. റോയല്‍ എന്ക്ലോഷര്‍ എന്ന സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ കയറാന്‍ കാശ് മാത്രം പോര, നല്ല തറവാട്ടില്‍ ജനിക്കുകയും വേണം കാരണം രാജകുടുംബാഗംങ്ങള്‍ക്കും , വി ഐ പി കള്‍ക്കും മാത്രം ഉള്ളതാണ് ആ ടിക്കറ്റ്‌. എന്‍റെ 'ജോലിയുടെ' പ്രത്യേകത കൊണ്ട് ടിക്കറ്റ്‌ പോലും ഇല്ലാതെ എവിടെയും ഇടിച്ചു കയറി ചെല്ലാന്‍ ഉള്ള 'അവകാശം' എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.

മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം ഡ്രസ്സ്‌ കോഡ് ആണ്. റേസ് കാണാന്‍ വരുന്ന എല്ലാവരും പാലിക്കേണ്ട ഒന്നാണ് ഡ്രസ്സ്‌ കോഡ്. പുരുഷന്മാര്‍ ടൈയ്യും സ്യുട്ടും, സ്ത്രീകള്‍ സ്മാര്‍ട്ട്‌ ഫോര്‍മല്സ് എന്നിവ നിര്‍ബന്ധം. ജീന്‍സ്‌ ടി-ഷര്‍ട്ട്‌ എന്നിവ ധരിച്ചു വന്നാല്‍ അകത്തേക്കുള്ള പ്രവേശനം അസാധ്യം. എന്നാല്‍ ഏറ്റവും എടുത്തു പറയണ്ട ഒന്ന് സ്ത്രീകള്‍ ധരിക്കുന്ന തൊപ്പിയാണ്‌. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ കൊച്ചമ്മമാര്‍ കല്യാണത്തിന് സ്വര്‍ണ്ണം അണിഞ്ഞു വരുന്ന പോലെ ആണ് അവര്‍ക്ക് ആ തൊപ്പി ഒരു സ്റ്റാറ്റസ് സിമ്പല്‍ ആണ്. വിവിധ ഇനം തൂവലുകള്‍ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച് സുന്ദരമായ തൊപ്പികള്‍ അണിഞ്ഞു നടക്കുന്ന സുന്ദരികളുടെ ഇടയില്‍ എത്തിയ എനിക്ക് ഏതോ ഫാഷന്‍ റാമ്പില്‍ പെട്ട് പോയ ഒരു പാവം എലികുഞ്ഞിന്റെ അവസ്ഥ. ബ്രിട്ടനിലെ മാത്രമല്ല, യുറോപ്പിലെ തന്നെ മള്‍ട്ടി ബില്ല്യനയര്‍മാരാണ് കാണികളില്‍ ഭൂരിഭാഗവും, ശരിക്കും ടൈറ്റാനിക്ക് കപ്പലില്‍ കയറിയ അനുഭൂതി.

ഞങ്ങള്‍ പണി തുടങ്ങി. എനിക്ക് എവിടെയും കയറി ചെല്ലവുന്നത് കൊണ്ട് ആള്‍ തിരക്ക്‌ കൂടുന്നതിന് മുന്‍പ് ഞാന്‍ ക്യാമറയുമായി കയറാവുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ മൊത്തം കയറി പടം പിടിച്ചു. ലഞ്ച് ബ്രേക്കിന്റെ സമയത്ത് പുറത്തിറങ്ങി പടം പിടിച്ച എന്നെയും കൂട്ടിനു വന്ന ഹരീഷേട്ടനെയും ഒരു അലവലാതി സെക്യൂരിറ്റി കയ്യോടെ പിടികൂടി. മേലാല്‍ ഇതിനകത്ത്‌ പടം പിടിക്കരുത് എന്ന താകീതും തന്നു. എന്ത് പറഞ്ഞാലും അതെ പോലെ 'അനുസരിക്കുന്ന' മലയാളികള്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍ എന്ന് പാവം അതിയാന് അറിയത്തില്ലായിരുന്നു. വിശ്രമവേളകള്‍ ആനന്ദകരം ആക്കുവാന്‍ ഞാന്‍ പോക്കറ്റില്‍ ഒളുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് നടന്ന ക്യാമറ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടെ ഇരുന്നു. സായിപ്പന്മാര്‍ കുടിച്ചു തള്ളുന്ന ബിയറിനും കോളക്കും ഒരു കണക്കും ഇല്ല. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ ബിവറെജസ് സ്റ്റാളില്‍ പോലും ഒരു ദിവസം ഇത്രയും മദ്യം വിറ്റിടുണ്ടാവില്ല എന്നുറപ്പാണ്. അങ്ങനെ കുടിയന്മാരുടെ സംസ്ഥാന സമ്മേളനം കണ്ടു ആസ്വദിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു അനൌണ്‍സ്മെന്റ്. "എല്ലാവരും ഇരിപ്പിടങ്ങളില്‍ വന്നിരിക്കണം, എലിസബത്ത് രാജ്ഞി എഴുന്നള്ളുന്നു ' എന്ന്. കേട്ടത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഒന്നുകൂടെ റിപീറ്റ് ചെയ്തപ്പോഴാണ് വരുന്നത് സാക്ഷാല്‍ മഹാറാണി തന്നെ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായത്.

രാജ്ഞിയെ കാണുവാനും പടം പിടിക്കുവാനും ഞാന്‍ ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു കോണിലെക്കൊടി. കുതിര പട്ടാളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ ഒരു രഥത്തില്‍ ആനയിക്കപ്പെടുന്ന രാജ്ഞിയുടെ വരവ് ഒരു കാണണ്ട കാഴ്ച തന്നെയാണ്. പണ്ട് ഇന്ത്യയെ അടക്കി ഭരിച്ചതിന്റെ അമര്‍ഷം മുഴുവന്‍ എനിക്ക് അവരോടു ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ കണക്ക്‌ തീര്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ അവരെ തുരു തുരെ 'ഷൂട്ട്‌' ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. എന്‍റെ ക്യാമറയിലെ ഒരു ഫ്രെയിമില്‍ അവരുടെ തേജസുറ്റ മുഖം നല്ല വ്യക്തമായി പതിഞ്ഞു. അങ്ങനെ എലിസബത്ത് രാജ്ഞിയെ 'ഷൂട്ട്‌' ചെയ്ത ആനന്ദ നിര്‍വൃതിയോടെ ക്യാമറ പോക്കറ്റില്‍ ഇട്ട് ഞാന്‍ വീണ്ടും പണിക്ക്‌ കയറി.

ആസ്ക്കോട്ട് ഗോള്‍ഡ്‌ റേസ് തുടങ്ങാറായി. ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവിടെ പല കൌണ്ടെരിന്റെ മുന്നിലും നീളന്‍ ക്യു. എല്ലാവരുടെയും കയ്യില്‍ നോട്ടു കെട്ടുകളും. കാര്യം തിരക്കിയപ്പോഴാണ്‌ അറിയുന്നത് അത് ഒരു ബെറ്റിംഗ് കൌണ്ടര്‍ ആണ്. കുതിരയോട്ടം കാണുന്നതിനെക്കാള്‍ ഉപരി കുതിരപന്തയം വയ്ക്കാനാണ് ആ കോടിശ്വരന്‍മാര്‍ പലതും അന്ന് അവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്. ഒരു പൗണ്ട് മുതല്‍ ഒരു മില്യണ്‍ പൗണ്ട് വരെ അവിടെ ആത് വയ്ക്കുന്ന വിദ്വാന്മാര്‍ ഉണ്ട്. കോടികള്‍ കൊണ്ട് അമ്മാനം ആടുന്നവര്‍ക്ക് ഈ ചൂതാട്ടം ഇല്ലാതെ എന്താഘോഷം. റേസ് തുടങ്ങുന്നതിനു പത്തു മിനിറ്റ് മുന്‍പ് വരെ ജയിക്കുന്ന കുതിരയുടെ പേരിലും, സമയത്തിന്റെ പേരിലും ഒക്കെ വാതു വയ്ക്കാം. എനിക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു പൌണ്ടിനെങ്കിലും ഒരു ചെറിയ ബെറ്റ് വയ്ക്കാന്‍. പക്ഷേ അതിനു മിനിമം ഒരു കുതിരയുടെയോ ഒരു ജോക്കിയുടെയോ പേരറിയണം. അവിടെ ഓടി നടന്നു ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ കൌണ്ടര്‍ തപ്പി പേരൊക്കെ പഠിച്ചു വന്നപോഴേക്കും ബെറ്റിംഗ് സമയം അവസാനിച്ചിരുന്നു.

ബാന്‍റ്റ് മേളവും, പരമ്പരാഗത സംഗീതവും ഒക്കെ ശേഷം അങ്ങനെ റേസ് തുടങ്ങി. ഊട്ടിയിലും മറ്റും നാം കാണുന്ന കുതിരകളുടെ ഏകദേശം ഇരട്ടി വലിപ്പം ഉണ്ട് റേസില്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന ഓരോ കുതിരകള്‍ക്കും. 'ജോണി മുര്‍താസ്' എന്ന ജോക്കി ഓടിച്ച 'യീറ്റ്സ്' എന്ന കുതിരയാണ് അന്ന് അവിടെ മത്സരം ജയിച്ചത്‌. തുടര്‍ച്ചയായി നാലാം വര്‍ഷം ആണ് 'ജോണ്‍ മഗ്നിയാര്‍' എന്ന കോടീശ്വരന്റെ, എയ്ടെന്‍ ഒബ്രൈന്‍ എന്ന പരിശീലകന്റെ 'യീറ്റ്സ്' എന്ന കുതിര ആസ്ക്കോട്ട് ഗോള്‍ഡ്‌ കപ്പ്‌ വിജയിക്കുന്നത്.

റേസ് കഴിഞ്ഞു എലിസബത്ത് രാജ്ഞിയാണ് വിജയികള്‍ക്ക് സമ്മാനം നല്‍കുന്നത്‌. അത് കാണണം എന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ജോലി കഴിഞ്ഞു കൂലി വാങ്ങുന്ന സമയം ആയതിനാല്‍ അത് നടന്നില്ല. അങ്ങനെ കാശും വാങ്ങി, ആദ്യമായി കുതിരയോട്ട മത്സരവും കണ്ടു, എലിസബത്ത് രാജ്ഞിയെ 'ഷൂട്ട്‌' ചെയ്ത ആവേശത്തോടെ ഞാന്‍ തിരികെ വീട്ടില്‍ പോകാന്‍ ഞങ്ങളെ കത്ത് നിന്ന വണ്ടിയില്‍ കയറി. വീട് എത്താറായപ്പോള്‍ ഡ്രൈവറുടെ വക ഒരു ചോദ്യം. 'നാളെയും ജോലിക്കുണ്ടോ?', നാളെ എന്ത് ജോലി എന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ പിന്നില്‍ ഇരുന്ന പോളിഷ് സുന്ദരിയുടെ വക മറുപടി. 'നാളെ സില്‍വര്‍സ്റ്റോണ്‍ ഫോര്‍മുല വണ്‍ കാറോട്ട മത്സര വേദിയില്‍ അല്ലെ നമ്മുടെ ജോലി?' ഫോര്‍മുല വണ്‍ !! എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അതെ എന്‍റെ മറ്റൊരു സ്വപ്നം കൂടി യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആകാന്‍ പോകുന്നുവോ? അതും വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായി. സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്‍റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞുവോ എന്ന് സംശയം!!

(ട്രാക്ക് മാറി തുടരും ....)

ഫൈനല്‍ @ ലോര്‍ഡ്സ്

2009-08-30T23:45:00.000-07:00

ലോര്‍ഡ്സ്, ക്രിക്കറ്റ്‌ ഗ്രൗണ്ട് എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ ആദ്യം ഓടി എത്തുന്ന പേര്. കുട്ടിക്കാലത്ത് ക്രിക്കറ്റ്‌ കളി ടി വിയില്‍ കണ്ടു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ മുതലുള്ള ആവേശമാണ് ലോര്‍ഡ്സ്. അവിടേക്കാണ്‌ എന്‍റെ അടുത്ത യാത്ര, അതും ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ കൌണ്‍സിലിന്റെ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥി ആയി ഒരു ലോകകപ്പ്‌ ഫൈനല്‍ മത്സരം കാണാന്‍. ഒന്നല്ല രണ്ടു ഫൈനല്‍ മത്സരങ്ങള്‍. ഇംഗ്ലണ്ട് ന്യൂസിലണ്ട് വനിതാ ഫൈനല്‍, അതിനു ശേഷം പാക്കിസ്ഥാന്‍ ശ്രിലങ്ക പുരുഷ ട്വന്റി-20 ഫൈനല്‍ എന്നീ മത്സരങ്ങള്‍ ആണ് 2009 ജൂണ്‍ 21 നു ലണ്ടനിലെ സെയിന്‍റ് ജോണ്‍സ്‌ വുഡില്‍ ഉള്ള ക്രിക്കറ്റിന്റെ മക്ക എന്നറിയപ്പെടുന്ന ലോര്‍ഡ്സില്‍ നടക്കുന്നത്. ഫൈനല്‍ പാകിസ്ഥാനും ശ്രിലങ്കയും തമ്മില്‍ ആണെന്നുള്ളത്‌ എന്നെ അല്പം വിഷമിപ്പിച്ചു, കാരണം രണ്ടും എനിക്ക് ഒട്ടും താത്പര്യം ഇല്ലാത്ത ടീമുകള്‍. 1996ല്‍ ഈഡന്‍ ഗാഡന്സില്‍ നടന്ന ലോകകപ്പ്‌ സെമിഫൈനലില്‍ ഇന്ത്യയെ തോല്‍പ്പിച്ചത് മുതല്‍ വെറുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതാണ് ശ്രിലങ്കയെ. പണ്ട് മിയാന്‍ദാദ് അവസാന പന്തില്‍ സിക്സര്‍ അടിച്ചു ഇന്ത്യയെ തോല്‍പ്പിച്ചത് മുതല്‍ പാകിസ്ഥാനെയും വെറുക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ ഒരു ടീമിനെ കിട്ടുന്നത്. എന്‍റെ ഒപ്പം ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജില്‍ ലോകകപ്പ്‌ സംഘാടക സമിതിക്ക് വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിച്ച മറ്റു സഹ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ കൂടെ നോട്ടിങ്ങമില്‍ നിന്നും രാവിലെ എട്ടു മണിക്കാണ് യാത്ര തുടങ്ങുന്നത്. എന്‍റെ സ്ഥലമായ കോവെന്ട്ര്യില്‍ നിന്നും രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ സഞ്ചരിച്ചു വേണം നോട്ടിങ്ങമില്‍ എത്താന്‍. പക്ഷേ അവിടേക്കുള്ള ആദ്യ ട്രെയിന്‍ എത്തി ചേരുമ്പോള്‍ സമയം ഒന്‍പതു മണി ആകും. അങ്ങനെ വിഷമിച്ച് ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ഞങ്ങളുടെ ഒരു സുഹൃത്തായ കാന്തി അണ്ണന്‍ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന കന്തിപന്‍ ധര്‍മ്മലിങ്കം എന്ന ശ്രിലങ്കന്‍ വംശജന്‍ എന്നെയും ശിവരമാനെയും രാവിലെ തന്നെ നോട്ടിങ്ങമില്‍ എത്തിക്കാം എന്ന ഓഫര്‍ തന്നത്. അന്നത്തെ ആ ലിഫ്ടിനു പ്രത്യുപകാരമായി ഞാന്‍ അന്ന് ശ്രിലങ്കയെ പിന്തുണക്കാം എന്ന് കാന്തി അണ്ണന് ഉറപ്പും കൊടുത്തു.

അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ കൃത്യം എട്ടു മണിക്ക് മുന്‍പ് തന്നെ നോട്ടിങ്ങമില്‍ എത്തിച്ചു. അവിടെ ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് ക്രിക്കറ്റ്‌ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അടുത്ത് ഞങ്ങളെ കാത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് ക്രിക്കറ്റ്‌ ബോര്‍ഡിന്‍റെ മെര്‍സിഡീസ് ബസ്സ്‌ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ബസ്സില്‍ ഞങ്ങള്‍ നാല്‍പ്പതോളം പേര്‍. എല്ലാവരും ഐ സി സി ട്വന്റി ട്വന്റി ലോകകപ്പിലെ സംഘാടക സമിതി അംഗങ്ങള്‍. എന്നെ പോലെ അവര്‍ക്ക് എല്ലാവര്‍ക്കും ക്രിക്കറ്റ്‌ ഒരു മതമാണ്‌. അവിടെ നിന്ന് രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ വേണം ലണ്ടനില്‍ എത്താന്‍. ഞങ്ങളുടെ പിന്നില്‍ ഇരുന്ന് രണ്ടു പാകിസ്ഥാനി സുഹൃത്തുക്കള്‍ അവരുടെ ടീമിന്‍റെ വിജയ സാധ്യതയെ പറ്റി വിവരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗം ആയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ ആശിച്ചു പോയി. ബസ്സ്‌ കൃത്യം രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് ലണ്ടനിലെ സെയിന്‍റ് ജോണ്‍സ്‌ വുഡില്‍ എത്തി. ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ ലോര്‍ഡ്സിന്റെ മീഡിയ സെന്‍റര്‍ ദൃശ്യമായി തുടങ്ങി. മാലിബോന്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ ക്ലബ്ബിന്റെ ( എം.സി.സി) ഉടമസ്ഥതയില്‍ ഉള്ള മുപ്പതിനായിരം പേര്‍ക്ക് ഇരിക്കാവുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ക്രിക്കറ്റ്‌ സ്റ്റേഡിയം 1814ല്‍ ആണ് നിര്‍മ്മിച്ചത്. തോമസ്‌ ലോര്‍ഡ്‌ എന്ന അതിന്‍റെ ശില്‍പ്പിയുടെ പേരില്‍ നിന്നാണ് ലോര്‍ഡ്സ്സിന് ആ പേര് കിട്ടിയത്.

സെയിന്‍റ് ജോണ്‍സ്‌ വുഡില്‍ ഇറങ്ങിയ ഞങ്ങളെ,ഞങ്ങളുടെ മാനേജര്‍ ആയ റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ലോര്‍ഡ്സിന്റെ നേരെ എതിര്‍ വശത്തുള്ള റീജന്റ്റ് പാര്‍ക്ക്‌ എന്ന വലിയ ഹോട്ടലിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി. അവിടെ ഞങ്ങളെ പോലെ ലോകകപ്പിന്റെ മറ്റു വേദികളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നവരും സന്നിഹിതരായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഐ സി സി യുടെ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അഥിതികള്‍. എല്ലാവര്‍ക്കും റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ലോര്‍ഡ്സ്സിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാന്‍ ഉള്ള പാസ്സ് നല്‍കി. ഒപ്പം ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്തയും. "വനിതാ ഫൈനലിന് ശേഷം പുരുഷ ഫൈനലിന് മുന്‍പ് മാനേജ്‌മന്റ്‌ ടീമിലെ എല്ലാവര്‍ക്കും ഐ സി സി വക ഒരു 'ലാപ്പ്‌ ഓഫ് ഓണര്‍', ഒരു റൗണ്ട്‌ എല്ലാവരെയും ലോര്‍ഡ്സ് സ്റ്റേഡിയം ചുറ്റിക്കും". ഒപ്പം സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഒരു ഭീഷണിയും. "ഹീല്‍ ഉള്ള ഷൂസ് ധരിച്ച് ആരെങ്കിലും മൈതാനത്തോ പിചിലോ പ്രവേശിച്ചാല്‍ അവരെ പിച്ച് കയ്യേറി എന്ന കുറ്റം ചുമത്തി പോലീസ് ഉടന്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും". റിച്ചിന്റെ ഈ പ്രഖ്യാപനം ഒരു വന്‍ ഹര്‍ഷാരവത്തോടെയാണ് ഞങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചത്. റിച്ചിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും ടിക്കറ്റും കരസ്ഥമാക്കി ലോര്‍ഡ്സ് ലക്ഷ്യം വച്ച് ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും നടന്നു തുടങ്ങി.

>സെയിന്‍റ് ജോണ്‍സ്‌ വുഡ്‌ എന്ന ആ വഴി പാക്കിസ്ഥാന്‍, ശ്രിലങ്ക ടീമുകളുടെ ആരാധകരെ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ ടിക്കറ്റ്‌ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു ഒരു പാക്ക് ആരാധകന്‍ ഒപ്പം കൂടി. ആ ടിക്കറ്റ് അയാള്‍ക്ക് നല്‍കാമോ, ആയിരം പൗണ്ട് (എണ്‍പതിനായിരത്തോളം രൂപ) നല്‍കാം എന്നായി വാഗ്ദാനം. എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഉള്ളത് ഫ്രീ കൊമ്പ്ലിമെന്ററി ടിക്കറ്റ് ആണ്. യഥാര്‍ത്ഥ ടിക്കറ്റ് വില കൂടിപ്പോയാല്‍ ഒരു അഞ്ഞൂറ് പൗണ്ട് വരെ വരും. അത് കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടാണ് അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ഇരട്ടി തുകയ്ക്ക് ഒരു വിലപേശല്‍ നടത്തിയത്. പത്തു പൗണ്ടിന്റെ ഒരു നോട്ട്കെട്ടും അയാള്‍ എനിക്ക് നേരെ വീശി. പക്ഷേ വിലമതിക്കാനാകാത്ത ഒരു ടിക്കറ്റാണ് എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഉള്ളത്. ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രം കിട്ടുന്ന അസുലഭ മുഹൂര്‍ത്തതിനു വില ഇടാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു ഒരാള്‍. അതും ഒരു പാകിസ്ഥാനി. ജോലിയും കൂലിയും ഇല്ലാതെ ഇവിടെ കഴിയുന്ന എനിക്ക് അടുത്ത ആറു മാസം സുഭിക്ഷമായി കഴിയാന്‍ ഉള്ള അത്രേം പണമാണ് അയാളുടെ വാഗ്ദാനം. പക്ഷേ എന്നിലെ ക്രിക്കറ്റ്‌ ആരാധകന് വിലയിടാന്‍ മാത്രം ഉള്ള തറവാട് സ്വത്തൊന്നും അയാള്‍ക്ക്‌ ഏഴു ജന്മം ജനിച്ചാലും ഉണ്ടാവില്ല . ഞാന്‍ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ഒഴിഞ്ഞു മാറി. അയാള്‍ വില കൂട്ടി 1200 പൗണ്ട് വരെ പോയി. ഞാന്‍ വഴങ്ങിയില്ല. ആ ഭ്രാന്തന്‍ എന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ടിക്കറ്റ് തട്ടി പറിച്ചു കൊണ്ട് പോകുമോ എന്ന് പേടി ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ആ ടിക്കറ്റ് പയ്യെ മടക്കി പോക്കറ്റില്‍ ഇട്ടു. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല, പ്രവേശന കവാടത്തിലേക്ക് ഒറ്റ ഓട്ടം ആയിരുന്നു. ദേഹപരിശോധനക്ക് ശേഷം സ്റ്റേഡിയത്തിനകത്ത് എനിക്ക് വേണ്ടി ഒഴിഞ്ഞു കിടന്ന ഇരിപ്പിടത്തില്‍ കയറി ഇരുന്നപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനമായത്.

ഞങ്ങള്‍ ചെന്നപ്പോഴേക്കും അവിടെ വനിതാ ഫൈനല്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആദ്യം ബാറ്റ് ചെയ്ത ന്യൂസിലണ്ട് വനിതകള്‍ വെറും 85 റണ്‍സിന് ഓള്‍ ഔട്ട്‌ ആയി. മറുപടിയായി ഇംഗ്ലണ്ട് വനിതകള്‍ വെറും 17 ഓവറില്‍ ലക്‌ഷ്യം കണ്ടു. മൂന്ന് ന്യൂസിലണ്ട് വിക്കറ്റുകള്‍ പിഴുത ബ്രെന്റ്റ്‌ പ്ലെയര്‍ ഓഫ് ദി മാച്ചും, പരമ്പരയില്‍ ഉടനീളം മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ച ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ക്ലയെര്‍ ടയിലര്‍ പ്ലെയര്‍ ഓഫ് ദി സീരിസും ആയി. അവാര്‍ഡ്‌ധാന ചടങ്ങുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ ചാര്‍ലൊട്ട് എഡ്വാര്‍ഡ്‌ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് നായിക കപ്പുയര്‍ത്തി. ആദരസൂചകമായി ലോര്‍ഡ്സില്‍ വര്‍ണ്ണാഭമായ കരിമരുന്നു പ്രയോഗവും നടന്നു. അതിനു ശേഷം അവര്‍ ലോകകിരീടവുമായി ലോര്‍ഡ്സിനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചു. വനിതകളെ കയ്യടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ലോര്‍ഡ്സിലെ പടുകൂറ്റന്‍ സ്ക്രീനില്‍ ചിരപരിചിതമായ ഒരു മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു. സാക്ഷാല്‍ സച്ചിന്‍ ടെന്‍ഡുല്‍ക്കര്‍. അദ്ദേഹവും ഞങ്ങളെ പോലെ കളി കാണാന്‍ വന്നതാണ്‌ എന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്‍റെ ആവേശം ഇരട്ടിപ്പിച്ചു.

വനിതകളുടെ പ്രകടനം കഴിഞ്ഞ് റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ലോര്‍ഡ്സിന്റെ പുറത്തുള്ള പരിശീലന ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി. ലോര്‍ഡ്സ്, ഓവല്‍, ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ്, ബ്രിസ്റ്റോള്‍ എന്ന നാല് ലോകകപ്പ്‌ വേദികളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഇരുനൂറോളം പേരുണ്ട് അവിടെ. ഇനി ലോര്‍ഡ്സിന്റെ മൈതാനം കീഴടക്കാന്‍ പോകുന്നത് ഞങ്ങള്‍ ആണ്. ഒളിമ്പിക്സിലെ പോലെ ഗ്രൗണ്ട് മുഴുവന്‍ ചുറ്റി ഉള്ള മാര്‍ച്ച്‌ പാസ്റ്റ്‌ ആണ് 'ലാപ്‌ ഓഫ് ഓണര്‍'. ഗ്രൗണ്ടില്‍ ഈ സമയം ശ്രിലങ്ക പാക്കിസ്ഥാന്‍ ടീമുകള്‍ ഫൈനലിന് മുന്‍പ് അവസാന വട്ട പരിശീലനം നടത്തുകയാണ്. അവരെ ചുറ്റി വേണം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ലോര്‍ഡ്സിനെ വലം വയ്ക്കാന്‍. അങ്ങനെ റിച്ചാര്‍ഡിന്റെ ഉത്തരവും കാത്തു ലോര്‍ഡ്സിലെ മനോഹരമായ ചില്ല് കൂട് കൊണ്ട് നിര്‍മ്മിച്ച മീഡിയ സെന്‍റെറിന് താഴെ നില്‍പ്പായി ഞങ്ങള്‍.

ലോര്‍ഡ്സിനെ ഏറ്റവും ആദ്യം തൊടാനായി ഞാന്‍ മുന്‍ നിരയില്‍ തന്നെ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചു. നിര്‍ദ്ദേശം ലഭിച്ചതും പുല്‍തകിടിയെ തൊട്ടു വണങ്ങി വലതു കാല്‍ വച്ചു ഞാന്‍ ആ മൈതാനത്തിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക്‌ പ്രവേശിച്ചു. ഞങ്ങളെ ഒരു കരാഘോഷത്തോടെയാണ് കാണികള്‍ വരവേറ്റത്. ഞങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രിലങ്ക പാക്കിസ്ഥാന്‍ ടീമിലെ കളിക്കാരും കാണികളുടെ ഒപ്പം കയ്യടിക്കുന്നു. കാണികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ എന്‍റെ കണ്‍കണ്ട ദൈവമായ സച്ചിനും ഉണ്ട് എന്നത് എന്‍റെ ആവേശത്തെ അതിന്‍റെ കൊടുമുടിയില്‍ എത്തിച്ചു. ലാപ്പ് ഓഫ് ഓണറിന്റെ വീഡിയോ ചുവടെ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു

അങ്ങനെ സച്ചിനെയും ലോകകപ്പ്‌ ജേതാക്കള്‍ ആകാന്‍ പോകുന്ന കളിക്കാരെയും സാക്ഷി നിര്‍ത്തി ആജീവാനന്തകാലം ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ പോകുന്ന ഒരു ഇന്നിംഗ്സ് ഞങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചു. ഇരുനൂറു പേരുടെ മുന്‍നിരയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ സമയം ആ മൈതാനത്ത് നില്‍ക്കാന്‍ പതുക്കെ പുറകോട്ടു വലിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ലോര്‍ഡ്സിന്റെ മനോഹാരിത മുഴുവന്‍ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തണം എന്ന ലക്ഷ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു ഇതിനു പിന്നില്‍.

നടന്നു നടന്നു ഞാന്‍ ലോര്‍ഡ്സിലെ വിശ്വപ്രസിദ്ധ പവലിയന് മുന്നില്‍ എത്തി. ഇവിടെ വച്ചാണ് കപില്‍ ദേവ് 1983 ജൂണ്‍ 25 നു ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടി ലോകകപ്പ്‌ ഉയര്‍ത്തിയത്‌. ഇതേ പവലിയനില്‍ വച്ചാണ് എനിക്ക് കൃത്യം പതിനെട്ടു വയസു തികഞ്ഞ 2002 ജൂലൈ 13 നു 325 എന്ന റെക്കോര്‍ഡ്‌ സ്കോര്‍ മറികടന്ന് നാറ്റ് വെസ്റ്റ് ട്രോഫി ജയിച്ചപ്പോള്‍ സൗരവ് ഗാംഗുലി ഷര്‍ട്ട്‌ ഊറി വീശിയത്. അപ്പോള്‍ കപില്‍ ദേവിനും ഗാംഗുലിക്കും ഉണ്ടായ അതെ വികാരമാണ് എനിക്ക് ആ 'ലാപ്‌ ഓഫ് ഓണര്‍' നടന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായത്. ഏറ്റവും ആദ്യം കളത്തില്‍ ഇറങ്ങി ഏറ്റവും അവസാനമായി തിരികെ കയറുന്ന സ്വപ്നസാക്ഷാത്കാരമായ ആ ഇന്നിംഗ്സ് അവസനിപ്പിക്കുന്നതിന് തൊട്ടു മുന്‍പ് ഞാന്‍ ആ 'പുണ്യഭൂമിയിലെ' പ്രസാദം പോലെ ഒരു നുള്ള് മണ്ണും കുറച്ചു പുല്ലും പറിച്ചെടുക്കാന്‍ മറന്നില്ല.

വീണ്ടും വേദിയിലേക്ക്. ശ്രിലങ്ക പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഫൈനല്‍ കാണാന്‍. ടോസ്‌ നേടിയ ലങ്കന്‍ നായകന്‍ കുമാര സംഗകാര ആദ്യം ബാറ്റിങ്‌ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ആദ്യ ഓവറില്‍ ശ്രിലങ്കയുടെ താരമായ ദില്‍ഷന്‍ പുറത്തായപ്പോള്‍ തന്നെ കളിയുടെ ഗതി വ്യക്തമായി. പിന്നീട് മുറയ്ക്ക് ലങ്കന്‍ വിക്കറ്റുകള്‍ കൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു. നായകന്‍റെ കളി പുറത്തെടുത്ത സംഗകാരയുടെ മികവില്‍ ശ്രിലങ്ക 138 റണ്‍സ് നേടി. മറുപടി ബാറ്റിങ്‌ ആരംഭിച്ച പാകിസ്ഥാന് മികച്ച തുടക്കമാണ് കിട്ടിയത്. പിന്നീടായിരുന്നു ശാഹിദ് അഫ്രിഡിയുടെ മാസ്മര ബാറ്റിങ്‌. മുരളിധരനെയും മലിംഗയേയും ഓരോ തവണ വേലിക്കെട്ടിനപ്പുറം എത്തിക്കുമ്പോഴും ഗ്യാലറിയിലെ പാക്ക് ആരാധകര്‍ ഇളകി മറിഞ്ഞു. അങ്ങനെ പത്തൊന്‍പതാം ഓവറില്‍ പാകിസ്ഥാന്‍ ലക്‌ഷ്യം കണ്ടു. ആ രംഗം ഒപ്പിയെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ സീറ്റ്‌ വിട്ടു ഗ്രൗണ്ടിന്റെ മുന്‍നിരയില്‍ എത്തിയിരുന്നു.

രണ്ടു വര്‍ഷം മുന്‍പ് ജൊഹെന്നാസ്ബര്‍ഗ്ഗില്‍ മഹേന്ദ്ര സിംഗ് ധോണി ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടി ഉയര്‍ത്തിയ ആ ലോക കിരീടം ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ ഉള്ള നിയോഗം ഇത്തവണ പാക്ക് നായകനായ യൂനിസ് ഖാനായിരുന്നു. തുടര്‍ന്നു മനോഹരമായ വെടികെട്ടും അവിടെ അരങ്ങേറി. അതിനു ശേഷം ലോക ജേതാക്കള്‍ കപ്പുമായി ഒരു റൗണ്ട്‌ കാണികളെ വലം വച്ചു. അവരെ കയ്യടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ ഞാനും മനസ്സ് കൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം ഒരു പാകിസ്ഥാന്‍കാരനായി. അങ്ങനെ കളി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ശ്രിലങ്കന്‍ ആരാധകന്‍ ആയിരുന്ന ഞാന്‍ കളി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മറുകണ്ടം ചാടി. അല്ലെങ്കിലും ജയിക്കുന്ന ടീം ആണെല്ലോ എപ്പോഴും നമ്മുടെ ടീം.

പക്ഷേ ലോര്‍ഡ്സിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ കളി ജയിച്ചത്‌ പാകിസ്ഥാന്‍ ആയിരുന്നില്ല. പകരം ഞാനും എന്‍റെ ക്രിക്കറ്റ്‌ സ്വപ്നങളും ആയിരുന്നു. കാരണം അന്നത്തെ ആ 'ഫൈനല്‍ @ ലോര്‍ഡ്സ്' എനിക്കും എന്നെ പോലെ ക്രിക്കറ്റിനെ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന കുറെ ആരാധകര്‍ക്കും വേണ്ടി ഉള്ളതായിരുന്നു.

***************************************************************************************************************************************
കൂടുതല്‍ ലോര്‍ഡ്സ് ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

വേള്‍ഡ്‌ കപ്പ്‌ ഡയറി

2009-07-29T08:28:00.000-07:00

മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ കുളിരില്‍ നിന്ന് വേനല്‍ കാലത്തേ ആലസ്യത്തിലേക്ക് ഇംഗ്ലണ്ട് എന്ന രാജ്യം മാറുന്നത് കണ്മുന്നില്‍ ദൃശ്യമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഗ്രൗണ്ടുകളില്‍ ഫുട്ബോളിനോടൊപ്പം ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിയും പ്രത്യക്ഷമായി തുടങ്ങി. പിള്ളേരുടെ ക്രിക്കറ്റ്‌ കളി കാണാന്‍ എന്ന പേരില്‍ മൈതാനത്ത് പായ വിരിച്ചു വെയില് കായാന്‍ കിടക്കുന്ന മദാമ്മമാരും സായിപ്പന്മാരും ഏതു മൈതാനത്തും ഒരു പതിവ് കാഴ്ചയായി. യൂണിവേഴ്സിററിയില്‍ എന്‍റെ ഒന്നാം സെമസ്റ്റര്‍ പരീക്ഷ അവസാനിക്കുന്ന പിറ്റേ ദിവസമാണ് ട്വന്റി-20 ലോകകപ്പ്‌ തുടങ്ങുന്നത്. പരീക്ഷ ടൈം ടേബിളും ലോകകപ്പ്‌ മത്സര ക്രമവും എനിക്ക് വേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയത് പോലെ. ജൂണ്‍ 2 പ്രദര്‍ശന മത്സരം മുതല്‍ ജൂണ്‍ 18 നു നടക്കുന്ന സെമി ഫൈനല്‍ വരെ നോട്ടിങ്ങാം ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് സ്റ്റെഡിയത്തിലെ എല്ലാ മത്സരങ്ങള്‍ക്കും എനിക്ക് ലോകകപ്പ്‌ ഒഫീഷ്യല്‍ ആയി ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ട്.

ജൂണ്‍ 2- ശ്രിലങ്ക ബംഗ്ലാദേശ് പ്രദര്‍ശന മത്സരത്തോടെ ആണ് എന്‍റെ ലോകകപ്പ്‌ അരങ്ങേറ്റം. കളി തുടങ്ങുനതിനു രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ മുന്‍പ് ഞാന്‍ നോട്ടിങ്ങാമില്‍ എത്തി. ആദ്യ മത്സരം ആയതു കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അര മണിക്കൂര്‍ പരിശീലനം ഉണ്ട്. റിച്ചാര്‍ഡ്‌ അഥവാ റിച്ച് എന്ന ഞങ്ങളുടെ മാനേജര്‍ ഡ്യൂട്ടിക്കിടയില്‍ എങ്ങനെ പ്രൊഫഷണല്‍ ആയി പെരുമാറാം എന്ന് പരിശീലനം തന്നു. ജോലി സമയത്ത് ഫോട്ടോ എടുക്കാനോ, കളിക്കാരുമായി സംസാരിക്കാനോ, ഓട്ടോഗ്രാഫ്‌ വാങ്ങാനോ പാടില്ല. കാണികളേയും കളിക്കാരേയും എങ്ങനെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സ്വീകരിക്കാം എന്നും റിച്ച് ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു. ഒരു ദിവസം മിക്കവാറും രണ്ടു കളികള്‍ കാണും. ഒരു കളിക്കെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഡ്യൂട്ടി ഉള്ളു. മറ്റേ കളി ഗ്രൗണ്ടില്‍ ഇരുന്നു ആസ്വദിക്കാം. മുന്‍പ് പറഞ്ഞിരുന്നത് എനിക്ക് ചിയര്‍ ലീഡേഴ്സിനെ മേയ്ക്കുക എന്ന ജോലി ആണ്. എന്നാല്‍ ഏറ്റവും ഡിമാണ്ട് ഉള്ള ആ ജോലിക്ക്‌ ഒരുപാട് പേര്‍ മുറവിളി കൂടിയത് കൊണ്ടാകും റിച്ച് എല്ലാവരുടെയും ജോലിക്കാര്യത്തില്‍ മാറ്റം വരുത്തി. പുതിയ തീരുമാനം അനുസരിച്ച് മാനേജ്‌മന്റ്‌ ടീമില്‍ ഉള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും എല്ലാ ജോലികളും റോട്ടെഷന്‍ സമ്പ്രദായം അനുസരിച്ച് മാറി മാറി വരും. അത് പ്രകാരം ആദ്യ ദിവസം എനിക്ക് ലഭിച്ചത് കാണികള്‍ക്ക് ലോകകപ്പിന്‍റെ വിവരങ്ങള്‍ അടങ്ങിയ ഒരു ബുക്ക്‌ലെറ്റ് സൌജന്യമായി വിതരണം ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ബംഗ്ലാദേശിന്റെ ബാറ്റിങ്‌ പകുതി ആയപ്പോഴേക്കും ഒരു പെട്ടി നിറയെ ബുക്ക്‌ലെറ്റ് ഞാന്‍ ചൂടപ്പം പോലെ വിതരണം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അത് മാത്രമാണ് അന്നത്തെ എന്‍റെ ജോലി. അതിനു ശേഷം ഗ്രൗണ്ടില്‍ ഇരുന്ന്‍ ആ കളി മുഴുവന്‍ കണ്ടു.

പരിശീലന മത്സരമായത് കൊണ്ട് ഗ്രൗണ്ടില്‍ കാണികള്‍ നന്നേ കുറവായിരുന്നു. എന്നാല്‍ രണ്ടാമത്തെ കളിയായ ഇംഗ്ലണ്ട് സ്കോട്ട്ലാണ്ട് മത്സരം തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് മുക്കാലും നിറഞ്ഞു. ഡ്യൂട്ടി ഇല്ലാത്ത സമയം ആയത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ധാരാളം ഫോട്ടോകള്‍ പകര്‍ത്താം. ഇവയെല്ലാം രാത്രി വീട്ടില്‍ ചെന്നിട്ടു അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്യണം. പിറ്റേ ദിവസം നേരം വെളുക്കുമ്പോഴേക്കും cricketcircle.com എന്ന സൈറ്റിലൂടെ എന്‍റെ ഫോട്ടോകള്‍ ലോകം മൊത്തം കാണും. എന്നിലെ അമേച്വര്‍ ഫോട്ടോഗ്രാഫെര്‍ക്കു ഇതില്‍ പരം അംഗീകാരം വേറെ എന്ത് ലഭിക്കാന്‍. അങ്ങനെ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന സമയത്താണ് ലോങ്ങ്‌ ഓണില്‍ ഫീല്‍ഡ് ചെയ്തിരുന്ന 'പീറ്റര്‍ ക ബേട്ട' അഥവാ കെവിന്‍ പീറ്റര്‍സണ്‍ എന്‍റെ തൊട്ടടുത്ത്‌ ആരാധകര്‍ക്ക് ഓട്ടോഗ്രാഫ്‌ നല്‍കുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഓട്ടോഗ്രാഫ്‌ വാങ്ങുന്ന പ്രായം കഴിഞ്ഞു പോയതിനാല്‍ ഞാന്‍ അദേഹത്തിന്റെ ഒരു ക്ലോസ് അപ്പ്‌ ചിത്രം ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി ആദ്യ ദിവസത്തെ 'ഡ്യൂട്ടി' അവസാനിപ്പിച്ചു. ബോര്‍ കളി ആയതിനാല്‍ ആ മത്സരം മുഴുവന്‍ കാണാന്‍ ഞാന്‍ മിനകെട്ടില്ല.

ജൂണ്‍ 5 നു ലോര്‍ഡ്സില്‍ ലോകകപ്പ്‌ ഔദ്യോഗികമായി തുടങ്ങി. ആദ്യ ദിനം തന്നെ നെതെര്‍ലണ്ട്സ് ഇംഗ്ലണ്ടിനെ അട്ടിമറിച്ചത് വരാനുള്ള മത്സര ഗതികളുടെ സൂചന നല്‍കി. ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് ലെ ആദ്യ മത്സരം ജൂണ്‍ 6 നു നടക്കുന്ന ഇന്ത്യ ബംഗ്ലാദേശ് കളിയാണ്. ലോകകപ്പ്‌ സ്പോണ്‍സര്‍മാരായ ഫ്ലൈ എമിരേറ്റ്സ്നു വേണ്ടി ആയിരുന്നു എന്റെ അന്നത്തെ ജോലി. കളി കാണാന്‍ വരുന്നവര്‍ക്ക് എമിരേറ്റ്സ്ന്റെ പരസ്യം പതിച്ച തൊപ്പികള്‍ ഫ്രീ ആയി വിതരണം ചെയ്ന്നതിനോടൊപ്പം അവരെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് ആനയിക്കുക എന്നതാണ് എന്നിലെ ആതിഥേയന്റെ അന്നത്തെ കര്‍ത്തവ്യം. ഇന്ത്യയുടെ കളി ആയതിനാല്‍ കാണികളുടെ നല്ല തിരക്കാണ്. കൊട്ടും പാട്ടും ഒക്കെ ആയി ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് ശരിക്കും ഉത്സവ ലഹരിയില്‍ ആയി. അതിനിടക്കാണ്‌ മൂന്ന് നാലു മലയാളി പയ്യന്മാര്‍ കളി കാണാന്‍ വരുന്നത്. നമസ്കാരം എന്ന് പറഞ്ഞു അവരെ വരവേറ്റ എന്നെ കണ്ടു അവര്‍ക്ക് ആശ്ചര്യം. അതിലോരുത്തനു കളി കാണാന്‍ ടിക്കറ്റ്‌ ഇല്ല. എമിരേറ്റ്സ് തൊപ്പിക്കു പകരം എന്‍റെ ഐ സി സി ഐഡന്റിറ്റി കാര്‍ഡ്‌ നല്കാമോ എന്നായി അവന്മാര്‍. മലയാളികള്‍ എവിടെ പോയാലും തനി കൊണം കാണിക്കുമല്ലോ!! കളിയുടെ ടിക്കറ്റ്‌ എല്ലാം വിറ്റു പോയി പോലും. അവരെ ഞാന്‍ ഗ്രൗണ്ടിനു പുറത്തു ബ്ലാക്കില്‍ ടിക്കറ്റ്‌ വില്‍ക്കുന്ന ഒരു സായിപ്പിനെ മുട്ടിച്ചു കൊടുത്തു. നാടുകാര്‍ക്ക് വേണ്ടി എത്ര എങ്കിലും ഉപകാരം ചെയ്യണ്ടേ?

കളി തുടങ്ങുന്നതിനു വളരെ മുന്‍പ് തന്നെ ഞാന്‍ എന്‍റെ അന്നത്തെ ജോലി ചെയ്തു തീര്‍ത്ത് ഇന്ത്യയുടെ കളി ആസ്വദിക്കാന്‍ ഏറ്റവും പറ്റിയ ഒരു സ്ഥലത്ത് തന്നെ കുറ്റിയടിച്ചു. കളിക്കാര്‍ മൈതാനത്ത് പരിശീലനം നടത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഇഷാന്ത്‌ ശര്‍മ്മ കുതിരയെ പോലെ ചാടി വന്ന് എറിയുന്നത് റൈനയും രോഹിത്‌ ശര്‍മ്മയും പറന്നു പിടിക്കുന്നു. യുസുഫ്‌ പത്താനും ഭജ്ജിയും സൊറ പറഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നു. ധോണി നായകന്റെ ടെന്‍ഷന്‍ അടിച്ചു യുവരാജുമായി എന്തോ ചര്‍ച്ച ചെയുന്നു. പക്ഷേ സെവാഗ് മാത്രം ഒരു മൂലയ്ക്ക് ചട്ടി ചട്ടി നടക്കുനതു കണ്ടപ്പോള്‍ എന്തോ പന്തികേട്‌ മണത്തു. ടീം പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ സെവാഗ് ടീമില്‍ ഇല്ല. എങ്കിലും ഗംഭീറിനോടൊപ്പം രോഹിത്‌ ശര്‍മ്മ ഇന്ത്യക്ക് മികച്ച തുടക്കമാണ്‌ നല്‍കിയത്.

പക്ഷെ കളി ശരിക്കും ഓളം ആയതു യുവരാജ് വന്നതിനു ശേഷം ആണ്. യുവിയുടെ സിക്സറുകള്‍ എന്‍റെ തലയ്ക്കു മുകളിലൂടെ പറക്കുന്നത് കണ്ടാസ്വദിച്ച ഞാന്‍ അവ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്താന്‍ പോലും മറന്നു പോയി. സഹീര്‍ ഖാന്റെ തീപാറുന്ന ഓപ്പണിംഗ് സ്പെല്ലും ധോനിയെട്ടന്റെ നായക മികവും പ്രഗ്യാന്‍ ഓഹ്ജയുടെ മാസ്മര ബൌളിങ്ങും കൂടെ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഇന്ത്യ ആ കളി നിഷ്പ്രയാസം ജയിച്ചു.

ജൂണ്‍ 8 നു അയര്‍ലണ്ട് ബംഗ്ലാദേശ് കളിക്കായിരുന്നു എന്‍റെ അടുത്ത ഡ്യൂട്ടി. കളി ബോര്‍ ആയിരുന്നെകിലും എന്‍റെ ജോലി ശരിക്കും 'കളര്‍ഫുള്‍' ആയിരുന്നു. ചിയര്‍ ലീഡേഴ്സിന്‍റെ താങ്ങും തണലും ആയി അവരുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കി അവരുടേ കാര്യസ്ഥനായി നില്‍ക്കാനായിരുന്നു അന്നത്തെ എന്‍റെ കാര്യപരിപാടി.സിക്സും ഫോറും അടിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ ഉറഞ്ഞു തുള്ളണം. ബംഗ്ലാദേശിനും അയര്‍ലണ്ടിനും യുവരാജിന്റെ അയലത്ത് കെട്ടാന്‍ കഴിവുള്ള കളിക്കാര്‍ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് അന്ന് കാര്യമായി പണി ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. കൂടുതല്‍ സമയം ചൊറിയും കുത്തി ഇരുന്ന അവരെ എനിക്ക് അങ്ങനെ കൂടുതല്‍ പരിചയപ്പെടാന്‍ പറ്റി. റോക്കി എന്ന ചെറുപ്പകാരനും നതാഷ, അമേലി എന്ന രണ്ടു പീസുകളും ആണ് ഒരു ടീം. അങ്ങനെ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ നാലു കോണിലും മൂന്നു പേര്‍ വീതമുള്ള നാലു ടീമുകള്‍. എല്ലാവരെയും കാണികളെ രസിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി റിലയന്‍സ് മൊബൈല്‍ വിലക്കെടുത്തവര്‍. ദാഹിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ ഒരു കുപ്പി വെള്ളം ഒപ്പിച്ചു കൊടുത്തത് കൊണ്ടാകും നതാഷ ഞാനുമായി നല്ല കമ്പനി ആയി. മറ്റേ അമേലി പെണ്ണ് ആ 'പാറ' ചെറുകന്റെ കൂടെ കൊഞ്ചി കുഴഞ്ഞു ഇരുന്നതല്ലാതെ അടുത്ത് മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ ഇരുന്ന എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത് പോലും ഇല്ല. അല്ലേലും കാണാനും സുന്ദരി ആ നതാഷ കൊച്ച് ആയതു കൊണ്ട് ഞാനും മറ്റവളെ കൂടുതല്‍ അടുപ്പിച്ചില്ല. അങ്ങനെ മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ അവരോടപ്പം അടിച്ചു പൊളിച്ചു പോയത് കൊണ്ട് മുന്നില്‍ നടന്ന അലമ്പ് കളി ഞാന്‍ അധികം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

അന്നത്തെ അടുത്ത മത്സരം ആയ ശ്രിലങ്ക ഓസ്ട്രേലിയ കളിക്ക് എനിക്ക് ഡ്യൂട്ടി ഇല്ല. എന്നാല്‍ ആ കളി ആണ് CRICINFO.comനു വേണ്ടി റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യണ്ടത്. ആ കളി വിശദമായി അനലൈസ് ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ്ന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഗാലറി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഓസ്ട്രേലിയ ബൌളര്‍മാരുടെ സഹായത്തോടെ 159 റണ്‍സ് അടിച്ചു കൂട്ടി. എങ്കിലും ദില്‍ഷനും സംഗക്കാരയും നിറഞ്ഞു കളിച്ചപ്പോള്‍ റിക്കി പോണ്ടിങ്ങും കൂട്ടരും നിന്ന് വിയര്‍ക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.ദില്‍ഷന്റെ 'സ്കൂപ്പ്‌' ഷോട്ടുകളോടൊപ്പം വേലി കടന്നത് ക്രിക്കറ്റ്‌ രാജാക്കന്മാര്‍ എന്ന് അഹങ്കരിക്കുന്ന കങ്കാരു ടീമിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ലോകകപ്പിന്റെ ഒന്നാം റൌണ്ടില്‍ ഓസ്ട്രേലിയന്‍ വന്‍ മരം കട പുഴകി വീഴുന്നത് കാണാന്‍ എനിക്ക് ഭാഗ്യം ലഭിച്ചു.

ട്രെയിനില്‍ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാന്‍ ആ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കില്‍ ആയിരുന്നു. ഞാന്‍ വിട്ടു പോയ രംഗങ്ങള്‍ ശിവരാമന്‍ എനിക്ക് പൂരിപ്പിച്ചു നല്‍കി. കൂടാതെ ഞാന്‍ എത്തുന്നതിനു മുന്‍പ് റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ തയ്യാറാക്കാന്‍ വീട്ടില്‍ ഇരുന്ന ബാലുവിനോട് പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അങ്ങനെ ശിവരാമന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളും, ബാലുവിന്റെ കുറച്ച് 'ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഇംഗ്ലീഷും' എന്‍റെ മേല്‍നോട്ടവും എഡിററിങ്ങും കൂടെ ആയപ്പോള്‍ ആ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ പൂര്‍ണ്ണം ആയി. അന്ന് രാത്രി തന്നെ ഞാന്‍ അത് CRICINFO.comനു അയച്ചു കൊടുത്തു. പിറ്റേ ദിവസം നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് നന്ദി അറിയിച്ചു കൊണ്ട് CRICINFO.com ന്റെ സീനിയര്‍ എഡിറ്റെറുടെ ഇമെയില്‍ സന്ദേശം എനിക്ക് ലഭിച്ചിടുണ്ടായിരുന്നു. ആ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ പൂര്‍ണ്ണ രൂപത്തില്‍ വായിക്കുവാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

ജൂണ്‍ 10 ശ്രിലങ്ക വെസ്റ്റ്ഇന്‍ഡീസ്, ഇന്ത്യ അയര്‍ലണ്ട് ഗ്രൂപ്പ്‌ സ്റേറജിലെ അവസാന കളികള്‍ അന്നാണ്. നാലു ടീമുകളും സൂപ്പര്‍ എട്ടില്‍ കടന്നതിനാല്‍ ആ കളികള്‍ക്ക് പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ആദ്യ മത്സരത്തിനാണ് എനിക്ക് ഡ്യൂട്ടി. ക്രിസ് ഗയിലിന്റെ കൂറ്റന്‍ അടികള്‍ കാണാം എന്ന് കരുതി ഇരുന്ന എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് വെസ്റ്റ് ഇന്‍ഡീസ് ടീം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. പരുക്ക് മൂലം ക്രിസ് ഗയില്‍ കളിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ ഡ്ഡഗ്ഗ് ഔട്ടില്‍ ഇരുന്നു വിശ്രമിക്കുന്ന ക്രിസ് ഗയിലിന്റെ വളരെ അടുത്തിരുന്നാണ് എന്‍റെ അന്നത്തെ ഡ്യൂട്ടി. ഒരു ബാറ്റ്‌സ്‌മാന്‍ ഔട്ട്‌ ആയാല്‍ അടുത്ത ബാറ്റ്‌സ്‌മാന്‍ ആരാണെന്നു അയാളുടെ പേരും ജേഴ്സി നമ്പറും സഹിതം വാക്കി ടോക്കിയിലൂടെ വിളിച്ചു പറയണം. ഞാന്‍ പറയുന്നത് കേട്ടിടു വേണം ഇ എസ് പി എന്‍, സ്കൈ സ്പോര്‍ട്സ് കമന്‍റേററര്‍മാര്‍ അത് ലോകം മുഴുവന്‍ ടി വിയിലൂടെ വിളിച്ചു പറയാന്‍. അതിനു വേണ്ടിയാണു കളിക്കാരുടെ ജേഴ്സി നമ്പര്‍ വ്യക്തമായി കാണുന്ന അവരുടെ തൊട്ടു പുറകില്‍ തന്നെ എനിക്ക് സീറ്റ്‌ നല്‍കിയത്.വാക്കി ടോക്കി എങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കണം എന്ന് റിച്ച് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു.റിച്ച് പറഞ്ഞു തന്നത് ശരിയാണൊ എന്ന് പരിശോദിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആ കുന്ത്രണ്ടാത്തിലൂടെ തൊള്ള തുറന്നു " No 27 മഹേല ജയവര്‍ധന No 27 മഹേല ജയവര്‍ധന ഈസ്‌ ദി നെക്സ്റ്റ് ബാറ്റ്‌സ്‌മാന്‍'. ആദ്യ ഓവറുകളില്‍ ദില്‍ഷനും ജയസുര്യയും അടിച്ചു തകര്‍ക്കുംബോഴാണ് ഞാന്‍ ആ മണ്ടത്തരം ചെയ്തത്. അത് കേട്ട് ഞെട്ടി റിച്ച് എന്നോട് " എന്ത് മണ്ടത്തരമാണ് നീ വിളിച്ചു കൂവിയത്. നീ പറഞ്ഞത് ഇയാന്‍ ചപ്പെലും ഹര്‍ഷ ഭോഗ്ലെയും ഒക്കെ അങ്ങേ തലക്കല്‍ കേട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുവല്ലേ, ആരും ഔട്ട്‌ ആകാതെ എന്തിനാ വിളിച്ചു കൂവിയത്" അപ്പോളാണ് ഞാന്‍ ചെയ്ത അബദ്ധം എനിക്ക് ശരിക്കും മനസിലായത്. " സോറി മൈക്ക്‌ ടെസ്റ്റിംഗ് മൈക്ക്‌ ടെസ്റ്റിംഗ്" എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ എന്റെ ശ്രോതാക്കളോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു.എന്നാല്‍ അന്ന് പിന്നീട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് മുഴുവന്‍ നന്നായിരുന്നു എന്ന് ഏതോ ഒരു കമന്‍റേററര്‍ വക അഭിനന്ദനവും കിട്ടി. അന്ന് തന്നെ എന്‍റെ മുന്നില്‍ ഇരുന്നു കളി കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ക്രിസ് ഗയിലിനു ഒരു കുപ്പി ദാഹ ജലം കൊടുക്കാനും അവസരം കിട്ടി. എന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് വെള്ളം വാങ്ങിയതിനു എനിക്ക് ഒരു താങ്ക്സ് പറയാനും ആശാന്‍ മറന്നില്ല. അങ്ങനെ ലോകോത്തര ബൌളര്‍ ആയ ബ്രെറ്റ് ലീക്ക് പോലും ചെയ്യാന്‍ പറ്റാത്തത് എനിക്ക് സാധിച്ചു. ക്രിസ് ഗയില്‍ എന്ന ആജാന ബഹുവിനെ ഞാന്‍ വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചു.

അന്ന് തന്നയാണ് അയ്‌ഞ്ചിലോ മാത്യൂസ്‌ എന്ന ശ്രിലങ്കന്‍ കളിക്കാരന്റെ തകര്‍പ്പന്‍ ഫീല്‍ഡിംഗ് പ്രകടനം എന്‍റെ കണ്‍മുന്നില്‍ അരങ്ങേറിയത്.

അടുത്ത ഇന്ത്യ അയര്‍ലണ്ട് കളി ക്യാമറയില്‍ ആക്കുക എന്ന ജോലി മാത്രമേ അന്ന് എനിക്ക് അവിടെ ചെയ്യാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ധോണിയും കൂട്ടരും നിഷ്പ്രയാസം ആ കളി ജയിച്ചു ഗ്രൂപ്പ്‌ ചാമ്പ്യന്‍മാരായി സൂപ്പര്‍ എട്ടില്‍ കടന്നു.

ജൂണ്‍ 11 നു അതായതു പിറ്റേ ദിവസം സൂപ്പര്‍ എട്ടു മത്സരങ്ങള്‍ക്ക് ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ്ല്‍ തുടക്കമായി. ആദ്യ കളിയായ ന്യൂസീലണ്ട് അയര്‍ലണ്ട് മത്സരത്തിനു എന്നെ കാത്തിരുന്നത് സ്വപ്ന തുല്യമായ ഒരു അവസരം ആണ്. കളി തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് റിച്ച് എന്നെ ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. ഒരു പെട്ടി ചൂണ്ടി കാണിച്ചു അതില്‍ ഇരിക്കുന്ന 'വലിപ്പമേറിയ' വസ്തു ഒറ്റയ്ക്ക് എടുത്തു ഗ്രൗണ്ടിന്റെ നടുക്ക് കൊണ്ട് വയ്ക്കാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഈശ്വര ആ പെട്ടിക്കകത്ത് ഇനി എന്താണാവോ? പക്ഷെ റിച്ച് ആ പെട്ടിയുടെ പൂട്ട് തുറന്നതും ഞാന്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടി. സാക്ഷാല്‍ ലോകകപ്പ്‌. അതാണ് ഞാന്‍ എടുത്തു ഉയര്‍ത്തി ഗ്രൗണ്ടിന്റെ നടുക്ക് കൊണ്ടെ വയ്കേണ്ടത്. കളി തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് അര മണിക്കൂര്‍ ലോകകപ്പ്‌ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ നടുക്ക് പ്രദര്‍ശനത്തിനു വയ്ക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ആ അവസരം ആണ് അന്ന് എന്നെ തേടി എത്തിയത്. ഡ്യൂട്ടി സമയത്ത് യാതൊരു കാരണവശാലും ഫോട്ടോ എടുക്കരുത് എന്ന് ഒന്ന് കൂടെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു റിച്ച് ആ ട്രോഫി എന്നെ ഏല്പിച്ചു. അങ്ങനെ ആ ലോകകപ്പ്‌ ട്രോഫി ഏതാണ്ട് അര മിനിട്ടോളം എടുത്തു ഉയര്‍ത്തി കൊണ്ട് നടക്കാന്‍ എനിക്ക് അവസരം കിട്ടി. ഒരുപക്ഷേ, ശ്രീശാന്തിനു ശേഷം ആ ട്രോഫി എടുത്തു ഉയര്‍ത്തുന്ന ആദ്യത്തെ മലയാളി ഞാന്‍ ആയിരിക്കും.അതോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ശരീരം മുഴുവന്‍ കോരിത്തരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.റിക്കി പോണ്ടിങ്ങിന് പോലും ലഭികാത്ത ഭാഗ്യം. ജീവിതത്തില്‍ എന്ന് വരെ ഉണ്ടായതില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും ത്രില്ലിംഗ് ആയ നിമിഷങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അവ.

അതിനു ശേഷം റിച്ച് എന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയത് മറ്റൊരു കിടിലന്‍ ജോലിക്കാണ്. അടുത്ത കളിക്കായി ഇംഗ്ലണ്ട് ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക എന്നീ ടീമുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ ബസ്സില്‍ ലഫ്ബറോ എന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് വരും. അപ്പോള്‍ കളിക്കാരുടെ കൂടെ അവരുടെ കിറ്റ്‌ എടുക്കാന്‍ ഒരു കൈ സഹായിക്കണം. ആദ്യം എത്തിയത് ഇംഗ്ലണ്ട് ടീം ആണ്. അവരുടെ ടീമില്‍ റയാന്‍ സൈഡ്ബോട്ടത്തിന്റെ കിറ്റ്‌ മാത്രം ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂമില്‍ എത്തിച്ചാല്‍ മതി. ബാക്കി ഉള്ളവരുടെ കിറ്റ്‌ നേരത്തെ എത്തി പോലും. ഒരു വള്ളി ചെരുപ്പും കാച്ചട്ടയും ഇട്ട് ബസ്സില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന സൈഡ് ബോട്ടത്തിന് ഒരു കയ്യില്‍ ഷേക്ക്‌ഹാണ്ടും മറ്റേ കയ്യില്‍ കിറ്റും വാങ്ങി ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചു. അടുത്ത കളിയില്‍ യുവരാജ് താങ്കളെ ആറു സിക്സറുകള്‍ പായിക്കും എന്ന് പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞാന്‍ അദേദഹത്തെ നോക്കി ഒന്ന്ചിരിച്ചതെ ഉള്ളു. പക്ഷെ ആ ചിരിക്കു ഞാന്‍ വല്യ വിലയാണ് കൊടുക്കണ്ടി വന്നത്. അടുത്ത കളിക്ക് സൈഡ്ബോട്ടം തന്നെ ഇന്ത്യയുടെ 'അടിവശം' ഇളക്കി. നിലവിലെ ചാമ്പ്യന്‍ മാരായ ഇന്ത്യ ലോകകപ്പില്‍ നിന്ന് പുറത്തു. ആ കിറ്റ്‌ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂമില്‍ വച്ചതിനു ശേഷം അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ എന്നെ കളിക്കാരുടെ ബ്ലാക്ക്‌ ക്യാറ്റ്‌ കമാന്‍ഡോ തടഞ്ഞു. എനിക്ക് ഇവിടെ കയറാന്‍ അധികാരം ഉണ്ട് എന്ന് കാണിക്കാന്‍ സി ബി ഐകാര്‍ ഒക്കെ കാണിക്കുന്ന പോലെ എന്‍റെ ഐ ഡി കാര്‍ഡ്‌ എടുത്തു ജാഡക്ക് വീശി. അത് കണ്ടതും അങ്ങേരു എന്നെ കൂടുതല്‍ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. അവസാനം ജെയിംസ്‌ ആന്‍ഡേ്സണ്‍ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് ബൌളര്‍ ഇടപെട്ടു. " ആ പയ്യന്‍ ഞങ്ങടെ കിറ്റ്‌ കൊണ്ട് വരാന്‍ സഹായിച്ചവന്‍ ആണ്, അവനെ വെറുതെ വിട്ടേരെ " എന്ന് ആ കമാണ്ടോയോടു പറഞ്ഞു. ജെയിംസ്‌ ആന്ഡേ്സണ് നന്ദി പറഞ്ഞു ആ കരിം പൂച്ചയെ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി.

ഇനി അടുത്തത് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ ടീമിന്‍റെ ബസ്സാണ്. അവരുടെ മുഴുവന്‍ ടീം അംഗങ്ങളുടെയും കിറ്റ്‌ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂമില്‍ എത്തിക്കണ്ടത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഒരു പാട് പേരുണ്ട് ഇത്തവണ. എനിക്ക് കിട്ടിയത് ജെ പി ഡുമിനിയാണ്." ഞാന്‍ മുംബൈ ഇന്ത്യന്‍സിന്റെ ഫാന്‍ ആണ്, താങ്കളുടെ ഐ പി എല്ലിലെ പ്രകടനം വളരെ മനോഹരമായിരുന്നു" എന്ന് ഞാന്‍ പുള്ളിയോട് കുശലം പറഞ്ഞു. " ടീം തോല്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ കളിക്ക് പ്രസക്തി ഇല്ലാലോ" എന്ന പക്വമായ മറുപടി ആയിരുന്നു ഡുമിനിയുടേത്. സച്ചിന്‍റെ കൂടെ കളിച്ചത് കൊണ്ടാകും ഡുമിനിയുടെ ഉത്തരത്തിനു ഇത്രയും മിതത്വും. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂം വളരെ ഓളമായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഗ്രൗണ്ടില്‍ നടക്കുന്ന ന്യൂസീലണ്ട് അയര്‍ലണ്ട് മത്സരം കാണാന്‍ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂമിലെ ടി വി ഓണ്‍ ചെയ്തു തരാമോ എന്നായി അവരുടെ ക്യാപ്റ്റന്‍ ഗ്രയീം സ്മിത്ത്‌. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും കേള്‍ക്കാന്‍ നോക്കി ഇരിക്കുവല്ലേ ഞാന്‍. ഉടനെ റിമോട്ട് എടുത്തു സ്കൈ സ്പോര്‍ട്സ് വച്ച് കൊടുത്തു ആ റൂമിന്റെ പുറത്തു നടക്കുന്ന കളി ടി വി യില്‍ തന്നെ കാണാന്‍. അങ്ങനെ സ്മിത്തിന്റെ വകയും എനിക്ക് കിട്ടി ഒരു താങ്ക്സ്. " ആള്‍ ദി വെരി ബെസ്റ്റ് ഫോര്‍ ടുഡേയ്സ് മാച്ച്" എന്ന് സ്മിത്തിന് തിരിച്ചു വിഷ് ചെയ്തു ഞാന്‍ അവരുടെ കളി കാണാന്‍ വേണ്ടി ഗ്രൗണ്ടില്‍ പോയി ഇരിപ്പായി. ആ ഇംഗ്ലണ്ട് ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക കളിയിലാണ് പോള്‍ കോളിഗ്വുടിന്റെ കുറ്റി തെറിക്കുന്ന പടം സ്പ്ളിറ്റ് സെക്കന്റ്‌ അക്യുറസിയില്‍ എനിക്ക് ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്താന്‍ പറ്റിയത്.

ജൂണ്‍ 16 നു ശ്രിലങ്ക ന്യൂസീലണ്ട്, ഇന്ത്യ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക ആണ് അവസാന സൂപ്പര്‍ എട്ടു പോരാട്ടം. അന്നത്തെ എന്‍റെ ജോലി ഐ സി സി ക്ക് വേണ്ടി കാണികളില്‍ നിന്ന് ലോകകപ്പിന്റെ ഒരു സര്‍വേ എടുക്കുക എന്നതാണ്. അങ്ങനെ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ പുറത്തു സര്‍വേ എടുത്തു കൊണ്ടിരുക്കുംബോഴാണ് ഇന്ത്യന്‍ ടീം വി ഐ പി ബുള്ളെറ്റ് പ്രൂഫ്‌ ബസ്സില്‍ എന്‍റെ മുന്നില്‍ വന്നു ഇറങ്ങിയത്‌. ലോകകപ്പില്‍ നിന്ന് പുറത്തായതിന്റെ നിരാശ ധോണിയുടെയും കൂട്ടരുടെയും മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു. ബസ്സില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍ പടം പിടിച്ച ധോണി എന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. "അളിയാ ഇത്തവണ കപ്പു നേടിത്തരാന്‍ പറ്റിയില്ല, ക്ഷമിക്കണം" എന്ന് ആ മുഖത്ത് എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് വായിക്കാമായിരുന്നു. ധോണിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ടു എനിക്ക് വിഷമം വന്നിട്ടാണോ എന്തോ ഞാന്‍ എടുത്ത ആ ചിത്രവും ഷേക്ക്‌ ആയി.

130 എന്ന നിസ്സാര സ്കോര്‍ പിന്‍ തുടരാന്‍ ഇന്ത്യ അന്ന് പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ജൂണ്‍ 18 നു ഉള്ള അടുത്ത കളികള്‍ ഇനി സെമി ഫൈനല്‍ ആണ്. ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് ഗ്രൗണ്ടിലെ അവസാനത്തെ കളി. ആദ്യം വനിതാ സെമി ഫൈനലില്‍ ഇന്ത്യയും ന്യൂസീലാണ്ടും, പിന്നീട്പുരുഷ സെമിയില്‍ പാകിസ്ഥാന്‍ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയോടും ഏറ്റു മുട്ടുന്നു. അന്നത്തോടെ കൂടെ ഞാന്‍ എല്ലാ ടെസ്റ്റ്‌ പ്ലയിംഗ് ടീമുകളുടെയും കളി ഞാന്‍ നേരിട്ട് കണ്ടു കഴിഞ്ഞു.

വനിതാ ടീമിന്‍റെ കളിക്ക് ബൌണ്ടറി ചെറുതാണ്. അവരുടെ കളി കഴിഞ്ഞു പുരുഷ സെമിക്ക് വേണ്ടി കളിക്ക് മുന്‍പ് ആ ബൌണ്ടറി റോപ്പും അതിന്‍റെ മുകളില്‍ നിരത്തിയിരിക്കുന്ന സ്പോണ്‍സര്‍മാരുടെ പരസ്യങ്ങളും എടുത്തു യഥാര്‍ത്ഥ സ്ഥാനത്ത് വയ്ക്കാന്‍ ഗ്രൗണ്ട് ജീവനക്കാരെ സഹായിക്കണം. അതാണ് അന്നത്തെ വര്‍ക്ക്‌.അന്ന് എന്തോ ആവശ്യത്തിനു പാകിസ്ഥാന്‍റെ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂമില്‍ എനിക്ക് പോകണ്ടി വന്നു. എന്നെ കണ്ടു അവരുടെ മുന്‍ നായകന്‍ ഷോഐബ് മാലിക് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നെ കണ്ടിട്ട് പാകിസ്താനി ആണ് എന്ന് സംശയിച്ചിട്ടണോ അതോ ഇന്ത്യകാരന്‍ ആണ് എന്ന് തന്നെ കരുതി ചിരിച്ചതാണോ എന്ന് അറിയില്ല. ഞാനും ആ ഗ്ലാമര്‍ താരത്തിനു ഒരു നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി പാസാക്കി കൊടുത്തു. കല്ലിസും,സ്മിത്തും,ഡുമിനിയും ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും ശഹീദ് അഫ്രിദി എന്ന ഒറ്റയാള്‍ പട്ടാളത്തിന്റെ മുന്നില്‍ അത് വരെ അജയ്യരായിരുന്ന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കകാര്‍ അന്നും ഒരു ലോകകപ്പ്‌ വിജയത്തിന്റെ പടിക്കല്‍ കൊണ്ടെ കാലം ഉടച്ചു.

അന്നത്തോടെ എന്‍റെ സ്വപ്ന ജോലിക്കും തിരശ്ശീല വീഴും. കളി കഴിഞ്ഞു റിച്ച് ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും വിളിപ്പിച്ചു." നിങ്ങളുടെ ജോലികളില്‍ ഐ.സി.സി ക്ക് പൂര്‍ണ്ണ സംതൃപ്തിയാണ്. അതിനു പകരമായി നിങ്ങള്‍ക്ക് എല്ലാവര്ക്കും ജൂണ്‍ 21 നു ലോര്‍ഡ്സില്‍ നടക്കുന്ന ശ്രിലങ്ക-പാകിസ്ഥാന്‍ ഫൈനല്‍ മത്സരത്തിന്റെ ടിക്കറ്റ്‌ ഐ.സി.സി വക ഓഫര്‍" ലോകകപ്പിന്റെ വിജയത്തിനായി അക്ഷീണം പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഞങ്ങളുടെ സംഘാടക ടീമിന് ഇതില്‍ പരം അംഗീകാരം വേറെ എന്ത് ലഭിക്കാന്‍.

***************************************************************************************************************************

cricketcircle.com, world-twenty20.com എന്നി വെബ്സൈറ്റുകളില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എന്‍റെ ലോകകപ്പ്‌ ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാന്‍ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ലിങ്കുകളില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

ജൂണ്‍ 2:ശ്രിലങ്ക ബംഗ്ലാദേശ് വാം അപ്പ് മാച്ച്

ജൂണ്‍ 2: ഇംഗ്ലണ്ട് സ്കോട്ട്ലാണ്ട് വാം അപ്പ് മാച്ച്

ജൂണ്‍ 6: ഇന്ത്യ ബംഗ്ലാദേശ് ഗ്രൂപ്പ്‌ മാച്ച്

ജൂണ്‍ 8: ഓസ്ട്രേലിയ ശ്രിലങ്ക ഗ്രൂപ്പ്‌ മാച്ച്

ജൂണ്‍ 10: ശ്രിലങ്ക വെസ്റ്റ് ഇന്‍ഡീസ് ഗ്രൂപ്പ്‌ മാച്ച്

ജൂണ്‍ 10: ഇന്ത്യ അയര്‍ലണ്ട് ഗ്രൂപ്പ്‌ മാച്ച്

ജൂണ്‍ 11: ന്യൂസീലണ്ട് അയര്‍ലണ്ട് സൂപ്പര്‍ 8 മാച്ച്

ജൂണ്‍ 11: ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക ഇംഗ്ലണ്ട് സൂപ്പര്‍ 8 മാച്ച്

ജൂണ്‍ 16: ഇന്ത്യ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക super 8 മാച്ച്

ജൂണ്‍ 18: പാകിസ്ഥാന്‍ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക സെമി ഫൈനല്‍ മാച്ച്

ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് ഇന്‍

2009-07-13T11:18:00.000-07:00

തണുപ്പ്‌ കുറഞ്ഞ് വരുന്നു. ഒരു സെമസ്റ്റര്‍ അവസാനിക്കാറായി. ഇനി വേനല്‍ കാലമാണ്. പ്രീമിയര്‍ ലീഗിന് ശേഷം ക്രിക്കറ്റ്‌ സീസണ്‍ ആണ്. ജൂണില്‍ ട്വന്റി-20 ലോകകപ്പ്‌, അതിനു ശേഷം ഇംഗ്ളീഷുകാരുടെ പ്രെസ്റ്റീജ് ആയ ആഷസ് പരമ്പര. ഇന്ത്യന്‍ പ്രീമിയര്‍ ലീഗ് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയില്‍ ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു . വീട്ടില്‍ ടി വി ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലാ കളികളും ഓണ്‍ലൈന്‍ സ്ട്രീമിംഗ് കാണാം.അങ്ങനെ ട്വന്റി-20 ആവേശത്തില്‍ ആയി ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ ഓരോ ടീമുകള്‍. കളി ഉള്ള മൂന്നര മണികൂര്‍ വീട്ടില്‍ ശരിക്കും ഉത്സവാന്തരീക്ഷമാണ്. ഐ പി എല്‍ കഴിഞ്ഞു അടുത്ത മാസമാണ് ട്വന്റി-20 ലോകകപ്പ്‌, അതും ഇംഗ്ലണ്ടില്‍. ഇന്‍റര്‍നാഷണ്‍ല്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ കൗണ്‍സില്‍ (ഐ സി സി) വെബ്സൈറ്റില്‍ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ കയറിയ ഞാന്‍ അതിന്‍റെ വില കണ്ടു ശരിക്കും ഞെട്ടി. ഒരു മാസം കഞ്ഞി കുടിക്കാന്‍ ഉള്ള കാശ് കൊടുക്കണം ഒരു കളി കാണാന്‍. സൂപ്പര്‍ എട്ട്, സെമി ഫൈനല്‍ ടിക്കറ്റ് വില അതിലും കൂടും, ഫൈനലിന്റെ കാര്യം പ്രത്യേകിച്ചു പറയണ്ടല്ലോ. ടിക്കറ്റ് എടുത്താല്‍ മുതലാകില്ല, ലോകകപ്പ്‌ മിസ്സ്‌ ആക്കാനും വയ്യ. അങ്ങനെ ഒരു മനോവിഷമത്തില്‍ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് വെബ്സൈറ്റില്‍ മറ്റൊരു സംഗതി ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്. ലോകകപ്പിന്റെ തന്നെ ഭാഗമാകാന്‍ ഒരു അവസരം. ഇംഗ്ലീഷ് ക്രിക്കറ്റ്‌ ബോര്‍ഡ്‌ ഐ സി സി ക്ക് വേണ്ടി ലോകകപ്പ്‌ മാനേജ്മെന്റ് ടീമിലേക്ക് ആളെ ക്ഷണിക്കുന്നു. "താത്പര്യം ഉള്ളവര്‍ ക്രിക്കറ്റില്‍ ഉള്ള പ്രാവീണ്യം കാണിച്ചു വെബ്സൈറ്റില്‍ ഉടന്‍ അപേക്ഷിക്കുക". പിന്നെ ഒട്ടും അമാന്തിച്ചില്ല. ക്രിക്കറ്റ്‌ എന്റെ ജീവന്‍റെ ജീവന്‍ ആണ് എന്നാ നഗ്ന സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി ഐ സി സി ക്ക് അപേക്ഷ അയച്ചു. ആയിരകണക്കിന് അപേക്ഷകരില്‍ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാന്‍ യാതൊരു സാധ്യതയും ഇല്ല. എങ്കിലും എന്‍റെ ടൈം വച്ച് എനിക്ക് നല്ല ഹോപ്പ് ആയിരുന്നു.

ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു ഇംഗ്ലീഷ് ക്രിക്കറ്റ്‌ ബോര്‍ഡ്‌ ചെയര്‍മാന്‍റെ ഇമെയില്‍ സന്ദേശം ലഭിച്ചു. "നിങ്ങളുടെ ആപ്ലികേഷന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടി ബോധിച്ചു. ആയിരത്തോളം പേരില്‍ നിന്ന് അമ്പതു പേരില്‍ ഒരാളായി നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്ത വിവരം സന്തോഷപൂര്‍വ്വം അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു. ട്രെയിനിങ്ങിനായി ഏപ്രില്‍ 28 ഇന് നോട്ടിങ്ഹാം ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് സ്റ്റേഡിയത്തില്‍ ഹാജരാവുക." എന്നായിരുന്നു ആ മെയിലിന്റെ ഉള്ളടക്കം. ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഏറ്റവും വല്യ ആരാധകന്‍ എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതില്‍ പരം ഒരു ഭാഗ്യം എന്ത് ലഭിക്കാന്‍. വീട്ടില്‍ നിന്ന് അപേക്ഷിച്ച ശിവരാമനും ഇതേ ജോലി കിട്ടി എന്നത് എന്‍റെ ആവേശം ഇരട്ടിപ്പിച്ചു.എന്ത് പരിപാടിയാണെങ്കിലും അഞ്ചു മിനിറ്റ് വൈകി മാത്രം എത്തുന്ന ഞാന്‍ പതിവിനു വിപരീതമായി അര മണികൂര്‍ നേരത്തെ ശിവരാമാനേയും കൂട്ടി നോട്ടിങ്ഹാമിലെ ട്രെന്‍റ് നദിക്കരയില്‍ ഉള്ള ആ മനോഹരമായ സ്റ്റേഡിയത്തില്‍ എത്തി. അവിടെ ആരെയും കാണാതെ വിഷമിച്ചു നിന്നപോഴാണ് "ലോകകപ്പിന്റെ ഭാഗമാകാന്‍ എത്തിയതാണോ" എന്ന് ഒരു സ്ത്രീ വന്നു ഞങ്ങളോട് ചോദിച്ചത്. അവരുടെ ആ ചോദ്യം ഞങ്ങളെ വാനോളമുയര്‍ത്തി. 'അതെ' എന്ന് ഉത്തരം നല്‍കി ഞങ്ങള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞ മുറിയിലെ ഏറ്റവും മുന്‍പന്തിയില്‍ തന്നെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.

അരമണികൂറിനകം ഒരു വിധം എല്ലാവരും തന്നെ എത്തി ചേര്‍ന്നു. കൂടുതലും എന്നെ പോലെ വിദ്യര്‍ഥികളായിരിക്കും എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതിയത്. പക്ഷേ വന്നു ചേര്‍ന്നവര്‍ കൂടുതലും നാല്‍പതു വയസിനു മുകളില്‍ പ്രായമുള്ള പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും. മൂന്നോ നാലോ ഇന്ത്യക്കാര്‍. അതില്‍ മലയാളികളായി ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേര്‍ മാത്രം. ബാക്കി എല്ലാം ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍. എല്ലാവരും സ്വയം പരിചയപെടുത്തി. അവരില്‍ പലരും ക്രിക്കറ്റ്‌ കോച്ചുമാര്‍, ചിലര്‍ കൌണ്ടി ടീമുകളില്‍ പോലും കളിച്ചിടുണ്ട്. അവരുടെ ഇടയില്‍ ഒരാളായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതില്‍ എനിക്ക് എന്തെന്നിലാത്ത അഭിമാനം തോന്നി. അല്പസമയത്തിനകം മുന്‍പ് കണ്ട ആ സ്ത്രീ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. ആനി സ്കൊട്ട് എന്നാണ് അവരുടെ പേര്. ട്വന്റി-20 ലോകകപ്പ്‌ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മിറ്റിയുടെ മാനേജര്‍ ആണ് അവര്‍. പിന്നെ എനിക്ക് മെയില്‍ അയച്ച ഇംഗ്ലീഷ് ക്രിക്കറ്റ്‌ ബോര്‍ഡ്‌ ചെയര്‍മാന്‍ ജൈല്‍സ് ക്ലാര്‍ക്ക്‌, നോട്ടിങ്ഹാം കൌണ്ടി ക്രിക്കറ്റിന്റെ റിജിയണല്‍ മാനേജര്‍ റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ലൈട്ട്ബ്രൌന്‍, പിന്നെ ലോകകപ്പിന്റെ മുഴുവന്‍ ചുമതലയുള്ള സ്റ്റീവ് എല്‍വര്‍തി എന്നിവര്‍ ലോകകപ്പിനെ കുറിച്ചും നോട്ടിങ്ഹാംഷയര്‍ കൌണ്ടി ക്ലബിനെ കുറിച്ചും, നോട്ടിങ്ഹാം ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് സ്റ്റേഡിയതിനെ കുറിച്ചും ലോകകപ്പില്‍ ഞങ്ങളുടെ ചുമതലകളെ കുറിച്ചും വിവരിച്ചു. ജൂണ്‍ 5 മുതല്‍ 21 വരെ മൂന്ന് വേദികളിലായാണ് ലോകകപ്പ്‌. നോട്ടിങ്ഹാമിനെ കൂടാതെ ലണ്ടനിലെ ലോര്‍ഡ്സും ഓവലും ആണ് മറ്റു വേദികള്‍. മാഞ്ച്സ്ടെറിലെ ഓള്‍ഡ്‌ ട്രാഫോദ്, ബര്‍മിങ്ങമിലെ എട്ജ്ബസ്റ്റൊന്‍ എന്നീ സ്റ്റേഡിയങ്ങളുമായി മത്സരിച്ചാണ്‌ ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് ലോകകപ്പ്‌ വേദിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപെട്ടത്. ഇത്തവണ നോട്ടിങ്ഹാമില്‍ ആഷസ് മത്സരം ഇല്ല എന്ന കുറവ് ലോകകപ്പ്‌ വേദി ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപെട്ടതിലൂടെ ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് നികത്തി എടുത്തു.

വാം അപ്പ്, ലീഗ് മാച്ച്, സൂപ്പര്‍ എട്ട്, സെമിഫൈനല്‍ ഉള്‍പ്പടെ പത്തു മത്സരങ്ങള്‍ ആണ് ഇവിടെ നടക്കാന്‍ പോകുന്നത്. അതിന്‍റെ ചുമതലകളാണ് ഞങ്ങളെ ഏല്‍പ്പിച്ചത്. ഞങ്ങളെ ആദ്യം മീഡിയ, അക്ക്രെഡിറ്റെഷന്‍, ടിക്കറ്റിംഗ്, എന്‍റര്‍ടേയിന്‍മന്‍റ്, ജനറല്‍ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു ടീമായി തിരിച്ചു. വരുന്ന പത്രപ്രവര്‍ത്തകരെയും മീഡിയ ടീമിനെയും സഹായിക്കുക, പ്രസ്സ് കോണ്‍ഫറന്‍സ് സുഗമമായി സംഘടിപ്പിക്കുക എന്നിവയൊക്കെയാണ് മീഡിയ ടീമിന്‍റെ പണി. ഐ സി സി ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും, കളിക്കാരെയും സഹായിക്കുക എന്നതാണ് അക്ക്രെഡിറ്റെഷന്‍ ടീമിന്‍റെ ചുമതല. കാണികള്‍ക്ക്‌ ടിക്കറ്റ്‌ നല്‍കുക, അവരെ ഇരിപ്പിടങ്ങള്‍ കാണിച്ചു കൊടുക്കുക എന്നിവ ടിക്കറ്റിംഗ് ടീമിന്‍റെ പരിപാടി. എന്‍റര്‍ടേയിന്‍മന്‍റ് ടീമിലുള്ളവരുടെ ചുമതലകളാണ് ഏറ്റവും രസകരം. ചിയര്‍ ലീഡേഴ്സിന് താങ്ങും തണലുമായി നില്‍ക്കുക, ഡഗൌട്ടില്‍ (Dugout) ഇരിക്കുന്ന കളിക്കാര്‍ക്കും, പിച്ച്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ നല്‍കുന്ന കമന്‍റേററര്‍മാര്‍ എന്നിവര്‍ക്ക് വേണ്ട സഹായങ്ങള്‍ നല്‍കുക എന്നതൊക്കെയാണ് ഈ ടീമിന്‍റെ ജോലി. ഭാഗ്യമെന്നു പറയട്ടെ എന്‍റെ പേര് ആ ലിസ്റ്റില്‍ ആയിരുന്നു. അഞ്ചാമത്തെ ജനറല്‍ ടീമിനെ എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും പന്ത് തട്ടാം. ഒരു റിസര്‍വ്‌ ടീം എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. ഏതൊക്കെ ദിവസങ്ങളില്‍ ഡ്യൂട്ടി വേണം എന്ന് നമുക്ക്‌ തിരഞ്ഞെടുക്കാം. ചിയര്‍ ലീഡേഴ്സിന്‍റെ ഒപ്പം നിന്ന് ക്രിക്കറ്റ്‌ ആസ്വദിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ എല്ലാ ദിവസത്തെയും ഡ്യൂട്ടി പ്രത്യേകം ചോദിച്ചു വാങ്ങി എന്ന് പ്രത്യേകം പറയണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ.കളി ഉള്ള ദിവസം ഗ്രൌണ്ടിന്റെ അകത്തു കയറാന്‍ ഫോട്ടോ പതിപ്പിച്ച തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡും യൂണിഫോമും തന്നു. ഐ ഡി ഇല്ലാതെ ഗ്രൗണ്ടില്‍ പ്രവേശനം ഇല്ല. പക്ഷെ കളിക്കാരുടെ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂം മുതല്‍ ഗ്രൌണ്ടിന്റെ ഏതു ഭാഗത്തും നിന്നോ ഇരുന്നോ കിടന്നോ കളി കാണാന്‍ ഉള്ള അവകാശം ആണ് ആ ഐ ഡി കാര്‍ഡിന്റെ പവര്‍.

ചുമതലകള്‍ വീതിച്ചു തന്നതിന് ശേഷം ഞങ്ങളെ ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ ഓരോ മുക്കും മൂലയും കൊണ്ട് നടന്നു കാണിച്ചു. ആദ്യം പോയത് മതില്‍കെട്ടിനുള്ളില്‍ തന്നെ ഉള്ള ട്രെന്‍റ് 'ബ്രിഡ്ജ് ഇന്‍' (Trent Bridge Inn) എന്ന പബ്ബിലെക്കാണ്. അവിടെയാണ് ലോകകപ്പ്‌ സമയത്ത് ഞങ്ങളുടെ താവളം. സര്‍ ഡോണ്‍ ബ്രാഡ്മാന്‍ ഉള്‍പ്പടെ പല പ്രമുഖ കളിക്കാരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട പുബ്ബ്‌ ആണ് ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് ഇന്‍. വില്യം ക്ലാര്‍ക്ക്‌ എന്ന സായിപ്പാണ്‌ 1841 ഈ മനോഹര സ്റ്റേഡിയം പണി കഴിപ്പിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കായി പണി കഴിപ്പിച്ചതാണ്‌ വില്യം ക്ലാര്‍ക്ക്‌ സ്റ്റാന്റ് എന്ന ഗാലറി. പുബ്ബിന്റെ നേരെ മുന്നിലാണ് വില്യം ക്ലാര്‍ക്ക്‌ സ്റ്റാന്റ്. അതിനപ്പുറം ബ്രിഡ്ജ് ഫോര്‍ഡ് റോഡിനു സമമായി ന്യൂ സ്റ്റാന്റ് എന്ന 5000 ഇരിപ്പിടങ്ങള്‍ ഉള്ള സ്റ്റാന്റ്. ന്യൂ സ്റ്റാന്റ് ഗാലറിയുടെ താഴത്തെ നിലകളില്‍ ആണ് കളിക്കാരുടെ ജിമ്മും അതി നൂതനമായ ഇന്‍ഡോര്‍ പ്രാക്ടീസ്‌ പിച്ചുകളും.ന്യൂ സ്റ്റാന്റ് ഗാലറി യോട് ചേര്‍ന്നാണ്‌ കളിക്കാരുടെ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂമും പവലിയനും. അതിനോട് ചേര്‍ന്ന് ഒരു പടുകൂറ്റന്‍ ഇലക്ട്രോണിക് സ്കോര്‍ ബോര്‍ഡും. പവലിയന്റെ അങ്ങേ വശത്താണ് ലാര്‍വുഡ്‌ ആന്‍ഡ്‌ വോസ് സ്റ്റാന്റ്. നോട്ടിങ്ഹാംഷയര്‍ കൌണ്ടി ക്ലബ്ബിന്റെ ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു മനോഹരമായ ക്രിക്കറ്റ്‌ മ്യൂസിയം ഉണ്ട് ആ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍. ക്ലബ്ബിനു വേണ്ടി ഇന്നോളം കളിച്ച കളിക്കാരുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ , ആ ഗ്രൌണ്ട് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച മികച്ച ഇന്നിങ്ങ്സുകള്‍, വിക്കറ്റുകള്‍ എന്നിവയുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതാണ് ആ മ്യൂസിയം. സച്ചിന്‍ ടെന്‍ഡുല്‍ക്കര്‍ 11,000 റണ്‍സ് തികച്ചതും ഇതേ ഗ്രൗണ്ടില്‍ തന്നെ. സച്ചിന്റെ അന്നത്തെ ചിത്രം ആ ഭിത്തികളെ കൂടുതല്‍ മികവുറ്റതാക്കി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഹാരോള്‍ഡ്‌ ലാര്‍വുഡ് എന്ന 'കുപ്രസിദ്ധ' താരത്തിന്റെ പേരിലാണ്‌ ആ ഗാലറി. 1932-33 ലെ ആഷസ് പരമ്പരയില്‍ ആസ്ട്രേലിയന്‍ ബാറ്റ്‌സ്‌മാന്‍ മാരെ എറിഞ്ഞിട്ട ബോഡി ലൈന്‍ എന്ന ടാക്ടിക്സ് തുടങ്ങി വച്ച ലാര്‍വുഡ് ഇംഗ്ലണ്ടിന് നോട്ടിങ്ഹാംഷയര്‍ കൌണ്ടി ക്ലബ്ബിന്റെ സംഭാവനയാണ്.

ന്യൂ സ്റ്റാന്‍് ന്റെ നേരെ എതിര്‍ വശത്താണ് ഫോക്സ് റോഡ്‌ സ്റ്റാന്‍്. പവലിയന്റെ നേരെ എതിര്‍ വശത്ത് ഉള്ളത് റാഡ്ക്ലിഫ് സ്റ്റാന്‍്. 2007 ല്‍ പുതുക്കി പണിത റാഡ്ക്ലിഫ് സ്ററാന്‍റും മറ്റു അഞ്ചു സ്ററാന്‍റും കൂടെ മൊത്തം 17,500 കാണികളെ ഉള്‍ക്കൊള്ളും ട്രെന്‍റ് ബ്രിഡ്ജ് സ്റ്റേഡിയം. ഓരോ ദിക്കിലും ഉള്ള പടുകൂറ്റന്‍ ഫ്ലഡ് ലൈറ്റുകള്‍ ഡേ ആന്‍ഡ്‌ നൈറ്റ്‌ മത്സരങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഉള്ളതാണ്. ഞങ്ങള്‍ ഗ്രൌണ്ട് ചുറ്റി കാണുമ്പോള്‍ പിച്ചും പുല്ലും ലോകകപ്പിന്‌ വേണ്ടി ഒരുക്കുന്ന ജോലികള്‍ അവിടെ നടക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. സ്റ്റേഡിയം മുഴുവന്‍ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു ഒരു ഗംഭീര ലഞ്ചും കഴിച്ചു ഇനി ലോകകപ്പ്‌ ഡ്യൂട്ടി ക്ക് കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞു പിരിയുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ എന്ന ഒരൊറ്റ വികാരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

ഈ വമ്പന്‍ അവസരത്തിനോടൊപ്പം ക്രിക്കറ്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു രണ്ടു സുവര്‍ണവസരങ്ങള്‍ കൂടെ എനിക്ക് വീണു കിട്ടി. ക്രിക്കറ്റ്‌ വെബ്സൈറ്റ്കളുടെ അവസാന വാക്കായ cricinfo.com എന്ന വെബ്സൈറ്റ് നു വേണ്ടി ജൂണ്‍ 8 നു ഇവിടെ നടക്കുന്ന ഓസ്ട്രേലിയ ശ്രിലങ്ക മത്സരം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യുക എന്നതണ് ആദ്യത്തെ അവസരം. മറ്റൊന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടിലാതെ എന്‍റെ ഒരു അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ ക്രിക്കറ്റ്‌ വെബ്സൈറ്റ് ആയ cricketcircle.com വേണ്ടി ക്രിക്കറ്റ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ ആയി പ്രവര്‍ത്തിക്കുക എന്ന സ്വപ്നതുല്യമായ ജോലി.

ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രം കിട്ടുന്ന ആ അസുലഭ നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് ഇനി ഒരു മാസത്തെ കാത്തിരിപ്പ്‌. അതിനു മുന്‍പ് യൂണിവേഴ്സിററിയില്‍ ഇമ്മിണി ബല്യ രണ്ടു പരൂക്ഷകള്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷെ ക്രിക്കറ്റ്‌ എന്ന ആവേശ കടലിനു മുന്നില്‍ ആ പരീക്ഷകള്‍ ഒലിച്ചു പോകും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്‌. കാരണം രണ്ടര വര്‍ഷം ടാറ്റാ യുടെ ഐ ടീ സ്ഥാപനത്തില്‍ കിട്ടിയതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ അനുഭവങ്ങള്‍ രണ്ടര ആഴ്ച ഉള്ള ആ ക്രിക്കറ്റ്‌ മാമാങ്കം എനിക്ക് നല്‍കും എന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസം തന്നെ.

************************************************************************************************************************************

കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

സ്കോച്ച് വിസ്ക്കി എക്സ്പീരിയന്‍സ്

2009-06-24T05:05:00.000-07:00

ലണ്ടനില്‍ പോയി വന്നതിനു ശേഷം പിന്നെ യാത്രകളുടെ പ്രളയം തന്നെ ആയിരുന്നു. യൂനിവേഴ്സിററിയില്‍ നിന്ന് എല്ലാ മാസവും ഒരു ഫ്രീ ട്രിപ്പ്‌ ഉണ്ട്. എത്ര മഹാന്‍റെ ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടെങ്കിലും ആ യാത്രകള്‍ ഒന്നും ഞാന്‍ മുടക്കാറില്ല. ബി എം ഡബ്ലു വിന്‍റെ കാര്‍ പ്ലാന്റ്‌, സായിപ്പന്മാര്‍ മാത്രമുള്ള യോര്‍ക്ക്‌ ഷയര്‍, ചാര്‍ല്സ് ഡാര്‍വിന്റെ ജന്മസ്ഥലമായ ഷ്റൂസ്ബെറി തുടങ്ങിയ ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലങ്ങള്‍ രണ്ടു മാസത്തിനുള്ളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു തീര്‍ത്തു. അടുത്ത ട്രിപ്പ്‌ ലിവര്‍പൂളിലേക്കാണ്. അതിന്‍റെ ടിക്കറ്റ്‌ നേരത്തെ ബുക്ക്‌ ചെയ്തേക്കാം എന്ന ആവേശത്തില്‍ ചെന്ന എന്നെ കാത്തിരുന്നത് ഒരു ദുരന്ത വാര്‍ത്തയാണ്. ലിവര്‍പൂള്‍ യാത്രയുടെ അതെ ദിവസം തന്നെ കൊണ്ട് വച്ചിരിക്കുന്നു ഒരു ഒടുക്കത്തെ പരീക്ഷ. ട്രിപ്പിന്റെ തിയതി പണ്ടേ നിശ്ചയിച്ചതാണ് അത് മാറ്റാന്‍ പറ്റില്ല. പിന്നെ അടുത്ത മാര്‍ഗം പരീക്ഷ മാറ്റി വയ്ക്കലാണ്. ഇതു എം ജീ യൂനിവേഴ്സിററി അല്ലാത്തതിനാല്‍ അതും നടപ്പില്ല. ടൂര്‍ ഉള്ള ദിവസം പരീക്ഷ വച്ചത് ഏത് കോപ്പിലെ ഏര്‍പ്പാടാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടിപിടിക്കാന്‍ ഒരു S.F.I കാരനെയോ K.S.U കാരനെയോ ഞാന്‍ ഇവിടെ കണ്ടതുമില്ല. എന്നാല്‍ പിന്നെ ലിവര്‍പൂള്‍ മോഹം വേണ്ടെന്നു വച്ചേക്കാം എന്ന് ഞാനും കരുതി. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഒരാഴ്ച അവധി ആണ്. എന്നാല്‍ പിന്നെ രാജ്യം ഒന്ന് വിട്ടു പിടിച്ചാലോ എന്നായി അടുത്ത ചിന്ത. അങ്ങനെയാണ് ഒരാഴ്ചത്തെ സ്കോട്ട്ലാണ്ട് യാത്രയുടെ മാസ്റ്റര്‍ പ്ലാന്‍ തയ്യാര്‍ ആക്കുന്നത്. സ്കോട്ട്ലാണ്ടില്‍ ചെന്നാല്‍ താമസത്തിനും ഭക്ഷണത്തിനും മുട്ടില്ല. കാരണം നമ്മുടെ സ്വന്തം ആളായ സുരേഷേട്ടനും കുടുംബവും അവിടെയുണ്ട്. സുരേഷേട്ടന്റെ സൗകര്യം നോക്കി ഞാന്‍ എഡിന്‍ബ്റോയ്ക്ക് ഒരു ടിക്കറ്റ്‌ ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.

സര്‍ റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ബ്രാന്‍സന്റെ വിര്‍ജിന്‍ പെണ്ടലീനോ എന്ന സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റ് ട്രെയിനില്‍ ആണ് യാത്ര. വെറും നാലു മണികൂര്‍ മതി 300 മൈല്‍ അകലെയുള്ള എഡിന്‍ബറോയില്‍ എത്താന്‍. എന്‍റെ സഹയാത്രിക ഒരു ഇന്ത്യന്‍ വംശജയാണ്. അവരുടെ ഇംഗ്ലീഷിനു പക്ഷേ ഇന്ത്യന്‍ ചുവ ലെവലേശം ഇല്ല. ഏതാണ്ട് അമ്പതു വര്‍ഷം മുന്‍പ് പഞ്ചാബില്‍ നിന്ന് യു കെ യിലേക്ക് കുടിയേറിയതാണ് അവരുടെ കുടുംബം. വെസ്റ്റ് ബ്രോംവിച്ച് എന്ന സ്ഥലത്തുള്ള അവരുടെ മകനെ കണ്ടിടുള്ള മടക്ക യാത്രയാണ്. വെസ്റ്റ് ബ്രോംവിച്ച് എവിടെ എന്ന് ചോദിക്കരുത്. ഇംഗ്ലിഷ് പ്രീമിയര്‍ ലീഗ് ഫുട്ബോളിലെ സ്ഥാനക്രമത്തില്‍ മിക്കവാറും അവസാന സ്ഥാനകാരായി തുടരുന്ന ഒരു ക്ലബ്‌ ഉണ്ട് ആ നാട്ടുകാരുടെ അഭിമാനമായിട്ട് എന്ന് മാത്രമേ എനിക്ക് ആ സ്ഥലത്തെ പറ്റി അറിയൂ. സ്കോട്ട്ലാണ്ടില്‍ എന്തിനാ പോകുന്നെ എന്ന അവരുടെ ചോദ്യത്തിന് അവധി ആഘോഷിക്കാന്‍ എന്ന സത്യത്തിനു പകരം ചുമ്മാ ഒരു വെയിറ്റിനു എന്‍റെ ഗേള്‍ ഫ്രെണ്ടിനെ കാണാന്‍ പോകുവാ എന്ന് തട്ടി വിട്ടു. പണ്ട് അവരുടെ കാമുകന്‍റെ കൂടെ പഞ്ചാബില്‍ നിന്ന് ഒളിച്ചോടിയ വീരകഥകള്‍ പറഞ്ഞു എന്നോട് കത്തി വച്ചപ്പോള്‍ ഇല്ലാത്ത ഗേള്‍ ഫ്രെണ്ടിനെ പറ്റി ഞാനും കുറെ വിളമ്പി. ട്രെയിന്‍ ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ബോര്‍ഡര്‍ വിട്ടു സ്കോട്ട്ലാണ്ടിലേക്ക് കടന്നു. അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്ത് കൂടെ ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് പോയതിനു ശേഷം ട്രെയിന്‍ ഒരു മലയിടുക്കിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഏതാണ്ട് രണ്ടര മൈല്‍ നീളമുള്ള തുരങ്കം.രണ്ടു മിനുട്ടിന് ശേഷം വെളിച്ചം വന്നപ്പോള്‍ എങ്ങും മായകാഴ്ചകള്‍. ഒരു സൈഡില്‍ സഹ്യപര്‍വതം പോലെ മനോഹരമായ ഒരു പര്‍വത നിര. മറു വശത്ത് അരുവികളും കന്നുകാലികളും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ താഴ്വാരം. ബോളിവുഡ് ചിത്രങ്ങളിലെ ഗാനരംഗങ്ങള്‍ ഇവിടെയാണ് സ്ഥിരം ചിത്രീകരിക്കുന്നതു എന്ന് തോന്നി പോകും ആ കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍.

കൃത്യം നാല് മണികൂറിനു ശേഷം ട്രെയിന്‍ എഡിന്‍ബറോ വെവേര്‍ലി (കൊച്ചു വേളി അല്ല) എന്ന സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി. സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയത് നേരെ പ്രിന്‍സെസ്സ് സ്ട്രീറ്റിലേക്ക്. അതാണ് ഇവരുടെ എം ജീ റോഡ്‌ അഥവാ എഡിന്‍ബറോയിലെ പ്രധാന വീഥി. അവിടെ നിന്ന് പത്തു മിനുട്ട് ബസില്‍ പോയാല്‍ മതി സുരേഷേട്ടന്റെ വീട്ടിലെത്താന്‍. യു കെയില്‍ വന്നതിനു ശേഷം ആദ്യമായാണ് ഇന്ത്യക്കാര്‍ പ്രത്യേകിച്ചു മലയാളികള്‍ തീരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലം ഞാന്‍ കാണുന്നത്. പക്ഷേ ബസ്സില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ എന്‍റെ ആ പ്രതീക്ഷയും പോയി. " ഇച്ചിരെ അങ്ങോട്ട് ഒതുങ്ങി ഇരുന്നേ" എന്ന് തനി കോട്ടയം ഭാഷയില്‍ രണ്ട് അച്ചായന്മാര്‍ എന്‍റെ നേരെ പുറകില്‍ നിന്ന് ഒരു സീറ്റ് വേണ്ടി മുറവിളി കൂട്ടുന്നു. പക്ഷേ അവരെ കൂടുതല്‍ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാന്‍ എന്‍റെ തൊട്ടടുത്തിരുന്ന സ്കോട്ടിഷ് ചേച്ചി അനുവദിച്ചില്ല. "വെല്‍ക്കം ടു എഡിന്‍ബറോ നൈസ് ടോ മീറ്റ്‌ യു" എന്ന് ആ സുന്ദരി എന്നോട് മന്ത്രിക്കുനത് പോലെ തോന്നി. പത്തു മിനിറ്റ് അവളെ വായിനോക്കി ഇരുന്നപ്പോഴാണ് സുരേഷേട്ടന് പറഞ്ഞ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിന്റെ അടയാളം കഴിഞ്ഞു പോയത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത് . " അയ്യോ ആളിറങ്ങാന്‍ ഉണ്ടേ" എന്ന് വിളിച്ചു കൂവിയിട്ടും വണ്ടി സൈടക്കാന്‍ ഡ്രൈവര്‍ ചേട്ടന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. പിന്നെ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങി തിരിച്ചു നടക്കുകയെ നിവര്‍ത്തി ഉള്ളായിരുന്നു.

സുരേഷേട്ടന്റെ വീട്ടിലെത്തിയ എന്നെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഒരു സദ്യ തന്നെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നാട് വിട്ടതിനു ശേഷം ഇത്രയും രുചിയുള്ള ഭക്ഷണം കഴികുന്നത് അന്നാണ്. ഉച്ചയൂണിനും ചെറിയൊരു മയക്കത്തിനും ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ഒരു ഈവനിംഗ് വാക്കിനിറങ്ങി. ധാരാളം അരയന്നങളും അതിനു ചുറ്റും ഓടികളിക്കുന്ന ഒരുപാട് കുട്ടികളും ഉള്ള ഒരു തടാകത്തിന്റെ തീരത്തെക്കാണ് ഞങ്ങള്‍ പോയത്. തടാകത്തിന്റെ മറുകരയില്‍ ഒരു കുന്നിന്‍ ചെരുവാണ്. എന്‍റെ ക്യാമറക്ക് ജോലി ഉണ്ടാക്കാന്‍ ആ കാഴ്ചകള്‍ തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു. പിറ്റേ ദിവസം സുരേഷേട്ടന് ജോലിക്ക് പോണം. ഇവിടെ കറങ്ങാന്‍ ഏറ്റവും നല്ല പരിപാടി ഡേ സേവര്‍ എന്ന ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു ബസ്സില്‍ കറങ്ങുന്നതാണ്. ആ ഒരൊറ്റ ടിക്കറ്റ്‌ ഉപയോഗിച്ച് എഡിന്‍ബറോ നഗരത്തിലെ ലോത്യന്‍ എന്ന ബസ്സില്‍ (അവരുടെ കെ എസ് ആര്‍ ടി സി ) എത്ര തവണ വേണമെങ്കിലും കയറാം. ഈ ഏര്‍പ്പാട് യു കെ മൊത്തം ഉള്ളതാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പോലെ ബസ്സില്‍ കണ്ടക്ടറും കിളിയും ഒന്നും ഇവിടെ ഇല്ല. എല്ലാം ഡ്രൈവര്‍ തന്നെ ആണ് കൈകാര്യം ചെയുന്നത്. അങ്ങേരുടെ അടുത്തുള്ള വാതിലില്‍ കൂടെ അകത്തു കയറി പുള്ളികാരന്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു പെട്ടിയില്‍ ജോര്‍ജ് കുട്ടിയുടെ മൂന്ന് നാണയങ്ങള്‍ ഇട്ട് ഒരു ഡേ സേവര്‍ ടിക്കറ്റും എടുത്തു ഞാന്‍ എഡിന്‍ബറോ നഗരം ചുറ്റാന്‍ തുടങ്ങി.

ബസ്‌ പ്രിന്‍സെസ്സ് സ്ട്രീറ്റില്‍ എത്തിയപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഒന്നിന് പോകാനുള്ള വിളി വന്നത്. ഉടനെ അവിടെ ചാടിയിറങ്ങി അടുത്ത് കണ്ട സെന്‍റ് ജെയിംസ്‌ ഷോപ്പിംഗ്‌ സെന്ടറിലേയ്ക്കു ഓടി കയറി ഒരു ടോയിലെറ്റ്‌ അന്വേഷിച്ചു നെട്ടോട്ടം ഓട്ടമായി. എഡിന്‍ബറോയിലെ ഏറ്റവും വല്യ ഷോപ്പിംഗ്‌ മാളില്‍ ഒരു ടോയിലെറ്റ്‌ കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ അധികം കറങ്ങണ്ടി വന്നില്ല. അതിനകത്ത്‌ കയറിയപ്പോഴാണ്‌ ഒരു സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. "വിന്നര്‍ ബെസ്റ്റ് ടോയിലെറ്റ്‌ അവാര്‍ഡ്‌ ഇന്‍ സ്കോട്ട്ലാണ്ട്". കൊച്ചിയിലെ ലെ മെറിഡിയന് ഹോട്ടല്‍ മുറികള്‍ പോലുള്ള നല്ല ഇടിവെട്ട് കക്കൂസ്. അവാര്‍ഡ്‌ ജേതാവിന്റെ ഉള്‍വശം വൃത്തികേടാക്കിയ നിര്‍വൃതിയോടെ ഞാന്‍ അടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് നീങ്ങി.

ആദ്യം പോയത് നാഷണല്‍ ഗാലറി ഓഫ് സ്കോട്ട്ലാണ്ട് കാണാന്‍ ആണ്. അകത്തു ക്യാമറയുമായി പ്രവേശനം എല്ലാ എന്ന് പുറത്തു വെണ്ടയ്ക്ക അക്ഷരത്തില്‍ എഴുതി വച്ചിരികുനത് കണ്ട ഉടനെ ഞാന്‍ ദിശ മാറി നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി. നടന്നു നടന്നു നല്ല ഭംഗിയുള്ള ഒരു കുന്നിന്‍ ചെരുവിലെത്തി. കുന്നിന്‍റെ മുകളില്‍ കയറും തോറും എഡിന്‍ബറോ നഗരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം കൂടി കൂടി വരുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

അവസാനം ഞാന്‍ ഒരു വലിയ മതിലിന്‍റെ അടുത്തെത്തി. മതിലിന്‍റെ അറ്റത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗേറ്റിലൂടെ അകത്തു കയറിയപ്പോഴാണ് അറിയുനത് ഞാന്‍ എത്തിയത് സാക്ഷാല്‍ എഡിന്‍ബറോ കാസിലിന്റെ പുറകില്‍ ആണെന്ന്. പിന്നെ നേരെ വച്ച് പിടിച്ചു കാസിലിന്റെ മുന്‍ ഭാഗത്തേക്ക്‌. എന്‍ട്രി ഫ്രീ അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവിടെയും കയറാന്‍ മിനകെട്ടില്ല. അകത്തെക്കാള്‍ സുന്ദരമായ കാഴ്ച പുറത്താണ് എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പയിരുന്നു. കാസിലിന്റെ ഓരോ മൂലയ്ക്ക് പോയി പല ഫ്രെമുകള്‍ ലെന്‍സില്‍ പകര്‍ത്തി ഞാന്‍ പതിയെ മല ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.

കാസിലിന്റെ മുന്നിലൂടെയുള്ള തെരുവിലൂടെ അല്പം നടന്നപോഴാണ് ഒരു കെട്ടിടം കണ്ടത്. സ്കോച്ച് വിസ്ക്കിഎക്സ്പീരിയന്‍സ് എന്ന പേര് കണ്ടപ്പോഴേ സംഗതി മണത്തു. സ്കോച്ച് ഉണ്ടാക്കുനത് എങ്ങനെ എന്ന് അവിടെ നിന്ന് പഠിക്കാം പോലും. മദ്യം 'ഹരം' ആയതു കൊണ്ട് അവിടെ അധികം ചുറ്റി കളിച്ചില്ല. വിശപ്പിന്റെ വിളി കൂടി വന്നു. കയ്യില്‍ കുറെ ആപ്പിളും ജ്യൂസും പിന്നെ ഒരു പാക്കറ്റ് ക്രിസ്പ്പും. അതുമായി മുന്നില്‍ കിടന്ന ഒരു ഡബിള്‍ ഡെക്കര്‍ ലോത്തിയന്റെ മുകളില്‍ കയറി. ബസ്‌ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുനത് എന്ന് പോലും നോക്കിയില്ല. എന്‍റെ ഉദ്ദേശ്ശം അല്‍പ നേരം വിശ്രമിക്കാനും ഒന്ന് ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കലും മാത്രമാണ്. ബസ്സില്‍ ഇരുന്നു ഒരു മയക്കത്തിനു ശേഷം ഉണര്‍ന്ന ഞാന്‍ എഡിന്‍ബറോ എയര്‍ പോര്‍ട്ടിന്റെ മുന്നിലാണ്. ബസ്‌ റോയല്‍ ബാങ്ക് ഓഫ് സ്കോട്ട്ലാണ്ട് ആസ്ഥാനം വഴി നേരെ ഞാന്‍ കയറിയ അതെ സ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തി. അല്പം നടന്നു പ്രിന്‍സെസ്സ് സ്ട്രീറ്റിലെ നമ്മുടെ അവാര്‍ഡ്‌ വിന്നിംഗ് ടോയിലെറ്റ്‌ ഒന്ന് കൂടെ സന്ദര്‍ശിച്ച ശേഷം ബാല്മോരല്‍ എന്ന സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടല്‍ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാന്‍ നടന്നു. ജെ കെ റൌളിംഗ് ഈ ഹോട്ടലില്‍ വച്ചാണത്രേ ഹാരി പോട്ടര്‍ സീരീസിലെ അവസാന ബുക്ക്‌ എഴുതിയത്. സമയം സന്ധ്യ ആയി. അടുത്ത ബസ്‌ പിടിച്ചു ഞാന്‍ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക്. അവിടെ എന്നെ കത്ത് നല്ല ഒന്നാന്തരം ചിക്കന്‍ ബിരിയാണി റെഡി ആയി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അടുത്ത ദിവസവും ക്യാമറയും ട്രൈപോടും ഡേ സേവര്‍ ടിക്കറ്റും എടുത്ത്‌ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഊര് ചുറ്റാന്‍ ഇറങ്ങി. ആദ്യം കിട്ടിയത് ഓഷ്യന്‍ ടെര്‍മിനല്‍ എന്ന സ്ഥലത്തേക്കുള്ള ബസ്സാണ്. ഫോര്‍ട്ട്‌ കൊച്ചി പോലെ എഡിന്ബറോയുടെ കപ്പല്‍ തീരമാണ് ഓഷ്യന്‍ ടെര്‍മിനല്‍. അവിടെയുള്ള ഒരു വല്യ ഷോപ്പിംഗ്‌ മാളിന്റെ മുകളില്‍ ഞാന്‍ വലിഞ്ഞു കയറി. ഒരു വശത്ത് കുട്ടികളുടെ പാര്‍ക്ക്‌. മറു വശത്ത് സഞ്ചാരികള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം നങ്കൂരമിട്ടു കിടക്കുന്ന റോയല്‍ ബ്രിട്ടാനിയ യാട്ട് എന്ന പടുകൂറ്റന്‍ കപ്പല്‍. ആയ കാലത്ത് സ്കോട്ടിഷ് നേവിയുടെ അഭിമാനമായിരുന്നു ആ കപ്പല്‍. ഇപ്പോള്‍ അതൊരു മ്യൂസിയം ആണ്. ഷോപ്പിംഗ്‌ മാളിന്റെ മുകളില്‍ നിന്ന് കപ്പലിനകത്ത് പ്രവേശിക്കാം.

അവിടെ നിന്ന് നേരെ പോയത് സ്കോട്ടിഷ് പാര്‍ലമെന്റ് മന്ദിരം കാണാനാണ്. പുരാതന നഗരം എന്ന പേര് കേട്ട എഡിന്‍ബറോയില്‍ എനിക്ക് ഒട്ടും പിടികാതെ വന്നതും പുതിയ സ്റ്റൈലില്‍ പണിത അവരുടെ ആസ്ഥാന മന്ദിരമാണ്‌. ടെക്നോപാര്‍ക്കിലെ തേജസ്വിനി പോലെ ഒരു വൃത്തികെട്ട കെട്ടിടം. പക്ഷേ എന്നെ ആശ്ചര്യ പെടുത്തിയത് സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്കും സഭ കൂടുമ്പോള്‍ പോലും അതിനകത്ത്‌ കയറാം എന്ന വസ്തുത ആണ്.

പാര്‍ലിമെന്റിനു നേരെ മുന്നിലാണ് ഹോളിരൂദ് എന്ന പാലസ്. എലിസബത്ത് രാജ്ഞി സ്കോട്ട്ലാണ്ട് സന്ദര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ ഇവിടെയാണ് തങ്ങുന്നത്‌. പാലസ് കണ്ടതിനു ശേഷം ഞാന്‍ അന്നത്തെ കറക്കം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കലാശ കൊട്ട് പതിവ് പോലെ അവാര്‍ഡ്‌ വിന്നിംഗ് കേന്ദ്രത്തില്‍ തന്നെ നടത്തി.

രണ്ടു ദിവസത്തെ കറക്കത്തിനു ശേഷം ഒരു ദിവസം വിശ്രമം ആകാം എന്ന് കരുതി. അന്ന് ഈസ്റ്റര്‍ ആണ്. സ്പെഷ്യല്‍ സിനിമ വലതും കാണും എന്ന് കരുതി ടി വി ഓണക്കിയപ്പോള്‍ ഏഷ്യാനെറ്റില്‍ മമ്മൂട്ടി ഹെലികോപ്റ്ററില്‍ വന്നിറങ്ങുന്ന രംഗം. പിന്നെ അതിനു മുന്നിലിരിക്കാന്‍ മിനകെട്ടില്ല. ക്യാമറ എടുത്തു ഒരൊറ്റ നടത്തം. ചെന്നെത്തിയത് ഒരു കടല്‍ തീരത്ത്. മുന്നിലൂടെ ഒരു പായകപ്പല്‍ കടന്നു പോകുന്നു. എത്ര സുന്ദരമാണ് ഈ രാജ്യം. എവിടെ നോക്കിയാലും മനോഹരമായ കാഴ്ചകള്‍ മാത്രം. കേരളം കഴിഞ്ഞാല്‍ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലം ഇതാണോ?

ഇനി മടക്ക യാത്രയാണ്. ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു എന്നൊരു കുഴപ്പമേ സ്കോട്ട്ലാണ്ട് ട്രിപ്പിനു ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു . പിറ്റേ ദിവസം വിഷു ആണ്. ഈ മനോഹരമായ യാത്രയേക്കാള്‍ വലിയ വിഷു കൈനീട്ടം വേറെ എന്ത് കിട്ടാന്‍. ട്രെയിനില്‍ സീറ്റില്‍ കയറി ഇരുന്ന ഞാന്‍ വെറുതെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആ ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട് ഇനി അവിടെ എങ്ങാനും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാന്‍!!

***************************************************************************************************************************************

കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

ലണ്ടന്‍ ഡ്രീംസ്‌- 2

2009-05-12T13:45:00.000-07:00

നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞ എന്നെ കൊണ്ടാക്കാന്‍ കൃത്യ സമയത്ത് ഡ്രൈവര്‍ സായിപ്പെതി. വീടിലോട്ടുള്ള ഇരുപതു മിനിറ്റ് ഡ്രൈവില്‍ കാറില്‍ ഇരുന്നു ഉറക്കം തൂങ്ങുംബോഴും ലണ്ടന്‍ നഗരത്തെ പറ്റിയുള്ള സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു എന്‍റെ മനസ്സില്‍.ലണ്ടന് പോകാന്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കണം. ടിക്കറ്റ്‌ റേറ്റ് നോക്കിയപ്പോള്‍ ട്രെയിനില്‍ പോയാല്‍ അറുപതു പൌണ്ട് , ബസ്സില്‍ വിട്ടാല്‍ നാല്‍പതു.ഈശ്വരാ ....നടന്നു പോയാലോ എന്ന് വരെ ആലോചിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ഹരി (എന്‍റെ സഹാപാഠി ) നാഷണല്‍ എക്സ്പ്രസ്സ്‌ എന്ന ബസ്സില്‍ എന്തോ ഓഫര്‍ ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞത്. നെറ്റ് എടുത്തു സെര്‍ച്ച്‌ ചെയ്തു. ദാ കിടക്കുന്നു ഫണ്‍ ഫെയര്‍ എന്ന ഓഫര്‍. ടു ആന്‍ഡ്‌ ഫ്രോ എട്ടു പൌണ്ട്. കൊള്ളാലോ വീഡിയോണ്‍. ഒട്ടും അമാന്തികാതെ അഞ്ചു ടിക്കറ്റ്‌ ബുക്ക്‌ ചെയ്തു. ഞാനും ഹരിയും ഉള്‍പ്പടെ ഞങ്ങള്‍ അഞ്ചു പേര്. സം, ബിനേഷ്‌ , ജോമോന്‍ എന്നിവരാണ് ലണ്ടന്‍ കാണാന്‍ പോകുന്ന മറ്റു മണ്ടന്മാര്‍. അപ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നത്തെ പറ്റി ആലോചിച്ചത്. എവിടെ താമസിക്കും. നമുക്ക്‌ ഒരു ലോഡ്ജ് എടുക്കാം എന്നായി ഹരി. " പോടാ മണ്ട, ലണ്ടന്‍ നമ്മുടെ സ്വന്തം സ്ഥലമാ, അവിടെ എന്‍റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ കൂടെ തങ്ങാം" എന്നായി സാം. എന്ന പിന്നെ അങ്ങേരെ ബുദ്ധി മുട്ടിപ്പിക്കുക തന്നെ. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും ഒരേ സ്വരത്തില്‍ അംഗീകരിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ 7 മണിക്ക്‌ കൊവേന്റ്രീ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്നാണ് ഞങ്ങടെ വണ്ടി. തമ്പനൂരിന്റെ അത്രേം വരില്ലെങ്കിലും ഏതാണ്ട് കോട്ടയം നാഗമ്പടം സ്റ്റാണ്ടിന്റെ റേഞ്ച് വരും. വണ്ടി കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ വിട്ടു. ബാംഗ്ലൂര്‍ ലോട്ടുള്ള കല്ലട ഒന്നുമല്ല ഇതാണ് യഥാര്‍ഥ വോള്‍വോ എന്ന് അന്നാണ് മനസ്സിലായത് .ടോയിലെറ്റ്‌ മുതല്‍ വൈ -ഫയി സെറ്റ് അപ്പ്‌ വരെ ഉണ്ട് അതിനകത്ത്‌. എങ്ങും നിര്‍ത്താതെ രണ്ടര മണികൂര്‍ M1 മോട്ടോര്‍ വേയിലൂടെ ബസ്സ്‌ കത്തിച്ചു വിട്ടു.

ലണ്ടന്‍ നഗരത്തിന്‍റെ ലക്ഷണങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നും തീര്‍ത്തും വ്യതസ്തമാണ് ലണ്ടന്‍. മറ്റൊരു ലോകത്ത് എത്തിയ പ്രതീതി. ശരിക്കും ഒരു മോഡേണ്‍ സിറ്റി. ഹില്ല്ടന്‍ ഹോട്ടല്‍ കടന്നു വണ്ടി ലണ്ടന്‍ വിക്ടോറിയ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി. അവിടെ ഇറങ്ങി എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ണും മിഴിച്ചു നടപ്പ് തുടങ്ങി. " അപ്പോഴേ... ലണ്ടന്‍ നടന്നു കാണാനാണോ പരിപാടി" ചോദ്യം ഹരിയുടെ വക. ടാസ്കി വിളിയെടാ... എന്നായി ബാബുമോന്‍ അഥവാ ബിനേഷ്‌. പക്ഷെ ഹരി റിസര്‍ച്ച് ചെയ്തു തന്നയാണ് വന്നത്. ലണ്ടന്‍ ചുറ്റി കാണാന്‍ 'Guided tour' ആണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം പോലും . ഒരു ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്താല്‍ രണ്ടു ദിവസം മുഴുവന്‍ ഡബിള്‍ ഡെക്‍കര്‍ ബസ്സില്‍ അവര്‍ ലണ്ടന്‍ മുഴുവന്‍ ചുറ്റി കാണിക്കും. അഞ്ചു ടിക്കറ്റും വാങ്ങി ബിഗ്‌ ബസ്‌ എന്ന ടൂറിസ്റ്റ് ബസ്സില്‍ "സ്വര്‍ഗത്തിലോ നമ്മള്‍ സ്വപ്നത്തിലോ..."എന്ന ഗാനവും ഒരേ സ്വരത്തില്‍ പാടി ഞങ്ങള്‍ എല്ലാം മണ്ടന്മാരും അങ്ങനെ ലണ്ടന്‍ ചുറ്റാന്‍ തുടങ്ങി.

ആദ്യം പോയത് ബക്കിങ്ഹാം പാലസിലെക്കാണ്. എലിസബത്ത് രാജ്ഞിയുടെ സ്വന്തം തറവാട്.പുള്ളിക്കാരി ഇപ്പോള്‍ അകത്തുണ്ട് എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു കെട്ടു. കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുന്നില്‍ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ എന്തൊരു തിരക്ക്. പക്ഷെ ഞാന്‍ കാണാന്‍ കൊതിച്ച ചേഞ്ച്‌ ഓഫ് ഗാര്‍ഡ്സ് കാണാന്‍ സാധിച്ചില്ല. ഞങ്ങള്‍ ലേറ്റ് ആയി പോലും. ചേഞ്ച്‌ കഴിഞ്ഞു രണ്ടു ഗാര്‍ഡുമാര്‍ ഒരു മൂലയില്‍ ബീഡി വലിച്ചോണ്ട് നില്‍പ്പുണ്ട്‌. തലങ്ങും വിലങ്ങും കിടന്നും മറിഞ്ഞും പല ആംഗിളുകളില്‍ പടം പിടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ അടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക്.

ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ പോയി ടിക്കറ്റ്‌ കാണിച്ചാല്‍ മതി. ബിഗ്‌ ബസിന്റെ ഏതു വണ്ടിയില്‍ വേണമെങ്കിലും കയറാം. അവിടെ നിന്നെ വണ്ടി വിട്ടത് ട്രഫല്ഗര്‍ സ്ക്വയറിലെക്കാണ്. സെന്‍ട്രല്‍ ലണ്ടന്റെ ഏറ്റവും ഹൃദയഭാഗത്തുള്ള സ്ഥലം. അഥവാ ലണ്ടന്‍ ജങ്ക്ഷന്‍. പോകുന്ന വഴിക്ക് ബസ്സില്‍ ഒരു ചേട്ടായി ലൈവ് കമന്ററി തരുനുണ്ട്. ഡയാന രാജുമാരി സ്ഥിരമായി മുടി വെട്ടാന്‍ വരുന്ന ബാര്‍ബര്‍ ഷോപ്പ് മുതല്‍ ലണ്ടനിലെ ചരിത്ര പ്രാധാന്യം ഉള്ള ഓരോ ഇടവഴികള്‍ വരെ അങ്ങേരു വിവരിച്ചു തരുന്നുണ്ടാരുന്നു. പോകുന്ന വഴിക്കാണ് മാഡം ടുസ്സെട്സ് വാക്സ്‌ മ്യുസിയം. സച്ചിന്റെ മെഴുക് പ്രതിമ അന്നവിടെ അനാവരണം ചെയ്തിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ആരും അവിടെ ഇറങ്ങി ഇല്ല. അല്ലാതെ അയ്യേ ....ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കണ്ട കൊണ്ട് ഇറങാതിരുന്നതല്ല.

ട്രഫല്ഗര്‍ സ്ക്വയര്‍ കഴിഞ്ഞു അടുത്ത ഡെസ്ടിനേഷന്‍ ബ്രിട്ടീഷ്‌ പാര്‍ലെമെന്റ്റ് മന്ദിരം അഥവാ വെസ്റ്റ് മിനിസ്റ്റെര്‍ പാലസ് ആണ്. പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞങ്ങടെ ഗൈഡ് റോഡില്‍ പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു കിടന്ന ഒരു ഫെറാറി ചൂണ്ടി കാണിച്ചു തന്നു. മൈക്കില്‍ ഷുമാക്കെര് ഓടിക്കുനത് ടി വയില്‍ കണ്ടു കൈ അടിച്ചിട്ടുണ്ട്കിലും അന്ന് ആദ്യമായാണ് ഞാന്‍ ഒരു ഫെറാറി നേരില്‍ കാണുന്നത്. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ വസതി ആയ 10 ഡൌനിംഗ് സ്ട്രീറ്റും കടന്നു വണ്ടി വെസ്റ്റ് മിനിസ്റ്റെര്‍ പാലസിന്റെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി. വെസ്റ്റ് മിനിസ്റ്റെറിന്റെ വടക്കേ മൂലയിലാണ് ക്ലോക്ക് ടവര്‍ അഥവാ ലണ്ടന്റെ മുഖമുദ്ര ആയ ബിഗ്‌ ബെന്‍ എന്ന ക്ലോക്ക് . ശരിക്കും ഒരു തറവാട്ടില്‍ പിറന്ന ലുക്ക്‌.

അവിടെ നിന്ന് വായി നോക്കി നടന്നു നടന്നു ഞങ്ങള്‍ തേംസ്‌ നദി കരയില്‍ എത്തി. മറുകരയില്‍ ലണ്ടന്‍ ഐ എന്ന ജയന്റ്റ് വീല്‍ ഞങളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. പാലം കടന്നു അക്കരെ എത്തിയ ഞങ്ങള്‍ ആരും പക്ഷെ അതില്‍ കയറാന്‍ മിനകെട്ടില്ല. തേംസ്‌ നദിക്കു നമ്മുടെ പെരിയാറിന്റെ അത്രേം വീതിയെ ഉള്ളു. പക്ഷെ ഒഴുകുനത് ആലുവായില്‍ അല്ല, ലണ്ടന്ടെ ഹൃദയഭാഗത്ത് കൂടിയാണ് അതാണ് ഇത്രേം പ്രശസ്തിക്ക് കാരണം.

ഇനി ഒരു ബോട്ട് യാത്ര ആയാലോ. അതും ഞങ്ങടെ ടിക്കറ്റില്‍ ഉള്‍പെട്ടതാണ്. ലണ്ടന്‍ ജെട്ടിയില്‍ മനോഹരമായ ഒരു ബോട്ട് ഞങ്ങളെ പ്രതീക്ഷിച്ചു നങ്കൂരമിട്ടു കിടപ്പുണ്ടാരുന്നു. തേംസ്‌ നദിയിലൂടെ ഒഴുകി നടന്നു ലണ്ടന്ടെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാന്‍ ബോട്ടിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിലെ മുന്നിലുള്ള സീറ്റില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. ലണ്ടന്‍ ബ്രിഡ്ജ് , വാട്ടര്‍ ലൂ ബ്രിഡ്ജ് എന്നിവ കടന്നു ഞങ്ങള്‍ ടവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് ന്റെ സമീപം എത്തി. ന്യൂ യോര്‍ക്കിനു സ്ടാച്ചു‌ ഓഫ് ലിബര്‍ട്ടി പോലെയാണ് ലണ്ടന് ടവര്‍ ബ്രിഡ്ജ്. അത് നടന്നു ആസ്വദിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഞങ്ങള്‍ അടുത്തുള്ള ജെട്ടിയില്‍ ചാടി ഇറങ്ങി.

നേരം സന്ധ്യ ആകാറായി. ഇരുട്ട് വീഴുമ്പോള്‍ ടവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് ലൈറ്റുകള്‍ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കും. ലണ്ടന്ടെ ഏറ്റവും ഭംഗി ഉള്ള കാഴ്ചകളില്‍ ഒന്നാണ് അത് എന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടിടുണ്ട്. അത് ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി ഇന്നത്തെ സ്വപ്ന യാത്ര അവസാനിപ്പികം എന്ന് കരുതി ടവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് നടന്നു കയറി അകരെ ഉള്ള ലണ്ടന്‍ മേയറുടെ ഓഫീസ്നു മുന്നില്‍ ഇരിപ്പായി. ഇടക്ക് എപ്പഴോ ഒരു വല്യ ബോട്ട് പോകാന്‍ വേണ്ടി ആ പാലം നടുവേ പൊക്കി മാറ്റി. സമയം ആറ് മണി. ലൈറ്റുകള്‍ പയ്യെ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു. ചറ പറ ഫോട്ടോ എടുക്കാം എന്ന് കരുതി ക്യാമറ പുറത്തെടുത്ത ഞാന്‍ ഡെസ്പ്പ് ആയി. ബാറ്ററിയുടെ വെടി തീര്‍ന്നു. അടുത്തെങ്ങും ബാറ്ററി വില്കുന്ന ഒരു മുറുക്കാന്‍ കട പോലും ഇല്ല. എനിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരു പോലെ വന്നു. കലിപ്പ്‌ തീര്‍ക്കാന്‍ തെംസ്‌ നദിയിലേക്ക് ഒരു കല്ലും വലിച്ചെറിഞ്ഞു ഞാന്‍ നിരാശനായി നടന്നു. വെംബ്ലി സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ അടുത്താണ് ഞങ്ങടെ വാസ സ്ഥലം. സാമിന്റെ ചങ്ങാതി സനീഷേട്ടന്റെ വീട്ടില്‍.

മൂപ്പരുടെ കൂടെ ഒരു ദിവസം തങ്ങി പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അടുത്ത കറക്കത്തിനു ഇറങ്ങി. ആദ്യം പോയത് ഓക്സ്ഫോര്‍ഡ്‌ സര്‍ക്കസ് എന്നാ ഷോപ്പിംഗ്‌ തെരുവിലേക്ക്. ലണ്ടന്ടെ ഏറ്റവും വലുതും തിരക്കേറിയതും ആയ ഷോപ്പിംഗ്‌ വീഥി. ജന സാഗരം ഒഴുകുകയാണ്. ഞങ്ങളെ പോലെയോ അല്ലെങ്കില്‍ സന്തോഷ്‌ കുളങ്ങരയെ പോലെയോ 'സഞ്ചാരികള്‍' ആണ് ഭൂരി ഭാഗവും.

ഇനി ഗ്രീന്‍ വിച്ച് സന്ദര്‍ശിക്കാം എന്ന് കരുതി അടുത്തുള്ള ട്യൂബ് സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി. ട്യൂബ് അഥവാ അണ്ടര്‍ ഗ്രൌണ്ട് റെയില്‍വേ . ലണ്ടന്ടെ മറ്റൊരു അദ്ഭുദം ലണ്ടന്‍ നഗരത്തില്‍ മാത്രം 400 കിലോമീറ്റര്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും നഗരത്തിന്റെ അടിയിലൂടെ ആരും കാണാതെ പായുന്ന ട്രെയിനുകള്‍. ആറ് നിലകള്‍, പതിനൊന്നു ലൈനുകള്‍, 250 ഓളം സ്റ്റേഷന്‍, ഓരോന്നും പല നിലകളില്‍ ആയി പല വഴിക്ക്‌. ലണ്ടന്ടെ മുക്കിലും മൂലയിലും വരെ ഒരു ട്യൂബ് സ്റ്റേഷന്‍ കാണാം. ലണ്ടന്ടെ തെക്കേ അറ്റം മുതല്‍ വടക്കേ അറ്റം വരെ പോകാന്‍ പരമാവധി ഒരു മണികൂര്‍ മാത്രം. രണ്ടു ട്യൂബ് തമ്മില്‍ രണ്ടു മിനിറ്റ് വ്യത്യാസമേ ഉള്ളു. ട്യൂബ് മിസ്സ്‌ ആയി എന്ന് ആരും ഇന്നു വരെ ഒരിക്കലും പരാതി പറഞ്ഞു കാണില്ല. ഓരോ ലൈനും എങ്ങോട്ടേക്ക് പോകുന്നു എന്ന് എല്ലാ സ്റ്റേഷനിലും, ടുബിലും കൃത്യമായി എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓരോ ലൈന്‍ ഓരോ പേരിലും ഓരോ നിറങ്ങളിലും കൃത്യമായി മാപ്പുകളില്‍ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തി ഇരിക്കുന്നു.

എന്നെ ലണ്ടനില്‍ ഏറ്റവും ആകര്‍ഷിച്ചതും ഈ ട്യൂബ് സംവിധാനം തന്നെയാണ്. ഓക്സ്ഫോര്‍ഡ്‌ സര്‍ക്കസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് രണ്ടാം നിലയില്‍ ഉള്ള പിക്കടലി ലൈന്‍ ട്യൂബ് വഴി കാനോന്‍ സ്ട്രീറ്റ് എന്ന സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങി. അവിടുന്ന് അഞ്ചാം നിലയില്‍ ഉള്ള വാട്ടര്‍ ലൂ എന്ന ലൈന്‍ പിടിച്ചു ഗ്രീന്‍ വിചിലേക്ക്. അര മണികൂര്‍ കൊണ്ട് ഗ്രീന്‍ വിച്ച് മേരിടിയന്‍ ഒബ്സേര്‍വറ്റൊരി യുടെ മുന്നില്‍.അവിടെ നിന്ന് അഞ്ചാറ് ട്യൂബ് മാറി കയറി വെസ്റ്റ് മിനിസ്റ്റെര്‍ അബ്ബെ എന്ന പള്ളിയുടെ മുന്നില്‍. സമയം അഞ്ചു മണി.

ആറ് മണിക്കാണ് ഞങ്ങടെ റിട്ടേണ്‍ ബസ്‌. ലണ്ടന്ടെ പകുതി പോലും ഇതു വരെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞില്ല. ലോര്‍ഡ്സ് , വിംബിള്‍ഡെന്‍, ചെല്സിയ്ടെ സ്ടംഫോര്‍ഡ് ബ്രിഡ്ജ് , അര്‍സെനല്‍ ക്ലബ്ബിന്റെ എമിരേറ്റ്സ് സ്റ്റേഡിയം, ഇവ ഒന്നും കണ്ടേ ഇല്ല. ആഹ എന്ന് പറഞ്ഞ എങ്ങനാ...അടുത്ത വരവിനും എന്തെകിലും കാണാന്‍ ബാക്കി വയ്ക്കണ്ടേ എന്നും ആലോചിച്ചു ആറ് മണിക്ക്‌ മുന്‍പ് വിക്ടോറിയ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി. വണ്ടി വിടാറായപ്പോള്‍ ആണ് ഏറ്റവും ഞെട്ടിക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ടത്. ഞങ്ങടെ ഒരു ക്ലാസ്സ്മെറ്റ്‌ ഒരു പാകിസ്താനി, അവന്‌ ഒരു മദാമ്മയെയം കൂടി ഞങ്ങടെ അതെ ബസ്സിലേക്ക് കയറുന്നു. ഇത്ര പെട്ടെന്ന് അവന്‍ ഈ സെറ്റ് അപ്പ്‌ ഒക്കെ എങ്ങനെ ഒപ്പിക്കുന്നു വാ.....അവന്റെ ചുറ്റികളി ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു പിടിച്ചിട്ടും ഒരു ലജ്ജയും ഇല്ലാതെ അവന്റെ ഗേള്‍ ഫ്രെണ്ടിനേം കെട്ടി പിടിച്ചു ഞങ്ങടെ മുന്നിലെ സീറ്റില്‍ തന്നെ ആശാന്‍ ഇരുന്നു. ബസ്‌ സ്റ്റാന്റ് വിട്ടു.സൈന്റ്റ്‌ ജോണ്‍സ്‌ വുഡ് എന്ന സ്ഥലത്ത് കൂടെ ലോര്‍ഡ്സ് ക്രിക്കറ്റ്‌ സ്റ്റേഡിയം വലം വച്ച് പതിയെ നീങ്ങുന്നു. ലോര്‍ഡ്സില്‍ പണ്ട് ഗാംഗുലി ഷര്‍ട്ട്‌ ഊരി വീശിയ കളിയേക്കാള്‍ എന്റെ മുന്നിലെ സീറ്റില്‍ നടക്കുന്ന കളികളെ കുറിച്ചരുന്നു മനസ്സിലെ ചിന്ത മുഴുവന്‍.

***************************************************************************************************************************************

കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

ലണ്ടന്‍ ഡ്രീംസ്‌-1

2009-02-15T14:45:00.001-08:00

പഠനം കാര്യമായി തുടങ്ങി, സസ്സ്ടിനബിളിറ്റി ആന്‍ഡ് എന്വിരോന്മെന്ടല്‍ മാനേജ്മെന്റ്.അതാണ് ആദ്യ വിഷയം. ഓക്സ്ഫോര്‍ഡ് ഡിക്ഷനറി കയ്യില്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ടു വിഷയത്തിന്‍റെ അര്‍ഥം നോക്കി അധികം അലയണ്ടിവന്നില്ല . ഒരു വിഷയം പഠിക്കാന്‍ നാല് ആഴ്ച ആണ് സമയം. രണ്ടാഴ്ച ക്ലാസ്സ്, പിന്നെ രണ്ടാഴ്ച അസ്സൈന്മെന്റ്.അതാണ് സെറ്റപ്പ്. ഒരു സമയം ഒരു വിഷയം പഠിച്ചാല്‍ മതി അത്രേം ആശ്വാസം. കണ്ടാല്‍ വിവിയന്‍ റിച്ചാര്‍ഡ്സിനെ പോലെയോ, ഫ്രാങ്ക് ലംപര്‍ദിനെ പോലെയോ ആഷ്ലി ജൂടിനെ പോലെയോ ഇരിക്കുന്ന കറമ്പന്‍ മാരും(നീഗ്രോ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇവിടെ റാസിസം ആണ്), സായിപ്പന്മാരും, മദാമമാരും ആണ് എന്‍റെ ക്ലാസ്സ് മേറ്റ്സ്, കൂടെ കുറച്ച് നമ്മുടെ നാട്ടുകാരും. എല്ലാരും കിടിലം ടീംസ് ആണെന്ന് അവരുടെ പ്രൊഫൈല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും. അതുകൊണ്ട് സെമിനാര്‍ എടുത്തപ്പോള്‍ ഞാനും ജാഡ അല്പം കൂടി. കാരണം അവരും അറിയണ്ടേ നമ്മളും മോഡേണ്‍ ആണെന്ന്!! മാഷിന്‍റെ കാര്യമാണേല്‍ പറയുകയേ വേണ്ട. അതെന്നാ മാഷില്ലേ എന്ന് ചോദിക്കരുത്. മാഷുണ്ട്... ഒരു ആജാനബാഹു. ഈ ലോകത്തിലെ സകല കാര്യങ്ങളും അരച്ച് കലക്കി കുടിച്ചു ഏമ്പക്കം വിട്ടു വന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍. പ്ലാച്ചിമട കൊക്ക കോളാ എന്നൊക്കെ അങ്ങോട്ട് തള്ളിയപ്പോള്‍, മയിലമ്മ കുടുംബശ്രീ എന്നൊക്കെ എങ്ങോട്ട് തട്ടി വിട്ട ഒരു ബുദ്ധി ജീവി.അങ്ങനെ ഒരു മാഷിന്‍റെ രണ്ടാഴ്ചത്തെ ക്ലാസ്സ് എങ്ങനെ ബോറടിക്കനാണ്.

"രണ്ടാഴ്ചത്തെ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു . ഇനി അസ്സൈന്മെന്റ്. അതിനാണ് ബാക്കി രണ്ടാഴ്ച. പണ്ടു എന്ജിനീരിങ്ങിനു രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് അസ്സൈന്മെന്റ് എഴുതിയിരുന്ന നമുക്കാ രണ്ടാഴ്ച. ഹും!!! പക്ഷെ സംഗതി സീരിയസ് ആണ് കേട്ടോ. പരീക്ഷ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടു അസ്സൈന്മേന്റിനാണ് മാര്‍ക്ക് മുഴുവന്‍. എവിടെ നിന്നെന്കിലും അടിച്ച് മാറ്റം എന്ന് വച്ചാല്‍ സമ്മതിക്കില്ല. Plagiarism ( ആനു മാലികിന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മറ്റൊരാളുടെ വര്‍ക്ക് അടിച്ച് മാറ്റുക) എന്നത് ഇവിടെ വല്യ കുറ്റമാണ്. അത് കൊണ്ടു സ്വയം റിസര്‍ച്ച് ചെയ്തു കണ്ടു പിടിച്ചു കൊടുക്കണം. എങ്കിലും നമ്മളെ പോലുള്ള പുലികള്‍ക്ക് രണ്ടാഴ്ച സമയം എന്ന് പറയുന്നത് അധികമല്ലേ? അപ്പോള്‍ ഇനിയുള്ള ക്ലാസ്സിലാത്ത ദിവസങ്ങള്‍ എന്ത് ചെയ്യും. ലണ്ടന്‍ എന്ന മഹാനഗരമല്ലേ ഉള്ളത്. നമുക്ക് ഒന്നു കറങ്ങാന്‍ പോലയോ. ഏതോ ഒരു മണ്ടന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. കേട്ട പാതി കേള്‍കാത്ത പാതി ഞാനും ഏറ്റു പിടിച്ചു. പക്ഷെ ഇമ്മിണി കാശ് ചെലവുള്ള ഏര്‍പ്പാടാണ്. വണ്ടികൂലി തന്നെ ആകും ഒരു 80 പൗണ്ട്. പക്ഷെ നമ്മള്‍ വിടില്ലല്ലോ. 12 പൗണ്ട് കൊണ്ടു പോയി വരാവുന്ന ഒരു ഓഫര്‍ എവിടുന്നോ കണ്ടു പിടിച്ചു. താമസം ഒരുവന്‍ ഓഫര്‍ ചെയ്തു. അവന്‍റെ കസിന്‍ വെംബ്ലീ സ്റ്റേഡിയം ത്തിന്റെ അടുത്ത് ആണ് താമസം പോലും. അങ്ങനെ ആ ചെലവു മാറി കിട്ടി. പക്ഷെ വട്ട ചെലവിനുള്ള കാശ് വേറെ ഒപ്പിക്കണം.അതോര്‍ത്തു വിഷമിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ആണ് ഹരീഷേട്ടന്റെ വിളി. ഒരു പാര്‍ട്ട് ടൈം പണി ഉണ്ട്. ഒരു ദിവസത്തെ വെക്കെന്‍സി.ഇന്നു വാലന്റൈന്‍സ്‌ ഡേ ആയതു കൊണ്ടു സ്ഥിരം ജോലിക്കാരനായ സായിപ്പ് എന്ഗെജിട് ആണ് പോലും.പകരമാണ് എനിക്ക് പണി. സിങ്കില്‍ ആന്‍ഡ് ഇമ്പ്രേസ്സിവ് (നോട്ട് ദ പോയിന്‍റ്) ആയ ഞാന്‍ ഫ്രീ ആണല്ലോ. പോരാത്തതിന് എന്ത് പണി ചെയ്യാനും തയ്യാര്‍. "അങ്ങനാണേല്‍ നീ യൂനിഫോം ഇട്ട് റെഡി ആയി ഇരുന്നോ, കറക്റ്റ് സമയത്തു നിന്നെ പിക്ക് ചെയ്യാന്‍ ഡ്രൈവര്‍ വരും" എന്ന് ഹരീഷ് ഭായ്. എനിക്ക് ഡ്രൈവെരോ. കൊള്ളാലോ വീഡിയോണ്‍. വെള്ള ഷര്‍ട്ടും, കറുത്ത പാന്റും, ടൈയും അതാണ് വേഷം. പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു ഇനി എന്‍റെ കല്യാണത്തിന് മതി എന്ന് പറഞ്ഞു ഉപേക്ഷിച്ചതാണ് വെള്ള ഷര്‍ട്ട്‌. അതിന് ഞാന്‍ ഇനി എവിടെ പോകും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നപോലാണ് ദേവദൂതനെ പോലെ തൂവെള്ള ഷര്‍ട്ടുമായി ശിവരാമന്‍ അവതരിച്ചത്. വെള്ള ഷര്‍ട്ടും കറുത്ത പാന്റും..ആഹ ഇപ്പോള്‍ എന്നെ കണ്ടാല്‍ ഒരു സുവിശേഷ പ്രാസംഗകനെ പോലിരിക്കും. പക്ഷെ കോണകം കെട്ടി കോട്ടും ഇട്ടപ്പോള്‍ കുറച്ചൂടെ ഭേദപ്പെട്ട ഒരു കോലമയി.

പറഞ്ഞ സമയത്തു ഡ്രൈവര്‍ സായിപ്പെത്തി. എന്നെ കൊണ്ടു അങ്ങേരു നേരെ പറന്നത് ഒരു വെയര്‍ ഹൌസ്സിലേക്ക്. അന്വേഷിച്ചപ്പോളാണ് അറിഞ്ഞത് അത് റെനോ കാറിന്‍റെ ചെറിയ ഒരു പ്ലാന്‍റ് ആണ് എന്ന്. അവിടെ പട്രോളിംഗ് ഓഫീസര്‍. അതാണ് എന്‍റെ ജോലി. അത് എന്ത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഗൂര്ഖപണി, സെക്യുരിറ്റി, വച്ച്മാന്‍ എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ. ലത് തന്നെ.എല്ലാ മണിക്കൂറിലും ഒരു നമ്പറില്‍ വിളിച്ച് ഞാന്‍ ഉറങ്ങുവല്ല എന്ന് പറയണം. പിന്നെ എല്ലാ റെനോ കാറുകളും അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തണം.അതിന് പുറത്തിറങ്ങി ഒരു പോസ്റ്റില്‍ ചെന്നു ഐ ഡി കാര്‍ഡ് സ്വൈപ്പ് ചെയ്യണം. അത്രേ ഉള്ളു പണി. തനിച്ചിരിക്കാന്‍ പേടി ഒന്നും ഇല്ലാലോ എന്ന് കുശലം ചോദിച്ചു ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞു ദ്യുട്ടിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സായിപ്പ് 'ചേഞ്ച്‌ ഓഫ് ഗാര്‍ഡ്സ്' നടത്തി.മണിക്കൂറില്‍ അഞ്ചു മിനുട്ടിന്റെ പണിയെ ഉള്ളു. ബാക്കി ടൈം ലാപ്ടോപ്പും വൈ ഫയിയും സിനിമ കാഴ്ചയും. പോരാത്തതിന് അതി വിശാലമായ ഒരു അടുക്കളയും. നെസ്കാഫെ, ഓറഞ്ച് ആപ്പിള്‍ മുന്തിരി ബിസ്ക്കറ്റ് എന്ന് വേണ്ട സകല വിഭവങ്ങളും ഉണ്ട് അവിടെ. എന്ത് വേണേല്‍ ഉണ്ടാക്കി വയറു നിറക്കാം. ഒരു സിനിമ ഒക്കെ കണ്ടു ഒന്നു രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ തള്ളി നീക്കി.സമയം പന്ത്രണ്ടു മണി ആകുന്നു. ഞാന്‍ പതിവു റൌണ്ട്സിനു ഇറങ്ങി.റെനോ കാറുകള്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. പണ്ടു ഐ ടി കൂലി കാരന്‍ ആരുന്നപ്പോള്‍ ഇതേ റെനോ കാറുകളുടെ എയര്‍ ബാഗ് സിസ്റ്റെതിന്റെ ഒരു മൂല ഡിസൈന്‍ ചെയ്തിരുണ്ട്. അതൊക്കെ സായിപ്പന്മാര്‍ ആ കാറില്‍ വച്ചു പിടിപ്പിചിരികുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാതെ അഭിമാനം തോന്നി.

തണുപ്പിന്റെ കാഠിന്യം കൂടി കൂടി വരുന്നു. പെട്ടെന്ന് പിന്നില്‍ നിന്നു എന്തോ ശബ്ദം. "ആരെടാ അവിടെ" പേടി കൊണ്ടു എന്‍റെ ഒച്ച വല്ലാതെ പൊങ്ങി. ആരും ഇല്ല, ഛേ... വെറുതെ പേടിച്ചു!! അതൊരു പട്ടികാടാണ്.വിളിച്ചു കൂവിയാല്‍ പോലും കേള്‍ക്കാന്‍ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ഇല്ല. കണ്ടു പരിചയമുള്ളത് എന്ന് പറയാന്‍ മുകളില്‍ ചന്ദിരന്‍ ചേട്ടന്‍ മാത്രം.അങ്ങേരെ നോക്കി ഒരു മൂണ്‍ വോക്ക് ഒക്കെ നടത്തി അറിയാവുന്ന ദൈവങ്ങളെ എല്ലാം വിളിച്ച് ഞാന്‍ വീണ്ടും ലാപ്ടോപ്പിന്റെ മുന്നിലേക്ക്.

ഡ്യുട്ടി കഴിയാന്‍ ഇനിയുമുണ്ട് ഏഴ് മണിക്കൂര്‍. വല്ല ഭൂതമോ പ്രേതമോ വരുവോ വാ?? എനിക്ക് ഇതിന്‍റെ ഒക്കെ വല്ല ആവശ്യവും ഉണ്ടാരുന്നോ? നാട്ടിലെങ്ങാനും ഇരുന്നാല്‍ പോരാരുന്നോ? അങ്ങനെ ഓരോ ചിന്തകള്‍ മനസിലൂടെ കടന്നു പോയി. പക്ഷെ ആ ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ടു കിട്ടുന്ന കാശ് പണ്ട് എന്‍റെ ബോസ്സിന്‍റെ ഒരു ദിവസത്തെ ശമ്പളത്തേക്കാള്‍ കൂടുതലാണ് എന്ന അഹങ്കാരം എന്നെ വീണ്ടും ധൈര്യമുള്ളവനക്കി. ഒരു ആപ്പിളും വായിലിട്ടു അടുത്ത ആഴ്ചത്തെ ലണ്ടന്‍ യാത്രയും സ്വപ്നം കണ്ടു ഞാന്‍ ടോര്‍ച്ചുമായി അടുത്ത റൌണ്ട്സിനു ഇറങ്ങി.

(തുടരും...)

കള്‍ച്ചറല്‍ ഷോക്ക്

2009-02-02T10:53:00.000-08:00

നാടു വിട്ടിട്ട് പത്തു ദിവസം തികയുന്നു . ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റിന് ലഭിച്ച തരക്കേടിലാത്ത പ്രതികരണം എന്നെ രണ്ടാമത്തെ ഇന്നിങ്ങ്സിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു . പക്ഷെ ബര്‍മിങ്ങമിലെ മഞ്ഞു വീഴ്ച എന്നെ വീണ്ടും പുതപ്പിനടിയിലേക്കു വലിച്ചിഴക്കുന്നു .മെല്‍ബണില്‍ നദാല്‍ ഫെഡററെ കശക്കി എറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . നെറ്റ് നോക്കിയും ചാറ്റ് ചെയ്തും ഞാന് മടുത്തു. മഞ്ഞു കാരണം പുറത്തിറങ്ങാനും വയ്യ. ഇനി എന്ത് ചെയ്യും. എന്നാല്‍ പിന്നെ അടുത്ത പോസ്റ്റിന്റെ പണിപ്പുരയിലേക്ക് കയറാം അല്ലേ?

ബര്‍മിങ്ങമില്‍ നിന്നും നാല്പ്തു മൈല്‍ അകലെയാനു എന്‍റെ യൂനിവേഴ്സിറ്റി. കൊവെന്ട്രി എന്ന ചരിത്ര പ്രാധാന്യമുള്ള സ്ഥലം. ബ്രിട്ടന്‍റെ ഏറ്റവും മധ്യ ഭാഗത്ത്, ശാന്ത സുന്ദരമായ പ്രകൃതി ഭംഗിയാല്‍ അനുഗ്രഹീതമായ ചെറിയ ഒരു പട്ടണമാണ് കൊവെന്ട്രി. ബര്‍മിങ്ങമില്‍ നിന്നും കൂടും കിടക്കയും എടുത്തു കൊവെന്ട്രിയിലേക്ക്. വിര്‍ജിന്‍ എന്ന സുപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റ് ട്രെയിനിന് നാല്പ്തു മൈല്‍ സഞ്ചരിക്കാന് വെറും ഇരുപത്തഞ്ചു മിനുട്ടെ എടുത്തുള്ളൂ. അവിടെ എന്റെ താമസം നാലു മലയാളികളുടെ കൂടെയാണ്. പാലകാരന്‍ ഹരിഷേട്ടന്‍, കോട്ടയംകാരന്‍ സന്ദീപ്, വൈക്കത്ത് നിന്നുള്ള ശ്രിവരാമന്‍, പിന്നെ പെരുമ്പാവൂരില്‍ നിന്നും കുറ്റിയും പറിച്ചു വന്ന അരുണും. തിരുവനന്തപുരത്തും പാലക്കാടും മറ്റും കാണുന്ന ആഗ്രഹരാങ്ങള്‍ പോലെ കൂടി ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന വീടുകളാണ് ഇവിടെ അധികവും.കാര്‍ പോര്‍ച്ച് പോയിട്ട് ഒരു വരാന്ത പോലും ഇല്ലാത്ത ഇവിടുത്തെ വീടുകളുടെ മുന്നില് മഞ്ഞും മഴയും കൊണ്ടു കിടക്കുന്ന ഓടിയും ബി എം ഡബ്ലു വും കാണുമ്പോള്‍ ഒരു നൊമ്പരം.

ജനുവരി 26 തിങ്കളാഴ്ച്ച. റിപ്പബ്ലിക് ദിനം. ഭരത് മാതാ കീ ജയ് എന്ന് വിളിച്ചു പുതിയ ഷൂസും, പുതിയ സോക്ക്സും, ഒരു പഴഞ്ചന് ബാഗും എടുത്തു ഞാന് വീണ്ടും വിദ്യാലയത്തിലേക്ക്. പണ്ടു ഒന്നാം ക്ലാസ്സില് പോകാന്‍ മടിച്ചു കരഞ്ഞ എന്നെ അമ്മ തല്ലി ഓട്ടോയില്‍ കയറ്റി വിട്ടിരുന്ന ദിനങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മ വരുന്നു.യൂനിവേഴ്സിറ്റി നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടക്കുകയാണ്. ക്യാമ്പസിന്റെ ഇടയിലൂടെ മോട്ടോര്‍ വേയും ഫ്ലൈ ഓവറും വരെ ഉണ്ട് . തപ്പി പിടിച്ചു ആപീസിനു മുന്നില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെ ഒന്നര മൈല് നീളത്തില്‍ ക്യൂ. അഫ്രിക്കക്കാരും, ഇന്ത്യക്കാരും, പാകിസ്ഥാനികളും, സായിപ്പന്മാരും എല്ലാം കൂടെ തകില് പുകിലാണ് അവിടെ. "അളിയാ നമ്മള്‍ എത്ര നേരം ഈ ക്യൂവില് നില്‍ക്കണം " പിന്നില്‍ നിന്നു ആരോ മലയാളം പറയുന്നത് കേട്ടു ഞാന് ഞെട്ടി. പരിചയപെട്ടപ്പോള്‍ അവരും എന്‍റെ ക്ലാസ്സിലാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണില്‍ പോയാലും ഒന്നല്ല ഒരായിരം മലയാളികള്‍ കാണും എന്ന് പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാണ്. അങ്ങനെ ആദ്യ ദിവസം കടന്നു പോയി.

അടുത്ത ദിവസം ആദ്യ പ്രഭാഷണം ഒരു മദാമ്മയുടെ വകയാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് കള്‍ച്ചറിനെ പറ്റിയും അന്യ ദേശത്ത് നിന്നു വരുന്നവര്‍ ഇവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ അനുഭവപെടുന്ന കള്‍ച്ചറല്‍ ഷോക്കിനെ പറ്റിയും അവര്‍ ഘോര ഘോരം പ്രസംഗിച്ചു. ആദ്യത്തെ ആഴ്ച ക്ലാസ്സ് ഒന്നും ഇല്ല. ഇത് പോലെ ചില പ്രസംഗങ്ങളും, പരിചയപ്പെടലും, നാടു ചുറ്റി കാണിക്കലും മാത്രമേ ഉള്ളു. ഞാന് ആദ്യം പരിചയപ്പെട്ടത്‌ ഒരു തുര്‍ക്കികാരനെയാണ് .ജെം എന്നാണ് കക്ഷിയുടെ പേര്. എന്തൊക്കെ ചോദിച്ചിട്ടും അവന്‍റെ വായില്‍ നിന്ന് കമാ എന്നൊരക്ഷരം വരുന്നില്ല. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ അറ്റ കൈക്ക് ഒരു അടവെടുത്തു. ഫുട്ബോള്‍, കളിക്കാന്‍ നല്ല വശമില്ലെങ്കിലും കളിക്കാരെ പറ്റിയും ക്ലുബുകളെ പറ്റിയുമുള്ള വിഷയത്തില്‍ നമ്മള്‍ ഒരു പുലിയാണല്ലോ!! ഹാക്കന്‍ സുക്കെര്‍ , ഗലടസരായി, ഫെനെര്‍ബഷേ എന്നൊക്കെ തട്ടി വിട്ടപ്പോള് ലവന്‍ ഫ്ലാറ്റ്. തുര്‍ക്കികാരനെ 'ടാക്കില്‍' ചെയ്ത അഹങ്കാരത്തോടെ ഞാന് പിന്നീട് ചെന്നത് ഒരു ഒരു പാക്കിസ്ഥന്കാരന്റെ അടുത്തേക്കാണ്. അഹമ്മദ് എന്നാണ് ചങ്ങാതിയുടെ പേര്. അവനോടും പഴയ അടവ് തന്നെ പ്രയോഗിച്ച എനിക്ക് പക്ഷേ പിഴച്ചു. ആശാന് ക്രിക്കറ്റ് എന്ന് കേട്ടാല്‍ ഹറാം ആണ് . ഈശ്വരാ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും. ഒടുവില്‍ അശ്വമേധം ഗ്രാന്‍ഡ്‌ മാസ്റ്റര്‍ ജി എസ് പ്രദീപിനെ പോലെ ആര്‍ട്സ് ,സയന്സ്, ഫിലിം, ലിറ്ററേച്ചര്, പൊളിറ്റിക്സ് എന്നീ എല്ലാ മേഖലകളും ഞാന്‍ വിളമ്പി. അതില് ഫിലിം എന്ന ചൂണ്ടയില് അവന്‍ കയറി കൊത്തി. പുള്ളിയെ ഒന്നു ഇമ്പ്രെസ്സ് ചെയ്തേക്കാം എന്ന് വച്ചു ഞാന് ആദ്യം എയ്ത അമ്പു പാകിസ്താനി നടി മീരയെ പറ്റിയാണ്. പക്ഷെ ഈ തവണെയും എനിക്ക് പിഴച്ചു. ആ പേരു കേള്‍കുന്നത്‌ മൂപ്പര്‍ക്ക് കലിയാണ്. അവസാനം എന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍ ബോളിവുഡിലെ ഖാന്മാര്‍ തന്നെ വേണ്ടി വന്നു. ആമിര്‍ ഖാന്‍റെ വല്യ ഫാനായ അഹമ്മദിനെ വലയിലാക്കാന്‍ ഗജിനി തന്നെ ധാരളമാരുന്നു.

പരിചയപെടലും, നാടു ചുറ്റുലുമായി ഒരാഴ്ച്ച പോയതറിഞ്ഞില്ല. വീക്കെണ്ട് ബര്‍മിങ്ങമില്‍ അര്‍മാദിക്കാം എന്ന് കരുതി വീണ്ടും ബാലുവിന്‍റെ (കസിന്) അടുത്തേക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. "നമുക്കു ഒരു പടത്തിന് പോയാലോ" നാട്ടിലാണെങ്കില് ഒട്ടു മിക്ക പടങ്ങളും മിസ് ആകാതെ കാണുന്ന ഞാന് അവന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് ഒട്ടും അമാന്തിക്കാതെ യെസ് എന്ന മറുപടി നല്കി. യു കെ യിലെ തീയറ്ററിലെ ഹരീശ്രീ ഒരു ഇന്ത്യന് പടം കണ്ടു കൊണ്ടു തന്നെ ആയി കോട്ടെ എന്ന് കരുതി യു കെ ടോപ്പ് ടെന് ചാര്‍ട്ടില്‍ മുന്നിലുള്ള "സ്ലും ഡോഗ് മില്ലിയനയര്‍" കാണാന്‍ കയറി. തീയറ്റര്‍ ഏതാണ്ട് നമ്മുടെ കോട്ടയം അഭിലാഷിന്റെ അത്രെയേ വരൂ. "മ്യൂസിക് എ ആര്‍ റഹ്മാന് " എന്ന് കാണിച്ചപ്പോള്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു കൈ അടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച എന്നെ ബാലു വിലക്കി. ഇവിടെ സിനിമ കാണുന്നതിന് ഇടയില്‍ ആരും കൈ അടിക്കുകയും ഇല്ല, കൂവുകയും ഇല്ല. കോമഡി രംഗങ്ങള് വന്നാല് പ്രീ റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്ത പോലെ synchornous ആയി ചിരിച്ചു കൊള്ളും. പടം കഴിഞ്ഞു ടോയിലറ്റില് പോയ എന്‍റെ കണ്ണ് തള്ളി. "Durex available in 4 different flavors " എന്ന് ഒരു വെണ്ടിംഗ് മെഷിനില്‍ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു. എന്തൊരു കള്‍ച്ചര്‍ എന്റമ്മച്ചീ.

പക്ഷെ ഞാന് ശരിക്കും ഞെട്ടിയത് തീയറ്ററിനു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ആണ്. എവിടെ നോക്കിയാലും അല്പ വസ്ത്രധാരികാലായ മദാമ്മ സുന്ദരികളാണ്. അന്വേഷിച്ചപ്പോളാണ് അറിഞ്ഞത് അതൊരു ക്ലബ്ബ് സ്ട്രീറ്റ് ആണെന്ന്. വെള്ളിയഴ്ചെയും ശനിയാഴ്ചയും ഇവിടെ ഒടുക്കത്തെ തിരക്കാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടില് തെക്കു ദേശവും വടക്കു ദേശവും ഒടുവില്‍ പൂര പറമ്പില്‍ ഒത്തു കൂടും എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ ഇവിടെ ഒരു പബ്ബില്‍ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്ക് അവസാനം ലക്ക് കെട്ട് എല്ലാം വല്യ ഒരു ക്ലബ്ബില് ഒത്തുകൂടി ആടി തിമിര്‍ക്കും. "പബ്ബ് ക്രോള്‍ " എന്നാണ് ഈ ഏര്‍പ്പാടിന്റെ പേര്.

ചുരുക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ " എന്‍റെ മക്കളും നിന്‍റെ മക്കളും നമ്മുടെ മക്കളുമായി അടി കൂടുന്നത് കണ്ടില്ലേടീ ശാന്തമ്മേ" അതാണ് ഇവിടുത്തെ കള്‍ച്ചര്‍. ആ ഷോക്കില്‍ നിന്നും മുക്തനാകാതെ ഞാന്‍ വീണ്ടും പുതപ്പിനടിയിലേക്ക്.

ചെയ്ഞ്ച്!!

2009-01-22T11:20:00.000-08:00

"ചെയ്ഞ്ച്" 2008-ല്‍ ഏറ്റവും അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട വാക്ക് .

ബാരക്ക് ഹുസൈന്‍ ഒബാമ എന്ന ആഫ്രോ അമേരിക്കന്‍ വംശജന്‍ അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മുഖ്യ പ്രചരണമായി ഉപയോഗിച്ച ആ ഒരു ചെയ്ഞ്ച്നു വേണ്ടി ഞാനും ഉണ്ടാ‍യിരുന്ന 'കൂലിപ്പണി' കളഞ്ഞു ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് പറക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു . ഒബാമ പ്രസിഡന്റ് ആയതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ ആയിരുന്നു എന്റെ യാത്ര എന്നത് 'നിയോഗം' എന്ന് വേണമെന്കില്‍ ജാഡക്ക് പറയാം.

പണ്ടു ദാസനും വിജയനും എത്താന്‍ മോഹിച്ച ദുബായ് , അങ്ങോട്ടേക്കാണ് ആദ്യ പറക്കല്‍ . സ്വതവേ വാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പിശുക്കുള്ള ഞാന്‍ ഒരു ചെയ്ഞ്ചിന് വേണ്ടി ഒരുപാടു സംസാരിക്കാം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചാണ് എമിറേറ്റ്സ് വിമാനത്തില്‍ കയറിയത് . പക്ഷെ അടുത്തിരുന്ന മല്ലു ചേട്ടന്‍ നമ്മളെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല . പക്ഷെ അതിസുന്ദരികള്‍ ആയ അറബ് എയര്‍ ഹോസ്റ്റസുമാര്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു കൊണ്ടിരുനതിനാല്‍ 4 മണികൂര്‍ പോയതറിഞ്ഞില്ല . ഇനി മൂന്നര മണികൂര്‍ ട്രാന്‍സിറ്റ് ആണ് . പക്ഷെ ദുബായ് ഡ്യൂട്ടി ഫ്രീ എന്ന ഷോപ്പിങ്ങ് വിസ്മയം കണ്ടുതീര്‍ക്കാന്‍ ആ മൂന്നര മണിക്കൂര്‍ മതിയാകില്ലായിരുന്നു . ദുബായില്‍ നിന്നും ബിര്‍മിങ്ങാം യാത്രയിലെങ്കിലും നല്ല ഒരു കമ്പനി പ്രതീക്ഷിച്ച ഞാന്‍ ദുഖിതനായി . അടുത്തുള്ള സീറ്റില്‍ ഒരു പാകിസ്ഥാനി പോലും വന്നിരുനില്ല. അങ്ങനെ പകുതി കാലിയായ വിമാനത്തില്‍ മുനിലുള്ള സ്ക്രീനില്‍ ഒരു ഹിന്ദി പടം കണ്ടു കൊണ്ടു ഞാന്‍ ഉറങ്ങി പോയി. രണ്ടു മണിക്കൂറിന് ശേഷം ഉണര്‍ന്ന ഞാന്‍ പക്ഷെ ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ മോണിറ്റര്‍ കണ്ടു ഡെസ്പ് ആയി ."ടൈം ടു ബിര്‍മിങ്ങാം 3:00". വിമാനം യൂറോപ്പില്‍ എത്തി. വിയന്നക്കും ബെര്‍ലിനും ഇടയിലൂടെ പറന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു . ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ബോര്‍ അടിച്ച് പണ്ടാരടങ്ങി, ഇനിയുള്ള മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ എന്ത് ചെയ്യും?? അങ്ങനെയാണ് സ്വന്തമായി ഒരു ബ്ലോഗ് തുടങ്ങിയാലോ എന്ന ആശയം മനസ്സില്‍ ഉദിച്ചത്. നമ്മുടെ ചങ്ങാതിമാരായ ധനേഷിനേം മച്ചു എന്ന ഇര്‍ഷാദിനേം മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്ത് (ധ്യാനിച്ചൊന്നും ഇല്ല കേട്ടോ....). അടുത്തുള്ള സീറ്റില്‍ ഇരുന്ന മാഗസിനില്‍ എന്തൊക്കെയോ കുത്തിക്കുറിച്ചു.

ഏഴര മണിക്കൂര്‍ പറക്കലിനുശേഷം ബിര്‍മിങ്ങാമില്‍ ഇറങ്ങി. അവിടെ വെയ്റ്റ് ചെയ്തു നിന്ന കസിനോടൊപ്പം ഒരു ലോക്കല്‍ ട്രെയിനില്‍ കയറി അവന്‍ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക്.

അവിടുന്ന് നടന്ന് അവന്റെ റൂമിലേക്ക്... വിശന്നിട്ടുവയ്യ...അടുത്തുള്ള ഒരു മക്ഡൊണാള്‍ഡ്സില്‍ കയറി. ഒരു ബര്‍ഗറും ഒരു പെപ്സിയും. മൂന്നര പൌണ്ട്. (ഏന്റമ്മേ!! 250 രൂഫാ, നാട്ടിലാണെങ്കില്‍ 2 ദിവസം കഴിക്കാന്‍ ഉള്ള വക). സീറോ ഡിഗ്രിയിലും ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തു പോയി. പക്ഷേ അവിടെ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി കണ്ട കാഴ്ച അതിമനോഹരമായിരുന്നു. യൂക്കാലിപ്റ്റ്സ് മരത്തിനിടയില്‍ ഒന്നുമല്ല, നടുറോഡില്‍ രണ്ട് യുവ മിഥുനങ്ങള്‍ ഫ്രഞ്ച് കിസ്സ് അടിക്കുന്നു. ആഹാ എന്തൊരു ചെയ്ഞ്ചുള്ള കാഴ്ച.

റൂമില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ ഒരു jet-lagനു ശേഷം ഉറക്കമുണര്‍ന്ന് ആദ്യം ചെയ്തത്, തലേദിവസം മാഗസിനില്‍ കുറിച്ചിട്ടതും, റോഡില്‍ ആദ്യം കണ്ട കാഴ്ചകളും ഗൂഗിളിന്റെ സഹായത്തോടെ, മലയാളത്തില്‍ ആക്കി ബ്ലോഗ് ആക്കുക എന്നുള്ളതായിരുന്നു. ലോകം ചുറ്റാന്‍ ഇറങ്ങിയ ഞാന്‍ ബ്ലോഗിനുപേരു തപ്പി അധികം സമയം കളയേണ്ടി വന്നില്ല.

ഇതൊരു വന്‍ വിജയം ആകും എന്ന പ്രതീക്ഷ ഒന്നും ഇല്ല, എങ്കിലും നാടു ചുറ്റാന്‍ ഇറങ്ങിയവന്റെ അനുഭവങ്ങള്‍ നാലുപേരെ അറിയിക്കാന്‍ ഒരു മാര്‍ഗം. എല്ലാവരുടെയും സഹകരണവും കമന്റുകളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.